PSALMOAK

I. PSAL

        1. Dohatsu gizona, gaixtaginen asmuetan sarthu ez dena, bekhatoreen bidean gelditu ez dena, izurriaren alkhian jarri ez dena:

        2. Bainan bere gogoa Jaunaren legean dadukana, eta haren legean izpiritua gau-egun alhaturen duena.

        3. Iduriko du uren hegian landatua den zuhaitza, zeinak fruitua emanen baitu bere aroan.

        Ez da eroriko haren hostoa, eta ongi helduko dira haren ganik atheratuko diren gauza guziak.

        4. Ez da horrela gaixtaginaz; ez da horrela, bainan-bai haizeak lurraren gainetik harrotzen duen herrautsaz bezala.

        5. Halabada gaixtagina ez da jaikiren erabakiko egunean, ez-etare bekhatorea zuzenen baldarnan.

        6. Jaunak ezik ezagutzen du zuzenen bidexka; eta gaixtaginen bidea lezean galtzen da.

II. PSAL.

        1. Jendaiak zertako dira iharrosi? populuek zertako dituzte erabili asmaketa ezdeusak?

        2. Jaiki dira erregeak, eta buruzagiak bildu dira Jaunaren kontra eta haren Kristoren kontra:

        3. Hauts detzagun hekien lokharriak, khen dezagun gure gainetik bekien uztarria.

        4. Bainan zeruetan egoten dena trufatuko zatzoiote, eta Jaunak bere irrigarri izanen ditu.

        5. Orduan bere hasarrean, mintzatuko zatzaiote; eta bere suminduran, nahasmendutan ezarriko ditu.

        6. Ni aldiz, hartaz izatu naiz errege ezarria Sionen gainean, haren mendi sainduan, erantzun dezadan haren legea.

        7. Jaunak erran darot: Ene semea zare, egun aitatu naiz zutaz.

        8. Galda darodazu, eta zure primantza emanen darozkitzut jendaiak eta zure gozamenak hedaturen ditut lurraren bazterretaraino.

        9. Burdinazko zigorrarekin hotsemanen daroezu, eta lurrezko untzi bat bezala phorroskaturen ditutzu.

        10. Eta orai, erregeak, nabari zazue; argi zaitezte, lurraren juiatzaileak.

        11. Beldurrekin zerbitza zazue Jauna, eta haren baithan boz zaitezte ikhararekin.

        12. Besarka zazue legea, Jauna ez dakizuen hasarre eta gal etzaiztezen bide zuzenetik.

        13. Sutu ditakeenean laster haren hasarrea, dohatsu haren baithan sinheste duten guziak.

III. PSAL.

        1. Dabiden psalmoa, Absalom bere semearen aitzinean ihes zihoanean.

        2. Jauna, zertako ostetan igan dira, ni hestutu beharrez hari direnak? Hainitz dira ene kontra jaikitzen direnak.

        3. Askok erraten diote ene arimari: Salbamendurik ez duke bere Jainkoa baithan.

        4. Bainan, Jauna, zu zare ene geriza, ene ospea, eta ene burua goratzen duzuna.

        5. Ene ahoz Jaunari deihadar egin diot, eta entzun izan nau bere mendi saindutik.

        6. Lokhartu naiz eta lo onean egotu; eta iratzarri naiz, Jaunak bere gerizaren azpira bainau hartu.

        7. Ez nau izituko ene inguruan den etsai elemeniak. Jaiki zaite, Jauna; salba nezazu, ene Jainkoa.

        8. Ezen jo ditutzu ene kontra ariarik gabe altxatu diren guziak; hautsi ditutzu bekhatoreen hortzak.

        9. Jauna ganik dathor salbamendua; zure benedizionea hedatzen duzu zure populuaren gainera.

IV. PSAL.

        1. Azkeneraino, kantatzeko Dabiden psalmoa.

        2. Dei egin diodanean, entzun nau ene zuzenbideko Jainkoak; hesturan nintzen orduan, zabaldu darotazu bihotza. Urrikal zakizkit, eta entzun zazu ene othoitza.

        3. Gizasemeak, noiz arteo thoil izanen zarete bihotzez? Zertako maithatzen duzue ergelkeria eta bilhatzen gezurra?

        4. Jakizue ederresgarri egin duela Jaunak bere saindua. Entzunen nau Jaunak, deihadar eginen diodanean.

        5. Samur zaitezte, eta berautzue bekhaturik egin. Zuen bihotzetan derrazuenaz urrikitan sar zaitezte zuen ohetan.

        6. Zuzentasuneko sakrifizioa egizue, eta Jauna baithan idukazue zuen pheskiza. Askok erraten dute: Nork guri erakhuts ontasunak?

        7. Gure gainean jarria da, Jauna, zure begitharteko argiaren arrastoa. Bozkarioa eman diozu ene bihotzari.

        8. Goritu dira ogiaren, arnoaren eta olioaren gozotik.

        9. Nik bakean izanen ditut loa eta phausua;

        10. Zeren igurikitza berezi bat ezarri baituzu, Jauna, ene bibotzean.

V. PSAL.

        1. Akhabantzaraino, ondoregoa ardiesten duenaren karietan, Dabiden psalmoa.

        2. Jauna, zure beharriak adi betza ene solasak; entzun zazu ene oihua.

        3. Ene othoitzari zaudezi atzarririk, oi ene errege eta Jainkoa.

        4. Ezen, Jauna, othoizturen zaitut, eta goizetik entzunen duzu ene mintzoa.

        5. Goizetik jarriren naiz zure aitzinean, eta ikhusiren dut Jainko bat zarela gaixtakeria nahi ez duzuna;

        6. Maltzurrak ez duela zure aldean izanen bere egoitza, eta zuzenari hoben egiten dutenek ez dutela zure begien aitzinean iraunen.

        7. Gaitzets ditutzu tzarkeria-egileak; galtzen ditutzu gezurrez mintzo direnak. Jaunak aborritzen du gizon odolkoi, zimarkhutsua;

        8. Ni ordean zure urrikalpen guziei esker,

        Sarthuko naiz zure etxean; zure beldurrean adoratuko zaitut zure tenplo sainduan.

        9. Jauna bida nezazu zure zuzentasuneko bidean; zure aitzinean bida zazu ene urhatsa ene etsaien ariaz.

        10. Ezen egia ez da hekien ahoan; haizerik baizik ez da hekien bihotzean.

        11. Hekien zintzurra hobi zabaldu bat da; hekien mihiak zimarkhutan dabiltza. Juia zatzu, Jainkoa.

        Hutsegin bezate beren asmuetan; iraizatzu beren tzarkeria guzien arabera, ezen sumindu zaituzte, Jauna.

        12. Bozkariotan sar beitez beren pheskiza zure baithan dutenak oro; bethi guzian bozturen dira, eta hekien artean eginen duzu zure egoitza.

        Zure baithan harturen dute beren ospea zure izena maite duten guziek,

        13. Zeren zuzenari emanen baitiozkatzu zure benedizioneak.

        Jauna, zure oneriztea erredola bat bezala atheratu duzu gure buruen gainera.

VI. PSAL.

        1. Akhabantzaraino, kantatzeko, Dabiden psalmoa zortziurruneko.

        2. Jauna, ez bezadazu jazar zure suminduraren hatsean; ez benezazu azurria zure hasarrean.

        3. Urrikal zakizkit, Jauna, zeren naizen hebain; senda nezazu, Jauna, zeren asaldutan baitira ene hezurrak.

        4. Asaldu gaitzean da ene arima; bainan zuk, Jauna, noiz arteo utziren nauzu huntan?

        5. Ene alderat itzul zaite, Jauna; athera zazu ene arima; salba nezazu zure urrikalmenduaren ariaz.

        6. Alabainan ez da hilez geroz nihor zutaz orhoit denik; ifernuan berriz, nork aithor bihurturen darotzu?

        7. Auhenetan ahiturik nago; gau oroz bustiko dut ene ohea, nigar-uharrak ixuriko ditut ene etzauntzaren gainera.

        8. Gaitzidurak nahasi du ene begia; zahartu naiz ene etsai guzien artean.

        9. Urrun zaitezte ni ganik, tzarkeria-egile guziak, ezen Jaunak entzun du ene nigar-marraska.

        10. Jaunak entzun du ene othoitza, Jaunak onhetsi du ene errekeia.

        11. Ahalka beitez ene etsai guziak, eror beitez nahastura gaitzera, ahalke gorritan itzul beitez laster.

VII. PSAL.

        1. Dabidek Jaunari kantatu zaroen psalmoa, Jeminiren seme Kusiren solasen ariaz.

        2. Ene Jainko Jauna, zutan izan da ene igurikitza; itzur eta athera nezazu ene ondoan dabiltzan guzien aztaparretarik;

        3. Beldurrez-eta egun batez ene etsaiak, lehoin batek bezala, eraman diazadan bizia, nihor ez dudalarik ene berrerosteko eta salbatzeko.

        4. Ene Jainko Jauna, nik egin badut jazartzen darotedan gaizkia, ene eskuetan balin bada tzarkeria,

        5. Bihurtu izan badiotet gaizkia niri egin darotatenei, hutsik goan benedi, merezi bezala, ene etsaien aitzinetik;

        6. Etsaia jarraik bekio ene biziari, atzeman eta lurrean ostika beza, eta ene ospea erabil beza herrauspean.

        7. Zure hasarrean altxa zaite, Jauna; ager zazu zure indarra ene etsaien eremuetan.

        Jaiki zaite, ene Jainko Jauna, zerorrek erabaki duzunaren egiteko;

        8. Eta populuen baldarna zure ingurura bilduko da.

        Haren arietan igan zaite zure tronura:

        9. Jaunak juiatzen ditu populuak.

        Juia nezazu, Jauna, ene zuzentasunaren arabera, eta ene baithan den garbitasunaren arabera.

        10. Urmariaturen da bekhatorearen maltzurkeria, eta gizon zuzena bidaturen duzu, oi Jainko, bihotzak eta barneak ikhartzen ditutzuna.

        Bidezkoa da.

        11. Ene laguntza Jauna ganikakoa, ezen harek itzurrarazten ditu bihotzez zuzen direnak.

        12. Jainkoa, juie zuzen, indardun eta jasankorra, egun oroz hasarretzen othe da?

        13. Haren ganat ez bazarete bihurtzen, dardaratuko du bere ezpata; hedatua du bere arranbela, zuzendua daduka.

        14. Hiltzeko tresnak hartan xuxenduak ditu; bere geziak gizon sukoientzat egin ditu.

        15. Gaixtagina behartu da bidegabearen egiteko; oinhazeaz ernaldu da, eta tzarkeriaz erdi.

        16. Zuphu bat abiatu eta egin du, eta berak egin zilhora da erori.

        17. Bere gaixtakeria bihurturen zaio buruaren gainera; lephora eroriko zaio bere tzarkeria.

        18. Aithor emanen diot Jaunari bere zuzentasunaren arabera, eta kantikak kantaturen diozkat Jaun guziz goraren izenari.

VIII. PSAL.

        1. Akhabantzaraino, dolhareetako, Dabiden psalmoa.

        2. Jauna, gure Jauna, zeinen den ederresgarri zure izena lurraren hedadura guzian!

        Ezen zure ospea zeruez gorago heltzen da.

        3. Haurren eta bulharrean direnen ahotik atheratu duzu zure laudorio osoa, zure etsaien ariaz, etsaiaren eta aiherkundetsuaren xahutzeko.

        4. Begiratuko diotedanean zure zeru, zure eskuetako lanei; ilhargi eta izar asentatu ditutzunei;

        5. Zer da gizona, hartaz orhoit izan zaitezentzat? zer da gizaseme bat, haren ikhustera zu ethortzekotzat?

        6. Aingeruak baino aphur bat beherago ezarri duzu; ospezko eta ohorezko khoro bat egin diozu,

        7. Eta zure eskuetako lanen gaineko ezarri duzu.

        8. Haren oinenpeko ezarri ditutzu guziak, ardi, idi, eta bertzalde larretako abereak,

        9. Zeruko hegastinak eta itsasoko arrainak, itsaspeko bidexketan ibiltzen diren guziak.

        10. Jauna, gure Jauna, zeinen den ederresgarri zure izena lurraren hedadura guzian!

IX. PSAL.

        1. Azkeneraino, semearen gauza gordeen gainean, Dabiden psalmoa.

        2. Ene bihotz oroz, Jauna, emanen darotzut aithor; kantaturen ditut zure sendagaila guziak,

        3. Zure baithan boztuko eta goiheretuko naiz; zure izena kantaturen dut, Jainko guziz gora.

        4. Zuk ene etsaia gibelaz itzularaztearekin, herbalduko eta galduko dira zure aitzinetik guziak.

        5. Ezen zuzenbidea eman darokuzu niri eta ene egitekoari: zure tronuaren gainean jarri zare, Jainko zuzenki juiatzen duzuna.

        6. Azurriatu ditutzu jendaiak, eta gaixtagina galdu da; bethiko eta menderen mendetako ezeztatu duzu hekien izena.

        7. Etsaiaren ezpatek bethikotzat galdu dute beren indarra; urratu ditutzu hekien hiriak.

        Harramantzekin galdu da hekien orhoitzapena;

        8. Bainan bethi guzian dirau Jaunak. Juiatzekotzat xuxendu du bere tronua;

        9. Zuzenbidean juiaturen du berak lurra; zuzenaren arabera juiaturen ditu populuak.

        10. Jauna beharraren ihes-lekhu egin da, haren laguntza behar-ordu eta hesturetan.

        11. Zure izena ezagutzen dutenek, zure baithan izan bezate beren igurikitza, zeren ez baititutzu bazterrerat utzi zu bilhatzen zaituztenak, Jauna.

        12. Kanta zazue Sionen dagoen Jauna; jendaien artean ezagutaraz zatzue haren arthak;

        13. Ezen orhoitu da beharrez, bilhatu du hekien odola, etzaio ahantzi hekien oihua.

        14. Urrikal zakizkit, Jauna; ikhusazu zer aphaltasunetan ezarri nauten ene etsaiek.

        15. Oi zu, heriotzeko atheetarik goititzen nauzuna, zure laudorio guziak ezagutaraz detzadan Siongo alabari hiriko atheetan!

        16. Bozturen naiz zuk eman salbamenduan. Jendaiak sarthuak daude beren eskuz egin duten lezeari.

        Hekien zangoa atzemana izan da berek gorde duten artean.

        17. Ezagutua izanen da Jauna, zuzenari bere bidea ematen daroena; bekhatorea atzemana izan da bere eskuetako lanetan.

        18. Ifernura boazi bekhatoreak, Jainkoa ahanzten duten jendaiak oro.

        19. Ezen beharra ez da azkeneraino ahantzia izanen, noharroinaren jasankortasuna ez da bethiko alferra izanen.

        20. Jaiki zaite, Jauna, gogor ez dadien gizonaren ahala; jendaiak zure aitzinean juiatuak izan beitez.

        21. Hekien gainean ezar zazu, Jauna, legemaile bat, jendaiak jakin dezaten, gizon direla.

        X. Psal. 1. Zertako, Jauna, urrundu zare? zertako uzten gaituzu gure behar-ordu eta hesturetan?

        2. Gaixtagina hantzen delarik, beharra ehotzen dute; atzemanak izanen dira berek asmatzen dituzten amarruetan.

        3. Alabainan bekhatorea laudatua da bere arimako lehietan, eta gaixtagina benedikatua da.

        4. Bekhatoreak sumindu du Jauna: bere sepharen handiz, ez du hura bilhatuko.

        5. Ez du bere aitzinean Jainkoa: lohituak ditu noiznahiden bere bideak.

        Zure erabakiak, Jauna, ezeztatzen dira haren begietan: nausituko zaiote bere etsai guziei.

        6. Ezen bere bihotzean erran du: Ez naiz gizamendetan khordokatua izanen, etzait asturugaitzik gerthatuko.

        7. Madarizionez bethea da haren ahoa, uherduraz eta zimarkhuz; nekhea eta oinhazea haren mihi azpian daude.

        8. Aberatsekin egoten da zelatetan; zokhoetan, hobengabearen hiltzea gatik.

        9. Begia daduko jende beharrari; zelatak lekhu itsuan hedatzen diozka, lehoinak bere zilhoan bezala.

        Zelatak hedatzen ditu beharraren larrutzeko, beharra larrutzeko bereganatzen duelarik.

        10. Bere sarean lurrera arthikiko du, makhurtuko eta eroriko da, noiz-ere nausitua baititake beharrei.

        11. Ezen erran du bere bihotzean: ahantzi zaio Jainkoari; begiak aldaratzen ditu, batere ez ikhusteko.

        12. Jaiki zaite, Jainko Jauna, gora bedi zure eskua; ez ahantz beharrak.

        13. Zergatik gaixtaginak sumintarazi du Jainkoa? Zeren erran duen bere bihotzean: Ez da bilhatuko.

        14. Ikhusten duzu, Jauna, ezen begiratzen diozute nekhe oinhazeei, zure eskuari arthikitzeko gaixtaginak.

        Zure gain da beharra, zu zare umezurtzaren laguntza.

        15. Hauts zazu bekhatorearen eta gaixtaginaren besoa. Bilhatua izanen da haren bekhatua eta ez da khausituko.

        16. Jauna erreginaturen da bethi eta menderen mendetan: jendaiak, galduren zarete haren lurretik.

        17. Jaunak entzun du beharren nahikaria. Jauna, zure beharriak entzun du hekien bihotzeko aphaindura.

        18. Umezurtzaren eta aphalaren alde erabak zazu, gizonak bene burua ez dezantzat gehiago lurraren gainean espanta.

X. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabiden psalmoa.

        2. Jaunaren baithan dut ene fidantzia: nolaz diozue ene arimari erraten: Mendira egizak hemendik, etxexoriak bezala?

        3. Ezen horra non bekhatoreek hedatu duten beren arranbela; beren geziak xuxendu dituzte gezi-untzian, hekietaz ilhunpean jotzeko bihotzez zuzen direnak.

        4. Desegin dute ezen zuk akhabatu lana: bainan zer egin du gizon zuzenak?

        5. Jauna bere tenplo sainduan da; Jaunak zeruetan du bere jarlekhua.

        Haren begiak beharraren gainera daude; haren bekhurundea gizasemeei galdez dago.

        6. Prestua eta gaixtagina, biak ikhartzen ditu Jaunak: gaixtakeria maite duenak gaitzets du bere arima.

        7. Arteak uria bezala eroriko dira bekhatoreen gainera; sua, eta sufrea eta phesietako hatsa dira hekientzat,

        8. Zeren Jauna zuzena baita, eta zuzentasuna maite baitu; haren begia zuzentasunaren alderat itzulia dago.

XI. PSAL.

        1. Azkeneraino, zortziurrunekotzat, Dabiden psalmoa.

        2. Salba nezazu, Jauna, zeren galdua baita saindua; zeren gizonen semeek aphurtu baitituzte egiak.

        3. Oro gezurrez mintzatu dira lagunari; ezpain maltzurrak dituzte; bihotza alde batera dute eta bertzera mintzatu dira.

        4. Jaunak ezezta betza ezpain maltzur guziak eta mihi espantu-egilea.

        5. Erran izan dute: Goretsiko dugu gure mihia, gure ezpainen jabe gare; zein da gure Jaun?

        6. Noharroinen lazeria gatik, beharren auhenen gatik jaikiko naiz orai, dio Jaunak.

        Itzurraraziren ditut, eta hori eginen dut ene hitzean.

        7. Jaunaren hitzak, hitz garbiak dira, zilhar suaz ikhartua, lurrezko untzian frogatua, zazpi aldiz garbitua.

        8. Jauna, zuk begiratuko gaituzu; zuk bethi zainduko gaituzu gizalde hortarik.

        9. Gaixtaginak inguruka dabiltza: zure handitasunaren arabera berhatu ditutzu gizonen semeak.

XII. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabiden psalmoa.

        Noiz arteo, Jauna, azkeneraino ahantziko othe nauzu? Noiz arteo aldaratuko duzu ene ganik zure begithartea?

        2. Noiz arteo erabiliren ditut ehun asmu ene ariman? Noiz arteo alhaturen dut egunaz ene bihotza atsekabean?

        3. Noiz arteo ene etsaia altxaturen da ene gainera?

        4. Beira zazu eta entzun nezazu, ene Jainko Jauna.

        Argi zatzu ene begiak, ez nadien behinere lohakar heriotzean;

        5. Ene etsaiak egun batez erran dezan beldurrez: Garai atheratu natzaio.

        Hestutzen nautenak bozkariotan sarthuko dira khordokatua izaten banaiz;

        6. Nik aldiz, zure urrikaltzapenean ezarri dut ene igurikitza.

        Ene bihotza bozkarioz jauziren da zuk nauzulakotz itzuri; kantaturen dut ongiz gainditu nauen Jauna; ospaturen dut Jaun gorenaren izena.

XIII. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabiden psalmoa.

        Zoroak bere bihotzean erran du: Ez da Jainkorik.

        Galduak dira halakoak eta hatsgarri egin dira beren lakhetkuntzetan: horietan ez da ongia egiten duenik, bakhar bat ere ez da.

        2. Jaunak zerutik begiratu du ikhusteko heia baden adimendukorik edo Jainkoa bilhatzen duenik.

        3. Oro zeihertu, oro batean alfer bilhakatu dira; bat ez da ongia egiten duenik, bakhar bat ere ez da.

        Horien zintzurra hobi ideki bat da; maltzurkeriako erabili dituzte beren mihiak, aspikaren phozoina dute ezpainpean.

        Madarizionez eta uherduraz bethea dute ahoa; odolaren ixurtzeko arin dute urhatsa.

        Gogorkeriarik eta zorigaitzik baizen ez da horien ibilbideetan, eta bakerako bidea ez dute ezagutu; Jainkoaren beldurra ez da horien begien aitzinean.

        4. Ene populua ogi puska bat bezala iresten duten tzarkeria-egile horiei guziei ez othe zaiote bada ezagutzarik ethorriko?

        5. Deirik Jaunari ez daroete egin; eta beldurrak ikharatu ditu, beldurtzekorik etzen lekhuan ere;

        6. Alabainan Jauna prestuen araldearekin da; eta zuek, gaixtaginak, urmariatu ditutzue gizon beharraren xedeak, Jauna delakotz haren igurikitza.

        7. Siondik nork emanen du Israelen itzurpena? Jaunak hautsiko duenean bere populuaren gathibutasuna, atseginez jauziko da Jakob, bozkariotan sarthuko da Israel.

XIV. PSAL.

        1. Dabiden psalmoa.

        Jauna, nor egonen da zure tabernaklean? nor phausatuko da zure mendi sainduan?

        2. Notharik gabe dabilana eta zuzenari bere bidea ematen daroena;

        3. Bere bihotzetik egiaz mintzatzen dena, eta bere mihiaz maltzurkeriarik erabiltzen ez duena;

        Bere lagunari gaizkirik egiten ez dioena, eta bere lagunentzat laidoa onhesten ez duena.

        4. Ezdeus batentzat daduka gizon maltzurra; bainan ospatzen ditu Jaunaren beldur direnak.

        Harek zin egiten dio bere lagunari, eta ez du enganatzen;

        5. Harek ez du lukurantzan ematen bere dirua, eta emaitzarik ez du onhesten, hobenik ez duenari bidegabe ekhartzeko.

        Hola egiten duena ez da behinere khordokatua izanen.

XV. PSAL.

        1. Habean Dabidi berari iskribatua.

        Begira nezazu, Jauna, zeren zure baithan izan dudan ene igurikitza.

        2. Erran izan diot Jaunari: Zu zare ene Jainkoa, ezen ene onen beharrik ez duzu.

        3. Haren lurraren gainean diren sainduei miretsarazi diozkate hekien alderako ene gogoak.

        4. Errezeluz bethe dira, bainan gero lasterrari eman dira.

        Bilkhuetara ez ditut odol ixurtzera bilduko eta ez dira ene ezpainak hekien izenen aiphatzera orhoituko.

        5. Jauna da ene primantzako zathia, enetzat berezia dena; zu zare ene primantza bihurtuko darotazuna.

        6. Sokhak enetzat lurrik ederrenetan erori dira, ezen ene primantza guziz ederra da.

        7. Benedikaturen dut Jauna, niri adimendua eman izan darotana; bertzalde ilhundu arteo ene barnea deika haritu izan zait.

        8. Jauna nadukan bethi ene begien aitzinean, zeren ene eskuinean baita ez nadientzat izan khordokatua.

        9. Horren gatik boztu da ene bihotza, eta ene mihiak kantatu ditu bozkariozko kantuak; eta bertzalde ene haragia phausatuko da pheskiza ederrean;

        10. Zeren ez baituzu ene arima ifernuan utziko, eta ez baituzu nahiko zure sainduak ikhus dezan usteldura.

        Ezagutarazi daroztatzu bizitzeko bideak, bozkarioz betheko nauzu zure begithartea agertuz: gogo guziak zure esku eskuinean dira akhabantzaraino.

XVI. PSAL.

        1. Dabiden othoitza.

        Jauna, bere bidea emozu ene zuzenari; entzun zazu ene errekeia.

        Zure beharriak onhets beza ene othoitz, amarrurik gabe ene ezpainak egiten dutena.

        2. Zure begithartetik ilkhi bedi ene erabakia; zure begiek ikhus bezate zuzena.

        3. Frogatu duzu ene bihotza; gauaz ikhustera ethorri zaizkit; suaz frogatu nauzu, eta tzarkeriarik ez da ene baithan aurkhitu.

        4. Ene ahoa ez dadien mintza gizonen egintzen arabera, bide gogorrak iduki ditut zure ahoko hitzen ariaz.

        5. Zure bideetan emozute ene urhatsei indarra, behaztopa ez ditezen ene oinak.

        6. Nik deihadar egin dut entzun nauzulakotz, ene Jainkoa: ene alderat makhur zazu zure beharria, eta entzun zatzu ene hitzak.

        7. Espantagarriki ager zatzu zure urrikalpenak, zure baithan beren pheskiza dadukatenak salbatzen ditutzun Jauna.

        8. Begi-ninia bezala zain nezazu zure eskuinari bihurtzen diren gaixtaginetarik.

        Zure hegalen itzalean geriza nezazu

        9. Atsekabeztatu nauten gaixtaginetarik.

        Ene etsaiek inguratu dute ene arima;

        10. Gogortu dituzte beren bihotzak; hekien ahoak ez du izan hanpuruskeriako solasik baizen.

        11. Iraizi nauten ondoan, orai inguratua nadukate: beren begiak lurrera makhurtzeko asmua dute hartu.

        12. Hartu naute, harrapakinari lotzera dagoen lehoinak bezala, eta zokhoetan egoten den lehoinkumeak bezala.

        13. Jaiki zaite, Jauna; aitzin zakizkio ene etsaiari eta eragotz zazu; itzurraraz zazu ene arima gaixtaginaren ganik; zure ezpata khen zozute

        14. Zure eskuaren etsaiei.

        Jauna, lurreko gutietarik berez zatzu beren bizian; hekien sabela zure ontasun gordeez bethea da.

        Badute nahi bezenbat haur, eta beren ondoregoak uzten dituzte beren haurrei.

        15. Ni ordean, ene zuzentasunarekin agertuko naiz zure aitzinera; aseko naiz, zure ospea denean agertuko.

XVII. PSAL.

        1. Akhabantzaraino, Jaunari bere zerbitzari Dabidek kantatu kantikako hitzak, Jaunak bere etsai guzien eskuetarik eta Saulen eskutik itzurrarazi zuen egunean. Eta erran zuen:

        2. Maithaturen zaitut, Jauna, zu ene indarra.

        3. Jauna da ene habea eta ihes-lekhua, ene salbatzailea.

        Ene Jainkoa da ene laguntza; haren baithan izanen dut ene igurikitza.

        Hura da ene geriza, ene salbamenduko adarra eta ene habea.

        4. Jaunari laudatuz dei eginen diot, eta ene etsaietarik izanen naiz maldatua.

        5. Heriotzeko oinhazeek naute inguratu, eta gaixtakeriaren uharrek asaldatu naute.

        6. Inguratu naute ifernuko oinhazeek; herioaren arteek atzeman naute.

        7. Ene hesturan Jaunari dei egin diot, eta deihadar egin diot ene Jainkoari.

        Bere tenplo saindutik entzun du ene mintzoa, eta haren aitzinean egin dudan oihua heldu izan da haren beharrietara.

        8. Laztu eta ikharatu da lurra; mendien erroak ikharatu eta khordokatu dira, hasarre dutelakotz Jainkoa.

        9. Haren hasarrean khea igan da, haren begietarik sua biztu da, eta haren ganik ikhatzak khaldatu dira.

        10. Ezkaili ditu zeruak, eta jautsi da; eta hedoi bat zuen oin-pean.

        11. Eta igan da Kerubinen gainera, eta hegaldatu da, haizeen hegalen gainean hegaldaka goan da.

        12. Ilhunbeak ezarri ditu bere gordegarri; tabernakletzat ditu bere inguruan; aireko hedoietan den ur gobelaz eginak dira.

        13. Haren begitharteko dirdirak haizatu ditu lanhoak, harria eta suko ikhatzak.

        14. Jaunak zeru gainetik karraskarazi du ihurtzuria, Guziz-Gorak adiarazi du bere mintzoa; arthiki ditu harria eta ikhatz khaldatuak.

        15. Eta arthiki ditu bere geziak, eta barraiatu ditu ene etsaiak; igorri du ximista ximistaren gainean, eta nahasi ditu.

        16. Eta uren ithurburuak agertu dira, eta lurraren erroak agerian jarri,

        Zuk dixidaturik, Jauna, zure hasarrearen hatsa igorririk.

        17. Zeru goratik igorri darot laguntza, hartu nau, eta ur-uharren erditik atheratu.

        18. Itzuri nau ene etsai guziz hazkarrei eta higuintzetan nindutenei, indar ene gainean hartu zutelakotz.

        19. Atzeman naute ene hesturako egunean; bainan Jauna jarri da ene gerizagarri.

        20. Atheratu nau zabalera, salbatu nau, nahi ninduelakotz.

        21. Ene zuzentasunaren arabera sariztaturen nau Jaunak, eta bihurturen darot ene eskuen garbitasunaren arabera;

        22. Zeren iduki ditudan Jaunaren bideak, eta ez naizen gaixtoki ibili ene Jainkoaren kontra;

        23. Zeren ene begien aitzinean iduki ditudan haren erabakiak oro, eta ez ditudan haren juiamenduak arbuiatu.

        24. Eta garbi izanen naiz haren aitzinean, eta begiraturen naiz ene tzartasunetik.

        25. Eta Jaunak sariztaturen nau ene zuzentasunaren arabera eta ene eskuen garbitasunaren arabera haren begien aitzinean.

        26. Sainduarekin saindu, garbiarekin garbi izanen zare.

        27. Hautetsiarekin hautatua izanen zare, tzarrarekin tzartuko zare.

        28. Ezen aphal dena goratuko duzu, eta aphalduko ditutzu hanpurutsuen begiak.

        29. Alabainan zuk argiarazten diozu ene kriseluari, Jauna: ene Jainkoa, argi zatzu ene ilhunbeak;

        30. Zeren zure laguntzarekin tentazioneari itzuriko bainatzaio; ene Jainkoaren laguntzarekin jauziko dut harrasia.

        31. Hura da ene Jainkoa; haren bidea garbia da; Jaunaren hitzak dira suaz garbituak iduri; haren baithan bere igurikitza dadukaten guzien gerizatzailea da.

        32. Alabainan nor da Jainko, ezenetz Jauna? edo nor da Jainko gure Jainkoaz kanpo?

        33. Hura da indarrez jauntzi nauen Jainkoa, eta ene bidea khutsurik gabe ezarri duena;

        34. Ene oinak orenenak bezala arindu dituena; lekhu goretan jartzen nauena;

        35. Ene eskuei gudukatzen irakhatsi diotena; eta zuk ezarri ditutzu ene besoak kobrezko arranbela iduri.

        36. Eman izan darotazu ene itzupeneko geriza, eta zure eskuinak lagundu izan nau.

        Zure irakhaspenak kridantzatu nau bethiko, eta zure irakhaspenak argituren nau.

        37. Ene oinen azpian luzatu darotazu urhatsa, eta ene oinak ez dira hebaindu.

        38. Ondotik eginen diotet ene etsaiei, eta atzemanen ditut; ez naiz bihurturen ahi ditezen arteo.

        39. Phorroskaturen ditut, eta ezin buru eginen dute; eta ene oin-pera eroriko dira.

        40. Gerlakotzat indarrez jauntzi nauzu, eta ene azpira erorarazi ditutzu ene kontra jaikitzen zirenak.

        41. Ene etsaiak ihes igorri ditutzu ene aitzinean, eta herrautsi ditutzu higuintzetan nindaukatenak.

        42. Helka haritu dira, eta nihor etzen hekien atheratzeko; Jaunari deihadar egin diote, bainan ez ditu entzun.

        43. Eginen ditut haizeak daraman herrautsa bezala; karriketako lohia bezala eginen ditut.

        44. Atheratuko nauzu populuarekilako makhurretarik; jendaien buruan ezarriko nauzu.

        45. Ezagutu ez dudan populu batek zerbitzatu nau; ene hitza aditu bezain sarri, egin du ene errana.

        46. Arrotzaren semeak gezurrez mintzatu zaizkit, arrotzaren semeak zahartu dira, eta khordokatu dira beren bideetan.

        47. Bizi bedi Jauna, benedika bekio ene Jainkoari, eta goretsia izan bedi ni salbatu nauen Jainkoa.

        48. Zu zare Jainko ni aspertzen nauzuna, eta populuak ene azpian ezartzen ditutzuna, ene etsai hasarreetarik begiratzen nauzuna.

        49. Ene kontra bihurtzen direnetarik gorago altxaturen nauzu; gizon gaixtoaren aztaparretik atheraturen nauzu.

        50. Aria hortaz, Jauna, jendaien artean aithor emanen darotzut, eta zure izena kantaturen dut psalmo batean.

        51. Erranen dut zer sendagailaz itzuri duen Jaunak bere hautuko erregea, zer urrikalpen izan duen Dabid bere kristoz, eta haren ondoreez bethi eta bethiraino.

XVIII. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabiden psalmoa.

        2. Zeruek derrate Jainkoaren ospea, eta ortziak diotza haren eskutikako lanak.

        3. Egunak egunari erraten dio solas hori; gauak gaua jakintsun egiten du hortaz.

        4. Ez da ez mintzaia, ez hizkuntzarik zeinetan aditzen ez baita hekien mintzoa.

        5. Lurraren hedadura guzira heldu izan da hekien solasen ozentasuna; lurraren bazter orotan entzuten dira hekien hitzak.

        6. Iguzkian ezarri du bere egon-lekhua; eta iguzkia, bere ohetik ilkhitzen den ezkonberri bat iduri,

        Digante bat bezala jauzi da bere bidearen egitera;

        7. Zeruaren buru batetik ilkhitzen da,

        Eta bertze bururaino laster egiten du, eta deus ez da haren berotasunari gorde dakiokeenik.

        8. Nothagabea da Jaunaren legea, bihurrarazten ditu arimak; zina da Jaunaren lekhukotasuna; zuhurtzia ematen darote aphalei.

        9. Zuzenak dira Jaunaren erabakiak, bozkariotan ezartzen dituzte bihotzak; distiratzen du Jaunaren legeak, argitzen ditu begiak.

        10. Saindua da Jaunaren beldurra, badirau menderen mendetan: zinak dira Jaunaren erabakiak, eta berenez zuzenak.

        11. Lehiakizunago dira urhe eta harri balios metak baino; eztia baino, erleen orrazea baino gozoago dira.

        12. Hargatik begiratzen ditu zure zerbitzariak; sari handia heldu da hekien begiratzetik.

        13. Nork ezagutzen ditu bere hutsak? ene hoben itsuetarik garbi nezazu,

        14. Ete, arrotzenetarik begira zazu zure zerbitzaria.

        Baldin hekiek ez bazaizkit nausitzen, orduan izanen naiz nothagabe, eta garbituren ere naiz bekhatu guziz handi batetarik.

        15. Orduan ene ahoko solasak izanen dira zure gogarako, eta ene bihotzeko gogoetak ere zure aitzinean izanen dira bethi.

        Jauna, zu zare ene laguntza eta ene berreroslea.

XIX. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabiden psalmoa.

        2. Jaunak entzun bezaitza hesturako egunean; geriza bezaitza Jakoben Jainkoaren izenak.

        3. Laguntza igor biazazu bere lekhu saindutik, eta Siondik begira bezaitza.

        4. Orhoit izan bedi zure sakrifizio oroz, eta zure holokausta gozo izan bekio.

        5. Eman biazazu zure bihotzeko nahiaren arabera, eta zure xedeak bethearaz betza.

        6. Zure itzurpenaz gare bozturen, eta gure Jainkoaren izenaz gare handietsiren.

        7. Jaunak bethe betza zure galdeak oro: Jaunak bere Kristo duela itzurrarazi, orai dut ezagutu.

        Jaunak bere zeru saindutik entzunen du; haren besoko indarrean da itzurpena.

        8. Etsaiek hotsematen dute beren orga-laster eta zaldietara; guk aldiz, gure Jainko Jaunaren izenari dei egiten diogu.

        9. Hekiek hertsatuak izan dira eta erori dira; gu berriz, jaiki gare eta xut gaudezi.

        10. Jauna, salba zazu errege, eta entzun gaitzatzu dei eginen darotzugun egunean.

XX. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabiden psalmoa.

        2. Jauna, zure indarraz bozturen da errege, eta zure ganikako itzurpenaz bozkario handitan sarturen da.

        3. Eman diozu haren bihotzak nahi zuena, eta ez diozu hutsegin haren ezpainetako galdeari.

        4. Aitzindu zaizkio alabainan zure eztitasuneko benedizioneez; haren buruaren gainean ezarri duzu harri baliosezko khoro bat.

        5. Bizia galdatu darotzu, eta zuk menderen mendetako eman diozu egunen luzetasuna.

        6. Handia da haren ospea zure ganikako itzurpenean; ospea eta berregintza handia ezartzen ditutzu haren gainean;

        7. Ezen benedizionetan emanen duzu menderen mendetan; bozkarioz betheko duzu zure begithartea erakhutsiz.

        8. Zeren erregek Jauna baithan dadukan bere igurikitza, Guziz-Goraren urrikalpenari esker ez da khordokatua izanen.

        9. Zure eskuak harrapa betza zure etsai guziak; zure eskuinak atzeman betza higuin zaituzten guziak.

        10. Labe khaldatua iduri ezarriren ditutzu, zure begithartea agertuko duzun orduan; Jaunak lazturen ditu bere hasarrean, eta suak iretsiko ditu.

        11. Lurretik xahuturen ditutzu hekien haurrak, eta gizasemeen artetik hekien ondokoak;

        12. Zeren zure gainera bihurtu duten gaizkia; asmuak egin, bainan ezin obratu dituzte.

        13. Hargatik ihes igorriren ditutzu, eta zure azken ukhaldietara itzularaziren diozute beren begithartea.

        14. Zure indarrean altxa zaite, Jauna; kantu eta maniurretan ospaturen dugu zure ahalen handia.

XXI. PSAL.

        1. Azkeneraino, goizeko laguntzako, Dabiden psalmoa.

        2. Jainkoa, ene Jainkoa, begira zazu ene gainera; zertako utzi nauzu bazterrerat? ene bekhatuek urrundu dute ni ganik ene itzurpena.

        3. Ene Jainkoa, egunaz deihadar eginen darotzut, eta ez nauzu entzunen; gauaz ere oihuz egonen natzaitzu eta orduan ez da alferretan izanen.

        4. Zuk aldiz, lekhu sainduan duzu egoitza, oi Israelen laudorioen xedea!

        5. Gure arbasoek zure baithan iduki dute beren pheskiza; zure baithan iduki izan dute, eta hesturetarik atheratu ditutzu.

        6. Zuri deihadar egin, eta itzuriak izan dira; zu baithan iguriki, eta ahalkatuak izan ez dira.

        7. Ni ordean har bat naiz, eta ez gizon bat; gizonei laidagarri, jendeari nardagarri natzaiotena.

        8. Ikhusi nauten guziek irriz jokhatu naute; burua dardaratuz, beren ezpainez erasi dute:

        9. Jauna ganik du iguriki, Jaunak athera beza; itzurraraz beza, hori duenaz geroztik gogoko.

        10. Eta zuk atheratu nauzu amaren sabeletik, zu izan zare ene igurikitza ene amaren bulharretik;

        11. Zure eskuetan sortzetik izan naiz ezarria; ene amaren sabeletik, zu zare ene Jainkoa;

        12. Ez gibela ni ganik;

        Ezen hurbil da hestura, eta ez dut nihondik laguntzailerik.

        13. Zezenko hainitzek inguratu naute; zezen gizenez sethiatua naiz.

        14. Ene kontra ideki dute beren ahoa, marrumaz heldu den lehoin harrapari batek bezala.

        15. Ura bezala ixuria naiz, ene hezur guziak barraiatuak dira.

        Bihotza ene barnean egina da urtzen den ezkoa iduri.

        16. Ene indarra agortu da baxerakia bezala, eta mihia lothu zait aho-gangari, eta ezarri nauzu hil-herrautsa bezala.

        17. Alabainan zakhur-multzo batek inguratu nau; maltzurkerian dabiltzanen batzarrak sethiatu nau.

        Zilhatu dituzte ene eskuak eta ene oinak;

        18. Khondatu dituzte ene hezur guziak,

        Begiztatu eta ikhartu naute;

        19. Beren artean zathitu dituzte ene soinekoak, eta ene gaineko soina zortera arthiki dute.

        20. Bainan zuk, Jauna, ez bezadazu urrunt zure laguntza; ene zaintzeari egizu.

        21. Athera zazu ene arima marrauzaren azpitik, ene arima zurtza zakhurraren menetik.

        22. Itzur nezazu lehoinaren ahotik; ene aphaltasuna begira zazu likornaren adarretarik.

        23. Ezagutaraziko diotet ene anaiei zure izena, eta baldarnaren erdian laudaturen zaitut.

        24. Jaunaren beldur zareten guziak, hura lauda zazue; Jakoben iraulgiko guziek ospa zazue.

        25. Israelen odoleko guziak haren beldur izan beitez, ez duelakotz erdeinatu, ez arbuiatu beharraren othoitza;

        Ez duelakotz ene ganik aldaratu bere begithartea; eta entzun nauelakotz oihu egin diodanean.

        26. Zure baithan izanen da ene laudorioa baldarna handian; betheko ditut ene botuak Jaunaren beldur direnen aitzinean.

        27. Beharrek janen dute, eta aseko dira; laudatuko dute Jauna hura bilhatzen dutenek; hekien bihotzak menderen mendetan biziko dira.

        28. Lurreko eremu guziak orhoituren dira, eta Jauna gana dira bihurturen.

        Eta jendaietako familia guziak adoratzen jarriko dira haren aitzinean;

        29. Zeren Jaunarena baita erregetasuna, eta bera izanen da jendaki guzien jaun.

        30. Jan dute lurreko handiek eta adoratu dute Jauna; haren aitzinera eroriko dira lurrera jausten diren guziak.

        31. Eta ene arima harentzat biziko da, eta ene ondoregoak zerbitzaturen du.

        32. Ethortzekoa den iraulgi bat ezagutaraziko du Jaunak; zeruek sortzekoa den populu Jaunak eginari ezagutaraziren diote haren zuzentasuna.

XXII. PSAL.

        1. Dabiden psalmoa.

        Jaunak darot hotsematen, etzait deusere eskastuko;

        2. Non ere baita alhapidea, han nau ezarri.

        Ur bizkorgarrien aldean hazi nau;

        3. Bihurrarazi du ene arima.

        Zuzenbideko bidexketara erakharri nau, bere izenaren arietan.

        4. Ezen ibil banedi ere herioaren itzalpeetan, ez nuke gaitzen beldurrik, zu enekin zarelakotz.

        Zure zigorra eta zure makhila dira ene gozagarri.

        5. Ene aitzinean xuxendu duzu mahaina, niri indar emateko hestutzen nautenen kontra.

        Olioan gantzutu duzu ene burua; zeinen den ederra ene baso hordigarria!

        6. Eta zure urrikalpena jarraikiren zait ene bizitzeko egun orotan,

        7. Jaunaren etxean egin dezadan ene egoitza mendeen iraupenean.

XXIII. PSAL.

        1. Astearen lehenbiziko eguneko, Dabiden psalmoa.

        Jaunarenak dira lurra, eta hartan direnak oro; lurraren ingurua, eta hartan egoten diren guziak;

        2. Zeren harek baitu itsasoen gainean asentatu, eta ibaien gainean xuxendu.

        3. Nor izanen da Jaunaren mendira, edo nor egonen ahal da haren lekhu sainduan?

        4. Eskuak hobengabe eta bihotza xahu dituena, bere arima alferretan izan ez duena, eta bere lagunari zimarkhurekin zin egin ez dioena.

        5. Hainak ardietsiren du Jauna ganik benedizionea eta Jainko bere salbatzailea ganik urrikalpena.

        6. Hura da Jainkoa bilhatzen dutenen gizaldia, Jakoben Jainkoaren begithartea bilhatzen dutenena.

        7. Zabal zatzue zuen atheak, oi buruzagiak; zabal zaitezte, oi athe bethierekoak; eta sarthuren da errege ospezkoa.

        8. Zein da ospezko errege hori? Jaun hazkar eta ahalduna, Jaun guduetan ahalduna.

        9. Zabal zatzue zuen atheak, oi buruzagiak; zabal zaitezte, oi athe bethierekoak; eta sarthuren da errege ospezkoa,

        10. Zein da ospezko errege hori? Armadetako Jauna da ospezko errege.

XXIV. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabiden psalmoa.

        Jauna, zure ganat altxatu dut ene arima;

        2. Ene Jainkoa, zutan dut ene sinhestea; ez naiz ahalketan eroriko.

        3. Eta ez benezate trufa ene etsaiek; ezen beren igurikitza zutan duten guziak, ez dira ahalkatuak izanen.

        4. Ahalkatuak izan beitez tzarkeria alfer egiten hari direnak.

        Zure bideak erakhuts daroztatzu, Jauna; irakhats daroztatzu zure bidexkak.

        5. Zure egian bida nezazu, eta argi nezazu; zeren zu baitzare Jainkoa, ene salbatzailea, eta iguriki baitzaitut egun guzian.

        6. Orhoit zaitezi, Jauna, zure guphidetasunez; orhoit zaitezi zure urrikalmendu, egundainotik dirautenez.

        7. Ez bezaite orhoit ene gaztetasuneko hobenez eta jakin-eskasez.

        Zure urrialmenduaren arabera orhoit zaitezi nitaz, zure ontasunaren ariaz, Jauna.

        8. Jauna eztia eta zuzena da; horren gatik legeaz argituren ditu bidean behaztopatzen direnak.

        9. Zuzenbidean ezti direnak bidaturen ditu, emeei bere bideak irakhatsiren diozkate.

        10. Urrikalmendua eta egia dira Jaunaren bide guziak, haren legea eta manamenduak bilhatzen dituztenentzat.

        11. Zure izenaren ariaz, Jauna, jabalduko zaizkio ene bekhatuari, ezen handia da.

        12. Nor da Jaunaren beldur den gizona? Jaunak legeaz argitzen du hura hautatu duen bidean.

        13. Hainaren bizia ontasunen erdian iraganen da eta haren umeek lurra izanen dute ondoregoz.

        14. Jauna habe bat da haren beldur direnentzat, eta haren legea da hekiei irakhatsia izateko.

        15. Ene begiak Jaunari dagozkio bethi, zeren berak atheratuko baititu artetik ene zangoak.

        16. Begia emazu ene gainera, eta urrikal zakizkit; zeren zurtz eta behar bainaiz.

        17. Usutu dira ene bihotzeko hesturak; athera nezazu ene beharduretarik.

        18. Ikhusazu nola naizen aphaldua eta nekhatua, eta barkha darozkidatzu ene hoben guziak.

        19. Begira zozute ene etsaiei, zeren murrukatu baitira eta higuintzarik tzarrenaz higuintzen bainaute.

        20. Zaint darotazu bizia, eta itzurraraz nezazu, ez naiz ahalketan eroriko, zure baithan iduki dudalakotz ene igurikitza.

        21. Gizon prestu eta zuzenak ene alde jarri dira, zeren zu iguriki baitzaitut.

        22. Jainkoa, bere hestura guzietarik athera zazu Israel.

XXV. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabiden psalmoa.

        Juia nezazu, Jauna, zeren hobenetik garbi ibili bainaiz; Jaunaren baithan dut ene igurikitza, ez naiz iraungiduran eroriko.

        2. Froga nezazu, Jauna, hazta nezazu; suaz ikhar zatzu ene bihotza eta ene barnea;

        3. Ezen ene begien aitzinean iduki izan dut zure urrikalmendua, eta zure egian lakhet izan dut.

        4. Ez naiz gizon ergelen bilkhuetan jarri, eta tzarkeria egiten dutenetara ez naiz sarthuko.

        5. Higuindu dut maltzurren baldarna, eta ez naiz gaixtaginekin jarriko.

        6. Prestuen artean garbituko ditut ene eskuak, eta zure aldarea inguratuko dut, Jauna,

        7. Aditzea gatik zure laudorioak kantatzen, eta neronek errateko zure sendagaila guziak.

        8. Jauna, maithatu ditut zure tenploko berregindura eta zure ospearen egon-lekhua.

        9. Jainkoa, ez bezazu gal ene arima gaixtaginekin, ez-eta ene bizia gizon odolkoiekin,

        10. Zeinen eskuetan baitira tzarkeriak; hekien eskuina bethea da hartu dituzten emaitzez.

        11. Ni aldiz, ene hobengabetasunean ibili naiz; libra nezazu, eta urrikal zakizkit.

        12. Ene oina bide zuzenean egotu da: prestuen baldarnan benedikaturen zaitut.

XXVI. PSAL.

        1. Dabiden psalmoa, gantzutua izan zedin aitzinekoa. Jauna da ene argia, eta ene geriza; noren beldur izanen naiz?

        Jauna da ene biziaren zaina: nork ikharatuko nau?

        2. Gaixtaginak ene gainera hurbiltzen hari direlarik ene haragien iresteko,

        Ni hestutzen nauten etsaiak, berak hebaindu eta erori dira.

        3. Kanpak ene kontra jartzen balira ere, ene bihotza ez laiteke izi.

        Gudua ene kontra abia baledi ere, hortan berean nuke pheskiza-bide bat.

        4. Gauza bat galdatu diot Jaunari, eta bilhaturen dut ongi; hura da ene bizitzeko egun oroz Jaunaren etxean egotea,

        Ikhus detzadan Jaunaren gozoak, eta ene begiz ikhuska dezadan haren tenploa.

        5. Alabainan bere tabernaklean gorde izan nau; eta asturugaitzetako egunean, bere tabernakle xokhoan maldatu nau.

        6. Harriaren gainean altxatu nau; eta orai ene burua ene etsaien gainetik goratu du.

        Inguruka ibili naiz, eta haren tabernaklean imolatu dut deihadarreko bitima: kantatuko dut eta psalmoak erranen diozkat Jaunari.

        7. Jauna, adi zatzu zu ganat egiten ditudan oihuak, eta entzun nezazu.

        8. Ene bihotza mintzatu zaitzu, ene begitharteak bilhatu zaitu: bilhaturen dut, Jauna, zure begithartea.

        9. Ez biazazu ene ganik aldara zure begithartea; ez bezaite zure hasarrean aldara zure zerbitzaria ganik.

        Izan zaite ene laguntzaile, ez benezazu bazterrerat utz, ez-eta arbuia, oi ene Jainko salbagarria.

        10. Alabainan utzi naute ene ait-amek; Jaunak ordean hartu nau.

        11. Zure bidean, Jauna, emadazu zure legea; eta ene etsaien aria gatik, bida nezazu bidexka zuzenean.

        12. Ez benezazu arthik hestutzen nautenen eskuetara; ezen gezurrezko lekhukoak ene kontra jaiki dira, eta gaixtakeriak bere burua du gezurtatu.

        13. Sinheste dut Jaunaren onak ikhusiren ditudala bizi direnen lurrean.

        14. Zaude Jaunaren begira, emazu gizonak bezala, indarzta zazu zure bihotza, eta igurikazu Jauna.

XXVII. PSAL.

        1. Dabidi berari psalmoa.

        Zure gana deihadar eginen dut, Jauna, ez bezaizkit ixilik egon; beldurrez-eta ixilik egoten bazare, bilhaka nadien putzura erortzen direnen iduriko.

        2. Entzun zazu, Jauna, ene errekeien otsa zuri othoitzez nagoenean, zure tenplo saindurat hedatzen ditudanean eskuak.

        3. Ez benezazu eraman bekhatoreekin batean, ez-eta gal tzarkeria-egileekin.

        Hainek bakea aiphatzen diote beren lagunari, bainan gaizkia dute beren bihotzetan.

        4. Emozute beren egintzen arabera eta beren asmuen tzarkeriaren arabera.

        Egiozute beren eskuetako egintzen arabera; emozute beren saria.

        5. Zeren ez dituzten ezagutu Jaunaren egintzak eta haren eskuetako lanak, xahutuko ditutzu, eta ez ditutzu berreginen.

        6. Benedika bekio Jaunari, zeren duen entzun ene errekeiaren otsa.

        7. Jauna da ene laguntza eta ene malda; ene bihotzak haren baithan izatu du bere igurikitza eta lagundua izan naiz.

        Eta birloratu da ene haragia; eta ene nahitara aithor emanen diot Jaunari.

        8. Jauna da bere populuaren indarra, eta bere kristoren itzurpenak maldatzen dituena.

        9. Jauna, benedika zazu zure populua, benedika zazu zure primantza; zure erregetasuna erabil zazu hekien gainean, eta gorets zatzu bethi guzian.

XXVIII. PSAL.

        1. Dabiden psalmoa tabernaklea akhabatu zeneko.

        Jaunari ekhar zotzuete, oi Jainkoaren umeak, Jaunari ekhar zotzuete aharien umeak.

        2. Jaunari ekhar zozue ospe eta ohore; Jaunari ekhar zozue bere izenaren ospea; adora zazue Jauna bere lorio sainduan.

        3. Jaunaren mintzoa entzun da uren gainean; ospezko Jainkoak ihurtzuria karraskarazi du; Jauna uren hedaduraren gainean da.

        4. Indar du Jaunaren mintzoak; ederresgarri da Jaunaren mintzoa.

        5. Jaunaren mintzoak phorroskatzen ditu zedroak; Jaunak phorroskaturen ditu Libango zedroak.

        6. Xehakaturen ditu hala-nola Libango aratxea, hala-nola likornaren ume maitea.

        7. Jaunaren mintzoak urratzen du sugarra;

        8. Jaunaren mintzoak ikharatzen du mortua; Jaunak iharrosiren du Kadesgo mortua,

        9. Jaunaren mintzoak xuxentzen ditu orenak eta agerturen ditu oihan lodiak, eta guziek ospe bihurturen diote bere tenploan.

        10. Jaunak uholdearen gainean ezartzen du egoitza; bethi guziko errege jarriko da Jauna.

        11. Jaunak indar emanen dio bere populuari; Jaunak bakean benedikatuko du bere populua.

XXIX. PSAL.

        1. Dabiden etxeko dedikazionekotzat kantatzeko psalmoa.

        2. Goretsiren zaitut, Jauna, zeren nauzun hartu, eta ene gainean ez diozuten ene etsaiei gozorik eman.

        3. Ene Jainko Jauna, oihu egin darotzut, eta sendatu nauzu.

        4. Jauna, ene arima atheratu duzu ifernutik, eta aldaratu nauzu putzura jausten direnetarik.

        5. Jaunari kantikak kanta zatzue, Jaunaren sainduak; aithor emozue haren saindutasunaren orhoitzapenari.

        6. Zeren haren gaitziduratik heldu baita haren hasarrea; eta bizia haren nahitik heldu da.

        Arratsa izanen da nigarreko, eta goiza bozkarioko.

        7. Nik ordean erran dut ene nasaizian: Ez riait behinere khordokatua izanen.

        8. Jauna, zure nahiaren arabera indar eman izan diozu ene ospeari.

        Ene ganik aldaratu duzu zure begithartea, eta asaldutan jarri naiz.

        9. Zuri, Jauna, eginen dut deihadar, eta errekeituko dut ene Jainkoa.

        10. Ene odoletik zer on ethor ditake, ni usteltzera jaustean?

        Herrautsak aithor emanen othe darotzu, edo oihu eginen othe du zure egia?

        11. Jaunak aditu du eta urrikaldu zait; Jauna egin da ene laguntzaile.

        12. Ene deithorea bozkariotara bihurtu duzu; urratu duzu ene zakhua eta bozkarioz inguratu nauzu,

        13. Ene ospeak laudorio bihur dezazun, eta ez nadien ilhunduran eror; ene Jainko Jauna, bethi guzian aithor emanen darotzut.

XXX. PSAL.

        1. Azkeneraino, estasioko Dabiden psalmoa.

        2. Zure baithan, Jauna, izan dut ene igurikitza, ez naiz bethi ahalkatua izanen; libra nezazu zure zuzentasunaren arabera.

        3. Ene alderat makhur zazu beharria; laster egizu ni hesturatik atheratzera.

        Izan zakizkit Jainko begirale eta ihes-lekhu bat, ni salba nezazuntzat;

        4. Zu zare alabainan ene indarra eta ihes-lekhua, eta zure izenaren gatik bidaturen eta haziren nauzu.

        5. Atheraturen nauzu gorde darotedan arte huntarik; zeren zu baitzare ene gerizatzailea.

        6. Zure eskuetara bihurtzen dut ene arima; berrerosi nauzu, Jauna, egiazko Jainkoa.

        7. Higuin ditutzu gauza huts eta alferretan lakhet direnak.

        Bainan nik Jauna baithan eman dut ene pheskiza;

        8. Zure urrikalpenean naiz jauziren eta bozturen.

        Ene aphaltasunari begiratu diozulakotz, hesturetarik atheratu duzu ene arima.

        9. Ez nauzu hertsi etsaiaren eskuetan, eta bide zabalean gogortu ditutzu ene oinak.

        10. Urrikal zakizkit, Jauna, zeren ene begia, ene arima eta ene barnea hasarreak nahasiak baitira;

        11. Zeren bihotzminean ene bizia, eta ene urtheak auhenetan iraungitu baitira.

        Beharrerian ahuldua da ene indarra; ene hezurrak asaldatuak dira.

        12. Laido bat bilhakatu naiz ene etsai guzientzat, eta guziz ene hauzoentzat; ene ezagunen lazgarri egin naiz.

        Ikhusten nindutenek, ene ganik kanporat ihes egin dute;

        13. Ahanzpenetan utzia naiz, bihotzetik hil dena bezala.

        Bilhakatu naiz untzi hautsi baten pare;

        14. Entzun dut alabainan ene inguruan zauden askoren erantzukia.

        Ene kontra bilduak zirelarik, bizia niri khentzeko asmua egin dute.

        15. Nik ordean, Jauna, zure baithan ezarri dut ene igurikitza; erran izan dut: Ene Jainkoa zare zu,

        16. Zure eskuetan da ene zoria.

        Athera nezazu ene etsaien eta ene ondotik dabiltzanen eskuetarik.

        17. Zure begithartea argi zazu zure zerbitzariaren gainera, salba nezazu zure urrikalmenduan;

        18. Jauna, ez naiz ahalketan eroriko, zeren zuri dei egin darotzudan.

        Ahalka beitez gaixtaginak; hobira eramanak izan beitez;

        19. Mutu beitez ezpain maltzurrak,

        Prestuaren kontra tzarkeria erasten hari direnak, hanpuruskeria eta arbuiotan.

        20. Zenbat eta zein eztitasun handia begiratu duzun, Jauna, zure beldur direnentzat

        Gizonen semeen aitzinean aphaindu diozute, zure baithan beren pheskiza dadukatenei.

        21. Zure begitharteko toki gordean gordeko ditutzu gizonen ganikako asaldutik.

        Zure tabernaklean gerizatuko ditutzu mihien jazarrietarik.

        22. Benedikatua Jauna, zeren hiri hazkarrean espantagarriki erakhutsi darotan bere urrikalmendua.

        23. Nik ordean ene gogo eroriarekin erran izan dut: Eragotzi nauzu zure begien aitzinetik.

        Hargatik entzun duzu ene othoitzaren oihua, zuri deihadarrez nindagozunean.

        24. Jauna maitha zazue, haren saindu guziek, zeren egia bilhatuko baitu Jaunak, eta sari nasaia emanen baitiote hanpuruskeria egiten hari direnei.

        25. Gizonek bezala egizue era hazkar zazue zuen bihotza, zuen igurikitza Jaunaren baithan dadukazuenek.

XXXI. PSAL.

        1. Dabidi berari aditza.

        Dohatsu hainak zeinen gaizkiak baitira barkhatuak, eta zeinen bekhatuak estaliak baitira.

        2. Dohatsu gizona zeinari Jaunak ez baitio jazartzen bere bekhatua, eta zeinaren izpirituan zimarkhurik ez baita.

        3. Ixilik egotu naizelakotz, zahartu dira ene hezurrak, egun guzia oihuz nindagoelarik.

        4. Zeren gabaz eta egunaz ene gainean dorphetu den zure eskua, ihauskatu naiz ene atsekabean, elhorria barna sartzen zarodalarik.

        5. Ezagutarazi darotzut ene hobena, ez dut gorde ene bidegabekeria.

        Erran izan dut: Ene kontra Jaunari aithorturen diot ene bidegabekeria; eta zuk barkhatu duzu ene bekhatuaren tzartasuna.

        6. Aria hortaz saindu den guziak othoitz eginen darotzu behar den orduan.

        Horren gatik uholdeko ur gaitzak etzaizkio hurbilduren.

        7. Inguratzen nauen hesturatik zu zare ene ihes-lekhua: ene bozkarioa, inguratzen nautenen artetik athera nezazu.

        8. Adimendua emanen daiat; ibiliko haizen bidean argituren haut; ene begiak hire gainean finkaturen ditiat.

        9. Berautzue bilhaka zaldia eta mandoa bezala, zeinek adimendurik ez baitute.

        Kabrestuaz eta hedeaz hertsa tzak, hurbiltzen ez bazaizkik.

        10. Azote asko bada bekhatorearentzat; bainan urrikalmenduak inguratuko du bere igurikitza Jaunaren baithan dadukana.

        11. Gizon prestuak, Jaunaren baithan boz eta jauz zaizte; ospa zaitezte, bihotz zuzenekoak zareten guziak.

XXXII. PSAL.

        1. Dabiden psalmoa.

        Prestuak, Jauna baithan bozkaria zaitezte; gizon zuzenei dihoakiote laudatzea.

        2. Jaunari aithor emozue gitarraren gainean, kanta zatzue haren laudorioak hamar zurdetako maniurraren gainean.

        3. Kanta zozue kantika berri bat, bozkariozko otsekin kanta zazue Jaunaren izena;

        4. Zeren zuzena baita Jaunaren hitza eta zinak baitira haren egintza guziak.

        5. Maite ditu urrikalmendua eta zuzentasuna; Jaunaren urrikalmenduaz bethea da lurra.

        6. Jaunaren hitzak finkatu ditu zeruak, haren ahoko hatsak egin du zeruetako armada guzia.

        7. Zahagi batera bezala bildu ditu itsasoko urak; khutxetan bezala ezarri ditu zurrunbiloak.

        8. Jaunaren beldur izan bedi lurra oro; lurreko egoiliar guziak ikhara beitez haren aitzinean.

        9. Ezen hura mintzatu da, eta eginak izan dira gauza guziak; harek manatu, eta ezdeusetarik atheratu dira.

        10. Jaunak urmariatzen ditu jendaien asmuak; hutsaltzen ditu, berriz, populuen gogokundeak, eta hutsaltzen ditu buruzagien asmuak.

        11. Aldiz, Jaunaren asmua menderen mendetan badago; haren bihotzeko gogokundeek gizalditik gizaldira badiraute.

        12. Dohatsu jendakia zeinaren Jainko baita Jauna! dohatsu bere primantzatzat hautatu duen populua!

        13. Jaunak begiratu du zerutik; ikhusi ditu gizaseme guziak.

        14. Bere egoitza, aitzinean aphaindutik, lurrean egoten diren guzien gainera eman izan du begia.

        15. Harek bederazka egin ditu hekien bihotzak; harek ezagutzen ditu hekien egintza guziak.

        16. Errege bat ez da salbatzen bere indar handiari esker, eta digante bat ez da salbaturen bere indar gaitzaren bidez.

        17. Zaldia enganakor da salbatzeko, eta haren indarraren handiak ez du salbatuko.

        18. Huna Jaunaren begiak direla haren beldur direnen gainean, eta haren urrikalmenduan beren igurikitza dadukatenen gainean,

        19. Heriotzetik iraizteko hekien arimak, eta gosetean hazkurria hekiei emateko.

        20. Gure arimak igurikitzen du Jauna, zeren hura baita gure laguntza eta geriza;

        21. Zeren gure bihotza haren baithan bozkariaturen baita; eta haren izen sainduan iduki dugu gure pheskiza.

        22. Jauna, zure urrikalmendua gure gainera jauts bedi, zure baithan gure igurikitza izan dugun bezala.

XXXIII. PSAL.

        1. Dabidi, bere begithartea aldatu zuenean Akimeleken aitzinean, zeinak igorri baitzuen, eta goan zen.

        2. Edozein orduz benedikaturen dut Jauna; haren laudorioa ene ahoan izanen da bethi.

        3. Jauna baithan laudaturen da ene arima; eme direnek entzun bezate eta bozkaria beitez.

        4. Enekin handiets zazue Jauna, eta batean gorets dezagun haren izena.

        5. Jauna bilhatu dut, eta entzun izan nau, eta ene hestura guzietarik atheratu nau.

        6. Haren gana hurbil eta argi zaitezte; eta zuen begitharteak ez dira ahalkatuak izanen.

        7. Noharroin hunek deihadar dio egin, eta entzun du Jaunak, eta atheratu du bere hestura guzietarik.

        8. Haren beldur diren guzien ingurura ethorriko da Jaunaren aingerua, eta atheratuko ditu.

        9. Dasta zazue eta ikhusazue zein gozoa den Jauna: dohatsu gizona haren baithan bere igurikitza dadukana!

        10. Jaunaren beldur izan zaitezte, haren saindu guziak; ezen haren beldur direnek ez dute eskasik.

        11. Aberatsak behartu eta gosez egon dira; aldiz Jauna bilhatzen dutenek ez dute ontasun eskasik izanen batere.

        12. Zatozte, haurrak, entzun nezazue; irakhatsiren darotzuet Jaunaren beldurra.

        13. Zein da gizona bizi nahi dena, egun onak ikhustea maite duena?

        14. Gaizkitik zain zak hire mihia, eta hire ezpainek zimarkhurik ez bezate athera.

        15. Aldara hadi gaizkitik, eta egizak ongia; bakea bilha zak, eta jarraik hakio.

        16. Jaunaren begiak prestuen gainean, eta haren beharriak hekien othoitzei atzarriak daude.

        17. Aldiz, Jaunaren begithartea zorrotz dago gaizkia egiten dutenen gainera, ezeztatzekotzat hekien orhoitzapena lurraren gainetik.

        18. Prestuek deihadar egin dute, eta entzun ditu Jaunak, eta hestura guzietarik atheratu ditu.

        19. Bihotza hestutua dutenen aldean da Jauna; gogoz aphal daudenak salbatuko ditu.

        20. Hainitzak dira prestuen hesturak; bainan orotarik atheratuko ditu Jaunak.

        21. Jaunak zaintzen ditu hekien hezurrak oro; ez da hekietarik bat bakharra izanen hautsia.

        22. Bekhatoreen heriotzea guziz gaitza da; eta gizon prestua higuindu dutenak galduko dira.

        23. Jaunak berrerosiren ditu bere zerbitzarien arimak, eta haren baithan beren igurikitza dadukaten guziak ez dira galduko.

XXXIV. PSAL.

        1. Dabidi berari.

        Juia zatzu, Jauna, bidegabe egiten hari zaizkidanak; guduka zatzu ni gudukatzen nautenak.

        2. Har zatzu harmak eta erredola, eta jaik zaite ene laguntzera.

        3. Erabil zazu zure ezpata, bideak herts zatzu ene ondotik dabiltzanen kontra; errozu ene arimari: Ni naiz zure salbamendua.

        4. Nahasiak eta ahalkatuak izan beitez ene biziaren ondotik dabiltzanak.

        Enetzat gaizkia gogoan dutenak izan beitez gibelerat eragotziak eta ahalkez estaliak.

        5. Bilhaka beitez herrautsa haizearen aitzinean bezala, eta Jaunaren aingeruak hertsa betza.

        6. Hekien bidea guzia ilhunbe eta linburtegi bilhaka bedi, eta Jaunaren aingeruak jo beza hekien ondotik;

        7. Zeren duten, ariarik izan gabe, ene hilarazteko beren artea gorde, eta ene arima laidoztatu dutelakotz hartako biderik etzutenean.

        8. Ustekabeko arteak atzeman beza ene etsaia; hedatu duen zelatak, bera harrapa beza; bere artean eror bedi bera.

        9. Aldiz, ene arima bozturen da Jauna baithan, eta gogo harturen du bere salbatzailean.

        10. Ene hezur guziek erranen dute: Jauna, nor da zure idurikorik?

        Noharroina atheratzen duzu bera baino hazkarragoen eskutik; erromesa eta beharra larrutzen dituztenetarik.

        11. Gezurrezko lekhuko batzuk, jaikirik galdatzen zarozkidaten ez nakizkien gauzak.

        12. Ongientzat gaizkiak bihurtzen zarozkidaten, agorrarazi nahi zuten ene bizia.

        13. Aldiz, niri bidegabe egitera hari zirenean, nik zurdatza jaunzten nuen.

        Ene arima baruraz aphaltzen nuen, eta othoitza ene onetara itzultzen zarodan.

        14. Hari nintzaioten lagun bati bezala, gure anaia bati bezala atsegin egitera; nigar eta atsekabetan dagoenak bezala aphaltzen nuen ene burua.

        15. Eta hekiek ene gainean boztu dira, eta elkhar gana bildu dira; azoteak bildu dira ene gainera, eta ez nakien.

        16. Barraiatu dira, bainan ez urrikitu; ni zertan froga dira ibili; irain eginez eskarniatu naute, eta ene kontra karraskatu dituzte hortzak.

        17. Jauna, noiz begiraturen duzu? hekien maltzurkeriatik itzurraraz zazu ene arima; lehoinen hortzetarik athera zazu ene arima zurtza.

        18. Baldarna handi batean aithor emanen darotzut; laudaturen zaitut populu gaitz baten erdian.

        19. Ez beitez boz ene gainean, niri gaizki bihurtzen zarozkidanak, ariarik gabe gaitzets nadukatenak eta begiz kheinuka hari direnak.

        20. Ezen niri bakezko solasak ematen zarozkidaten; eta beren sephan lurrari mintzatuz, zimarkhu asmatzen hari ziren.

        21. Eta ene gainera ideki dute beren ahoa; erran dute: Ederki! ederki! gure begiek ikhusi dute nahi zutena.

        22. Ikhusi duzu zuk ere, Jauna, ez ixilik egon; Jauna, ni ganik ez gibela.

        23. Jaik zaite, Jauna; ene zuzenaz jabe zaite; ene Jainko eta ene Jauna, ene alde jar zaite.

        24. Zure zuzentasunaren arabera juia nezazu, ene Jainko Jauna, eta ez beitez boz ene gainean.

        25. Ez bezate erran beren bihotzetan: Ederki! ederki! gure arima. Eta ez bezate erran: Iretsi dugu!

        26. Ahalkez gaindituak eta urthuak izan beitez ene gaitzez bozkariatzen direnak.

        Ene gainean gaizki mintzo direnak ahalke gorritan geldi beitez.

        27. Ene zuzenaren alde direnak bozkaria eta jauz beitez; eta Jaunaren zerbitzariaren bakea nahi dutenek erran bezate bethi: Goretsia izan bedi Jauna!

        28. Eta ene mihiak goretsiko du zure zuzentasuna, egun guzian kantatuko ditut zure laudorioak.

XXXV. PSAL.

        1. Azkeneraino, Dabidi berari, Jaunaren zerbitzariari.

        2. Gaixtaginak erran du bere baithan, gaizkia egin nahi duela. Jainkoaren beldurrik ez da haren begien aitzinean.

        3. Ezen maltzurkerian ibili da Jaunaren aitzinean, haren tzarkeria izan dadientzat higuingarri khausitua.

        4. Haren ahoko solasak dira guziak tzarkeria eta jokotria; ez du nahi izan adimendurik ongiaren egiteko.

        5. Bere ohean gaixtakeriaz alhatu du gogoa; bide tzar guzietan baratu da; maltzurkeria berriz, ez du higuindu.

        6. Jauna, zure urrikalmendua zeruan da, eta zure egia hedoietaraino da heltzen.

        7. Zure justizia da Jainkoaren mendiak bezain handia; zure juiamenduak dira lezea bezain barrenak.

        Jauna, salbatuko ditutzu gizonak eta abereak;

        8. Hala-nola, oi Jainkoa, berhatu baituzu zure urrikalmendua.

        Gizasemeak aldiz, zure hegalen gerizan egon dira iguri.

        9. Hordituren dira zure etxeko ontasun nasaiez, eta zure gogoen uharrean edaranen ditutzu;

        10. Zeren den zure baithan bizitzeko ithurria, eta zure argian argia ikhusiko dugun.

        11. Ezagutzen zaituztenen gainera heda zazu zure urrikalmendua, eta bihotz zuzenekoak diren gainera zure zuzentasuna.

        12. Hanpuruskeriaren oina ez bekit hel, eta bekhatorearen eskuak ez beneza khordoka.

        13. Han erori dira tzarkeria-egileak; iraiziak izan dira eta xutik ezin dira baratu.

XXXVI. PSAL.

        1. Dabidi berari psalmoa.

        Maltzurrentzat ez izan bekhaizgorik, ez-eta tzarkeria-egileentzat ardurarik;

        2. Ezen belharra bezala laster idortuko dira; eta hala-nola baratzekariak, goizik dira zimailduren.

        3. Jaunaren baithan izan zazu zure pheskiza, eta egizu ongia; eta lurrean egizu zure egoitza, eta hango ontasunetarik haziko zare.

        4. Zure gogoa Jaunaren baithan har zazu, eta emanen darozkitzu zure bihotzak galdatu guziak.

        5. Zure bizia Jaunari ager diozozu, haren baithan iduk zazu zure pheskiza, eta berak eginen ditu oro.

        6. Zure zuzentasuna argia bezala agerraraziko du, eta zure zuzena eguerdia bezala.

        7. Jaunari ethordun izan zakizkio, eta othoitz egiozu.

        Bekhaizgorik ez izan bere bidean zorion duenarentzat, eta bidegabekeria egiten hari den gizonarentzat.

        8. Bara zaite samurgotarik eta uzkitzu sepha gaixtoak; berautzu gaizkiaren egiteko bekhaizgorik hartzetik;

        9. Ezen gaizkia eginen dutenak xahutuak izanen dira: Jaunaren iguri daudenek aldiz, lurra primantzetan izanen dute.

        10. Oraino aphur bat, eta bekhatorea ez da izanen; eta bilhatuko duzu haren tokia, eta ez duzu atzemanen.

        11. Emeek berriz, lurra izanen dute primantzaz, eta bakerik handienean gogo hartuko dute.

        12. Bekhatoreak begiz idukiren du prestua, eta hortzak karraskaturen ditu haren kontra.

        13. Jaunak ordean hartaz irri eginen du, ikhusten baitu heldu dela haren eguna.

        14. Ezpata buluzi dute bekhatoreek; hedatu dute beren arranbela,

        Beharraren eta noharroinaren iraizteko, bihotzez zuzen direnen hiltzeko.

        15. Beren ezpata berei sar bekiote bihotzetik, eta kraska bedi hekien arranbela.

        16. Prestuak hobe du bere gutia, bekhatoreen aberastasun handiak baino;

        17. Zeren hautsiak izanen baitira bekhatoreen besoak; aldiz, Jaunak sendotzen ditu prestuak.

        18. Jaunak badakizki nothagabe direnen egunak, eta hekien primantzak iraunen du bethi.

        19. Ordu gaitzean ez dira ahalkatuak izanen, eta gosetean aseak izanen dira:

        20. Ezen bekhatoreak galduko dira. Jaunaren etsaiak berriz, behin ohoratuak eta goratuak izan ondoan, gero khea bezala iraungiz, iraungiren dira.

        21. Bekhatoreak mailegatuko du, eta ez du bihurtuko: prestua berriz, urrikalduko da, eta emanen du;

        22. Zeren Jauna benedikatzen dutenek, lurra izanen baitute primantzaz; aldiz hura madarikatzen dutenak, galduko dira.

        23. Jaunaren baithan gizon prestuak erabiliko ditu bere urhatsak, eta Jaunak onhetsiko du haren bidea.

        24. Erortzen bada, ez du min-hartuko, Jaunak artera ematen baitu eskua.

        25. Gazte izanik, zahartu naiz, eta ez dut ikhusi gizon zuzena bazterrerat utzia, ez-eta haren haurrak beren ogiaren eskatzen.

        26. Egun oroz urrikaltzen zaiote beharrei, eta maileguz ematen hari da; eta benedizionetan izanen da haren odola.

        27. Aldara zaite gaizkitik eta egizu ongia, eta menderen mendetako izanen da zure egoitza;

        28. Zeren Jaunak maite baitu zuzenbidea eta ez baititu uzten bere sainduak: bethi guzian izanen dira begiratuak.

        Zuzenbidetik kanpo dabiltzanak gaztigatuak izanen dira, eta gaixtaginen odola galduko da;

        29. Luzenean dabiltzanek, berriz, lurra primantzaz izanen dute, eta hartan izanen dute menderen mendez beren egoitza.

        30. Gizon zuzenaren ahoak asmaturen du zuhurtzia, eta haren mihian izanen da zuzentasuna.

        31. Jainkoaren legea haren bihotzean da, eta haren oina ez da behaztopaturen.

        32. Gaixtaginak begiz daduka prestua, eta hura hil nahiz dabila.

        33. Bainan Jaunak ez du haren eskuetara utziko prestua, eta ez du kondenaturen, juiatua izan denean.

        34. Jaunari zaudezkio iguri eta begira zazu haren bidea, eta aitxaturen zaitu primantzaz har dezazun lurra: bekhatoreak galduko direnean, ikhusiko duzu.