APOSTOLUEN EGINTZAK

I. KAP.

        1. Lehenbiziko solas bat atheratu izan dut, oi Theofilo, Jesusek egin eta irakhatsi dituen guziez,

        2. Zerurat altxatua izan zen eguneraino, Izpiritu sainduaz argitu zituen ondoan berak hautatu Apostoluak;

        3. Zeinei, bere pairamenaz geroztik, asko frogantzaz erakhutsi baitzioten bizirik zela, hekiei berrogoi egunez agertzen eta Jainkoaren erresumaz mintzatzen zitzaioetelarik.

        4. Eta hekiekin jaten zuen, eta manatu zioten etzitezen goan Jerusalemetik, bainan igurik zezaten Aitaren agintza, zeina (zioen) ene ahotik entzun baituzue;

        5. Ezen Joanesek uraz bathaiatu izan du; zuek ordean, egun laburrik barnean, Izpiritu sainduaz izanen zarete bathaiatuak.

        6. Bilduak ziren dizipuluek egin zioten galde hau: Jauna orduan berrituko duzu Israelgo erresuma?

        7. Horren gainean ihardetsi zioten: Ez da zuei jakitea Aitak bere botherean berezi dituen mugak eta orduak;

        8. Bainan zuen gainera jautsiko den Izpiritu sainduaren indarra hartuko duzue, eta ene lekhuko izanen zarete Jerusalemen, Judea guzian, Samarian eta lurraren bertze bazterreraino.

        9. Eta horiek erran ondoan, hekiek ikhusten zutelarik altxatu izan zen, eta hedoi batek itzali zuen hekien begietarik.

        10. Eta begira zagozkiolarik nola igaiten hari zen zerurat, hara hekien aldean gelditu zirela bi gizon, xuriz jauntziak,

        11. Zeinek erran ere baitzioten: Galilear gizonak, zertan zaudezte zerurat begira. Zuen ganik zerurat altxatua izan den Jesus hori ethorriko da, zerurat goaten ikhusi duzuen bezala-bezala.

        12. Orduan Jerusalemera itzuli ziren, Olibadieta deitzen den menditik, zeina Jerusalemetik hurbil baita, larunbat egunez egin daitekeen bidetan bezala.

        13. Eta etxean sarthurik, igan ziren, Piarres eta Joanes, Jakobe eta Andres, Filipe eta Tomas, Bartolomeo eta Mathiu, Jakobe Alpheorena, Simon Khartsua eta Juda Jakoberena egoten ziren tokira.

        14. Hekiek guziak bihotz batez jarraikitzen ziren othoitzari emaztekiekin, eta Maria Jesusen amarekin, eta haren anaiekin.

        15. Egun hekietan, xutiturik anaien erdian (bada gizonak baziren sei hogoien ingurutsua), Piarresek erran zuen:

        16. Anaiak, bethe behar zen Izpiritu sainduak Dabiden ahoz Iskrituran aitzinetik erran zuena Judasez, zeina izatu baita Jesus hartu dutenen aitzinekoa.

        17. Hura gure arteko khondatua zen, eta eginbide haukietan harek ere pharte izatu du.

        18. Eta hura, gaixtakeriaren saritik egin izan da landa baten jabe; eta urkhaturik bere burua, lehertu da erditik, eta barraiatu dire haren hertzeak.

        19. Eta hori ezagutua izan da Jerusalemen egoten diren guziez, haletan non hekien mintzaian landa hura deithua izan baita Hazeldama, erran nahi da odolaren landa.

        20. Iskribatua da ezen Psalmoetako liburuan: Moral bilhaka bedi hekien egoitza, eta nihor ez bedi izan han egonen denik, eta bertze batek har beza haren kargua.

        21. Beraz gizon haukietarik, gurekin bilduak egotu direnetarik Jesus Jauna gure artean ibili den ephe guzian,

        22. Joanesen bathaiotik eta gure ganik eramana izan den eguneraino, haukietarik bat gurekin behar da haren birphizteaz lekhuko jarri.

        23. Eta aitzinera atheratu zituzten bia, Josep, Barsabas deitzen zena eta izengoitiz Zuzena, eta Mathias.

        24. Eta othoitzean jarririk, erran zuten: Jauna, zuk, guzien bihotzak ezagutzen ditutzuna, erakhutsazu haukietarik bietarik zein duzun hautatu,

        25. Eginbide haukien eta Apostolu karguaren hartzeko, Judas huntarik makhurtu baita bere tokira goateko.

        26. Eta zortheak eman ziozkaten, eta zorthea Mathiasen gainera erori zen, eta hameka Apostoluekilako egina izan zen hura.

II. KAP.

        1. Mendekosteko egunak bethe zirenean, guziak elkharrekin ziren toki berean;

        2. Eta bat-batean zerutik egin zen harrabots bat, haize muthiri heldu den batena iduri, eta bethe zuen hekiek jarriak zauden etxea.

        3. Eta agertu zitzaizkoten mihi batzu barraiatuak, suak iduri, eta bat jarri zitzaioen bakhotxari gainean;

        4. Eta guziak Izpiritu sainduaz betheak izan ziren, eta hasi ziren asko mintzaiaz mintzatzen, Izpiritu sainduak mintzarazten zituenaren arabera.

        5. Bada orduan Jerusalemen baziren Judu jainkotiarrak, zeruaren azpiko jendaki guzietarikakoak.

        6. Gauza horren haroa hedatu zenean beraz, oste handi bat bildu zen, eta harridurak hartu zuen, batbederak bere mintzaiaz aditzen zituelakoz mintzatzen.

        7. Balditzen ziren guziak eta miresten zuten, ziotelarik: Mintzo diren haukiek oro ez othe dire Galilearrak?

        8. Eta nolaz aditzen ditugu mintzatzen, bakhotxak sortzetik dugun mintzaian?

        9. Parthiarrek, Mediarrek, Elamdarrek, eta Mesopotamian, Judean, Kapadozian, Pontoan, Asian,

        10. Frisian, Pamsilian, Egipton, eta Libiako aurkhintza Zireneko inguruan direnetan egoten garenek; eta Erromar arrotzek;

        11. Juduek ere, eta proselitek, Kretarrek eta Arabiarrek, guziek gure mintzaietan erantzuten aditzen diozkategu Jainkoaren sendagaila handiak.

        12. Harritzen ziren guziak; eta ederretsiz, batak bertzeari egiten zioen: Zer erran nahi du hunek?

        13. Bertze batzuek aldiz, burlaz erraten zuten: Bai, limurretaz aseak baitire.

        14. Orduan Piarres hameka Apostoluekin atheratu zen guzien aitzinera; altxatu zuen mintzoa, eta erran zioten: Judear gizon eta Jerusalemen zaudezten guziak, huntaz jakintsun egin bezaitezte, eta zuen beharriek ardiets betzate ene hitzak.

        15. Ezen gizon haukiek ez dire, zuek uste duzuen bezala mozkorrak, oraino ez direnaz geroztik egungo hirur orenak baizik.

        16. Bainan orai gerthatzen dena da Joel profetaren ahoz errana izan dena:

        17. Ixuriko dut azken egunetan ene Izpiritutik gizon guzien gainera, eta profetisaturen dute zuen semeek eta zuen alabek, eta ikhuspenak izanen dituzte zuen gizon gazteek, eta ametsak zuen zaharrek.

        18. Eta egun hekietan ene Izpiritutik ixuriko dut ene muthilen eta ene neskatoen gainera, eta profetisaturen dute.

        19. Eta agerraraziko ditut, gainean sendagailak, eta beherean, lurraren gainean, ezagutkariak, odol, su eta khe hatsak.

        20. Iguzkia ilhunbetara bihurturen da, eta ilhargia odoletara, Jaunaren egun handi eta ageria ethor dadien aitzinean.

        21. Eta hau izanen da: Dei Jaunaren izenari egin diozon edozeinek, haina salbatua izanen da.

        22. Israeldar gizonak, adi zatzue hitz haukiek: Jesus Nazaretharra, zuen artean Jainkoaz aithortua zen gizona, Jainkoak haren bidez zuen erdian egin izan dituen gauza harrigarri, sendagaila eta ezagutkariez, zerorrek ere dakizuen bezala;

        23. Hura Jainkoaren berariazko erabakiz eta aitzinetikako jakintasunez zuen eskuetara emana izanik, hilarazi duzue gaixtaginen eskuz jorik.

        24. Jainkoak, urmariaturik hobiko hesturak, bitzarazi du, ezina zen bezala hura iduk zezan hobiak.

        25. Ezen hartaz dio Dabidek: Begien aitzinean nadukan bethi Jauna, zeren ene eskuinetik baitago, khordoka ez nadien ariaz.

        26. Hargatik da boztu ene bihotza, eta ene mihiak bozkarioz du kantatu, eta bertzalde pheskiza ederrean da phausaturen ene gorphutza;

        27. Zeren ez baituzu ifernuan utziko ene arima, eta usteldura zure Sainduari ez baitiozu utziko ikhustera.

        28. Ezagutarazi daroztadatzu zure bideak, eta zure begithartearekin goiheretasunez nauzu betheko.

        29. Anaiak, onhets biazazuet zuei heraberik gabe Dabid patriarkaz erratea, hil izan dela eta ehortzi; eta egungo eguneraino gure erdian da haren hobia.

        30. Beraz, nola profeta baitzen, eta baitzakien Jainkoak zin eginez agindu zioela haren sabeleko fruitutik jarriko zela haren jarlekhuan;

        31. Aitzinetik ikhusiz mintzatu izan da Kristoren bizteaz, zioelarik ez dela hobian utzia izan, eta haren haragiak ez duela usteldura ezagutu.

        32. Jesus hura du Jainkoak hiletarik biztu, hortaz gu lekhuko baikare guziak.

        33. Beraz Jainkoaren eskuinaz altxatua izan ondoan, eta Aitaren ganik Izpiritu sainduaren agintza izanik, ixuri izan du ikhusten eta aditzen duzuen Izpiritu hau.

        34. Ezen ez da zerurat igan Dabid: halere berak erran izan du: Jaunak ene Jaunari erran dio: Jar zaite ene eskuinean,

        35. Zure etsaiak ezar detzadan arteo zure oinetako alkhi.

        36. Segurtasun osotan jakin beza beraz Israelgo etxe guziak, eta Jaun eta Kristo egin izan duela Jainkoak zuek gurutzefikatu duzuen Jesus hura.

        37. Bada, horiek aditu zituztenean, bihotzez urrikitara erori ziren, eta erran zioten Piarresi eta bertze Apostoluei: Anaiak, zer eginen dugu?

        38. Aldiz Piarresek erran zioten: Penitentzia egizue, eta Jesu-Kristoren izenean zuetarik batbedera bathaiatua izan bedi bere bekhatuen barkhamendutan, eta hartuko duzue Izpiritu sainduaren dohaina.

        39. Alabainan zuentzat da agintza, eta zuen haurrentzat, eta urrun direnentzat, gure Jainko Jaunak deithuko dituen guzientzat.

        40. Bertze asko solasez ere lekhukotasun egin zuen: eta berotzen zituen, erraten ziotelarik: Gizate galdu hortarik itzur zaitezte.

        41. Haren hitza onhetsi zutenak beraz, bathaiatuak izan ziren, eta bildu ziren egun hartan hiru mila arimen ingurua.

        42. Bazirauten bada Apostoluen irakhasmenean, eta ogiaren hauspeneko bat-khidantzan, eta othoitzetan.

        43. Beldurra berriz, arima guzietan jartzen zen; hainitz sendagaila eta mirakulu Jerusalemen egiten ere ziren Apostoluen bidez, eta guzien baithan handia zen ikhara.

        44. Sinhestun guziak halaber elkharri iratxikiak zauden, eta baltsako zituzten gauzak oro.

        45. Saltzen zituzten beren ontasun, izateak, eta bakhotxak zuen beharraren arabera, guziei phartitzen zituzten.

        46. Egun oroz halaber gogo batekin jarraikiak zauden tenploan, hausten zuten ogia etxeetan eta bozkarioz eta bihotzeko lainotasunean hartzen zuten beren jana,

        47. Batean laudatuz Jainkoa, eta populu guziaren ganik begitharte zutelarik. Jaunak berriz, egun oroz berhatzen zituen, batasun hartan salbamendura heldu behar zirenak.

III. KAP.

        1. Bada, Piarres eta Joanes bederatzigarren oreneko othoitzera igaiten hari ziren tenplora;

        2. Eta gizon bat, bere amaren sabeletik maingu zena, ekhartzen zuten etxekoek, egun oroz ezartzen baitzuten tenploko athe, Ederra deitzen denean, tenplora sartzen zirenei amoinaren eskatzeko.

        3. Gizon harek ikhusi zituenean Piarres eta Joanes tenploan sartzera zihoazela, othoizka abiatu zen amoinaren izateko.

        4. Piarresek aldiz, Joanesekin begiak haren gainera emanik, erran zioen: Begira dizaguzu.

        5. Eta hura begira zagokioten, ustez hekien ganik zerbaiten izatera zihoala.

        6. Piarresek erran zion ordean: Ene baithan ez da ez urherik, ez zilharrik; bainan dudana ematen darotzut: Jesu-Kristo Nazaretharraren izenean jaiki eta ibil zaite.

        7. Eta haren esku eskuina harturik, xutitu zuen, eta hanbatean gogortu ziren haren hindagorak eta oin zolak.

        8. Eta jauzian zangoen gainean gelditu zen eta bazabilan; eta tenploan hekiekin sarthu zen, bera ibiliz, eta jauzika, eta Jainkoa laudatuz.

        9. Eta populu guziak ikhusi zuen nola zabilan eta laudatzen zuen Jainkoa.

        10. Ezagutzen zuten bada, tenploko athe Ederrean eskatzeko jartzen zen hura bera zela; eta hari gerthatu zitzaioenaz, oro harrituak zauden eta espantatuak.

        11. Eta nola Piarresi eta Joanesi lothua baitzagoen gizona, ederretsiz populu guziak hekien gana laster egin zuen Salomonen izenetik deitzen den loriora.

        12. Hori ikhusirik, populuari erran zioen Piarresek: Israeldar gizonak: Zergatik harritzen zarete, edo zertako zaudezte guri begira, guk gure indarrez edo ahalez ibilarazi bagindu bezala gizon hau?

        13. Abrahamen Jainkoak, Isaaken Jainkoak, Jakoben Jainkoak, gure arbasoen Jainkoak ospe atheratu dio Jesus bere semeari, zeina zuek Pilatoren aitzinean ezarri eta ukhatu baituzue, Pilatok juiatzen zuelarik libro igorri behar zela.

        14. Zuek ordean ukhatu duzue saindua, prestua, eta galdegin duzue gizon hiltzaile bat eman zakizuen;

        15. Hilarazi duzue aldiz biziaren egilea; Jainkoak ordean hiletarik biztu du, hortaz gu lekhuko baikare.

        16. Eta haren izenaren gaineko sinhestearen ariaz, haren izenak gothortu du zuek ikhusi eta ezagutzen duzuen gizon hau; eta haren bidezko fedeak egin du sendapen oso hau zuen guzien aitzinean.

        17. Eta orai, anaiak, badakit ez-jakinkeriaz egin duzuela, hala-nola zuen buruzagiek ere.

        18. Bainan Jainkoak horreletan bethe du, aitzinetik profeta guzien ahoz erantzun zuena Kristok izanen zuela jasaiteko.

        19. Sar zaitezte beraz urrikitan eta bihur zaitezte, zuen bekhatuak izan ditezen ezeztatuak,

        20. Ethorriko direnean gozakarizko egunak, Jaunak berekin ekharriko dituenak, eta bidaliren duenean Jesu-Kristo, aitzinetik agindua zaitzuena,

        21. Zeina bizkitartean zeruak behar baitu iduki, gauza guziak berritan xuxenduak izanen diren eguneraino, Jainkoak hastetik bere profeta sainduen ahoz ezagutarazi duen bezala.

        22. Moisesek ezen hau erran du: Nola zuen Jainko Jaunak ni bezalako profeta bat eraikiren baitarotzuete zuen anaien artetik, hura entzunen duzue erranen darozkitzuen gauza guzietan.

        23. Hau izanen da berriz: Edozeinek ez dezan entzun profeta hura, populuaren erditik xahutua izanen da.

        24. Eta Samuelen ganik hasirik eta geroztik mintzatu diren profeta guziek ezagutarazi dituzte egungo egunak.

        25. Zuek zarete profeten haurrak eta batasun hartakoak, zeina Jainkoak zuen arbasoekin baitzuen egin, Abrahami erran zionean: Lurreko jendaki guziak izanen dire zure ganikako iraulgiaren bidez benedikatuak.

        26. Jainkoak zuei eraikiz bere Semea, zuen gana bidali izan du zuen benedikatzera, batbedera bere tzartasunetik ilkhi dadientzat.

IV. KAP.

        1. Bada, populuari mintzo zirelarik, ethorri ziren aphezak, eta tenploaren kargua zuena, eta Saduzearrak;

        2. Min baitzuten zeren Apostoluak hari ziren populuari irakhasten, eta Jesusen baithan entzuten zutelakoz hilen arrebiztea;

        3. Eta eskuak arthiki ziozkaten gainera, eta presondegi batean ezarri zituzten biharamuna arteo, ezen arratsa zen orduko.

        4. Bada, hitza entzun zutenetarik hainitzek sinheste hartu zuten, eta halakoak izatu ziren bortz mila.

        5. Biharamunean berriz, Juduen aitzindariak, zaharrak eta Iskribauak Jerusalemen bildu ziren,

        6. Eta hekiekin Anas aphez handia, Kaiphas, Joanes eta Alexandro, eta aphez odoletik ziren guziak.

        7. Eta beren erdira erakharririk Apostoluak, galdatu zioten: Zer ahalez, edo zer izenetan egin duzue hori?

        8. Orduan, Izpiritu sainduaz bethea, Piarresek erran zioten: Populuko buruzagiak, eta zaharrak, adi zazue:

        9. Egun bilhatuak garenaz geroztik gizon errezelatu bati egin ongiaren gainean, eta noletan izan den sendatua;

        10. Zuek orok eta Israelgo populu guziak jakizue: Nazaretheko Jesu-Kristo gure Jaunaren izenean, zuek gurutzefikatu eta Jainkoak hiletarik biztu duenaren izenean, horra nola den gizon hau sasualik zuen aitzinean.

        11. Zuek, etxegileek, bazterrerat utzi harri hura da izkina buruko harri egina;

        12. Eta bertze edozeintaz ez da salbamendurik. Alabainan ere zeruaren azpian ez da bertze izen bat gizonei emanik, zeinaren bidez salbatuak izan behar baikare.

        13. Bada, ikhustearekin Piarresen eta Joanesen sendotasuna, nola ere baitzakiten gizon eskolagabe eta jakitategabeak zirela, harritzen ziren; bazakiten hala-ber Jesusekin izatuak zirela;

        14. Eta sendatua izan zen gizona ere ikhusten baitzuten hekiekin, deusere ezin jazar zezaketen.

        15. Manatu zioten beraz biltzarretik kanporat athera zitezen, eta beren artean zauden,

        16. Ziotelarik: Zer eginen diotegu gizon horiei? alabainan horien bidez egin izan da sendagaila bat, Jerusalemen dauden guziez ezagutua dena; gauza ageria da, eta ezin ukha dezakegu.

        17. Bainan populuaren baithan ez dadien gehiago barraia, larderia detzagun ez ditezen hemendik aitzina izen hortan mintza nihori.

        18. Eta deithurik debekatu zioten den-gutiena mintzatzea eta Jesusen izenean irakhastea.

        19. Bainan Piarresek eta Joanesek ihardestean erran zioten: Zerorrek ikhusazue hean Jainkoaren aitzinean zuzen denetz, zuek lehenago entzutea Jainkoa bera baino;

        20. Ezen gu ez gaudezke ikhusi eta aditu ditugunak erran gabe.

        21. Hekiek ordean dixidurekin igorri zituzten, ez aurkhitzenez nola gaztiga, populuaren ariaz, zeren guziek gerthatu zenaz Jainkoari aithor ematen baitzioten;

        22. Alabainan berrogoi urthez goitikoa zen gizona zeinaren baithan gerthatu baitzen sendagailazko sendatze hura.

        23. Utzi zituztenean beraz; goan ziren beren anaietara, eta jakintsun egin zituzten aphez nausiek eta zaharrek erran ziozkaten guziez.

        24. Hekiek, aditu ondoan, bihotz batez altxatu zioten Jainkoari mintzoa, ziotelarik: Jauna, zu zare zeru-lurren eta hekietan diren guzien egilea;

        25. Gure aita Dabid zure zerbitzariaren ahoz, Izpiritu sainduaren bidez erran duzuna: Zertako suhartu dire jendaiak eta asmu alferrak erabili dituzte populuek?

        26. Jaiki dire lurreko erregeak, eta elkharretara bildu dire buruzagiak. Jaunaren kontra eta haren Kristoren kontra?

        27. Hiri huntan ezen, Jesusen kontra, zure ume saindu gantzutu duzunaren kontra, egiazki bildu izan dire Herodes eta Ponzio Pilato jendaiekin eta Israelgo populuekin,

        28. Egitekotzat zer-ere zure ahalak eta zure gogoak xedatu baitzuen egin beharrik zela.

        29. Eta orai, Jauna, ikhusatzu horien dixiduak, eta zure zerbitzariei emozute, lotsarik gabe zure hitzaren erantzuteko indarra;

        30. Zure eskua hedatuz, sendatze, sendagaila eta mirakulu egiteko, Jesus zure seme sainduaren izenean.

        31. Eta othoitz egin zuten ondoan, iharrosi zen hekiek bilduak zauden tokia, eta Izpiritu sainduaz bethe ziren oro, eta lotsarik gabe erantzuten zuten Jainkoaren hitza.

        32. Bada, sinhestunen osteak bihotz bat eta arima bat baizik etzuen; eta hekietarik nihork, jabe zen ontasunetarik etzuen deusere berea zuela erraten, bainan baltsako zituzten gauza guziak.

        33. Apostoluek khabu handirekin lekhukotasun bihurtzen zuten Jesu-Kristo gure Jaunaren bizteaz, eta grazia handia zen hekien ororen baithan.

        34. Ezen hekien artean beharrik nihor etzen. Alabainan zenbat-ere baitziren lur edo etxeen jabe zirenik, salduz ekhartzen zuten saldu zutenaren balioa,

        35. Eta Apostoluen oinetan ezartzen zuten. Batbederari gero phartitzen zitzaioen, bakhotxak zuen beharraren arabera.

        36. Josepek ere, Apostoluek Barnabas deithu zutenak (horrek erran nahi baitu Gozakarizko umea), zeina lebitarra baitien eta sortzez Ziproarra,

        37. Bazter bat izan-eta, saldu zuen hura, eta ekharri zuen balioa, eta Apostoluen oinetan ezarri zuen.

V. KAP.

        1. Aldiz, Anapias deitzen zen gizon batek, bere emazte Saphirarekin saldu zuen bazter bat,

        2. Eta lurraren baliotik, emaztearen jakinean gorde zuen; eta zerbait ekharririk, ezarri zuen Apostoluen oinetan.

        3. Bainan erran zioen Piarresek: Debruak nolaz eragin dio zure bihotzari, Izpiritu sainduari gezur egiteko eta lurraren baliotik gordetzeko?

        4. Lurra idukiz, ez othe zitzaitzun zuretzat gelditzen; eta salduz, dirua ez othe zen zure eskuko? Zertako ezarri duzu zure bihotzean holako xede bat? Ez duzu gezurrik erran gizonei, bainan-bai Jainkoari.

        5. Bada, hitz horiek aditzearekin, Ananias erori zen eta eman zuen azken hatsa. Eta izialdura handia jarri zen aditu zuten guzien gainean.

        6. Orduan gizon gazte batzuek, jaikirik altxatu zuten, eta eramanik ehortzi.

        7. Berriz, handik hirur orenen heina bezala iragan zen, eta haren emaztea sarthu zen jakin gabe zer zen gerthatu.

        8. Erran zioen aldiz Piarresek: Erradazu, emaztekia, hean hunenbertzetan saldu duzuen bazter hura? Eta harek ihardetsi zuen: Bai, horrenbertzetan.

        9. Piarresek erran zioen orduan: Zertaz hitzartu zarete bada, frogetan ezartzeko Jaunaren Izpiritua? Horra athirian zure senharra ehortzi dutenen urhatsak, eta eramanen zaituzte zu ere.

        10. Han berean erori zen haren oinetan, eta hatsak egin zioen. Gizon gazteek berriz, sartzearekin atzeman zuten hila, eta eraman eta bere senharraren aldean ehortzi zuten.

        11. Eta izialdura handia jarri zen eliza guzian, eta horiek aditu zituzten guzien baithan.

        12. Bada, Apostoluek sendagaila eta mirakulu handiak egiten zituzten populuaren artean. Eta guziak batasunean egoten ziren Salomonen lorioan.

        13. Bertzeetarik berriz, nihor etzen ausartatzen hekiekin batzera; populuak ordean laudorio handiak zituen hekientzat.

        14. Bainan gizon eta emazteki, Jaunaren baithan sinhesten zutenen ostea, geroago eta berhatuagoz zihoan;

        15. Haletan non karriketara atheratzen baitzituzten eriak; eta ohe eta lastairetan ezartzen zituzten, Piarres iragaitean haren itzala bederen eror zadien hekietarik zenbaiten gainera, eta senda zitezen beren gaitzetarik.

        16. Hauzo hirietarik berriz, osteak Jerusalemera laster egiten zuen, ekharriz eriak eta izpiritu lohiez oinhaztatuak zirenak, zeinak sendatzen baitziren oro.

        17. Bainan jaikirik aphez handia eta harekin ziren guziak, zeinak Saduzearren aldebandakoak baitziren, suminduraz bethe ziren,

        18. Eta eskuak arthiki zituzten Apostoluen gainera, eta hiriko presondegian ezarri zituzten.

        19. Bainan Jaunaren Aingeruak, gabaz presondegiko atheak idekirik eta ilkhiarazirik, erran zioten:

        20. Zoazte, ager zaitezte tenplora eta populuaren aitzinean erantzun zatzue bizitze huntako hitzak oro.

        21. Hori aditu ondoan, haukiek tenplora sarthu ziren argitzean, eta irakhasten hari ziren. Aphez handiak berriz, eta harekin zirenek, ethorririk bildu zituzten biltzarra eta Israelgo umeen arteko zahar guziak, eta presondegira igorri zuten Apostoluen bilha.

        22. Bainan bilhariak goan zirenean, eta presondegia idekirik etzituztenean aurkhitu, itzulirik ekharri zuten berria,

        23. Ziotelarik: Presondegia khausitu dugu behar zen artha guziarekin hertsia, eta zainak athe aitzinetan zaudela; bainan ideki-eta, nihor ez dugu barnean atzeman.

        24. Tenploko aitzindariak berriz, eta aphez nausiek aditu zituzteneko solas horiek, gogoak alhatzen zituzten hean zer behar othe zen hortarik atheratu.

        25. Bainan ethorri zen norbait, eta eman zioten berria: Hara zuek preso ezarri gizonak tenploan daudela eta populuari irakhasten hari direla.

        26. Goan zen orduan tenploko aitzindaria bere gizonekin, eta erakharri zituen bortxarik gabe; populuaren lotsa ziren ezik, harrika zetzan beldurrez.

        27. Eta erakharririk Apostoluak, ezarri zituzten biltzarraren aitzinean. Eta aphez handia galdeka abiatu zitzaioten,

        28. Zioelarik: Hertsiki darotzuegu debekatu izen hortan irakhasten haritzea; eta horra bethe duzuela Jerusaleme zuen irakhasmenaz, eta gure gain nahi duzuela egin gizon haren odola.

        29. Piarresek aldiz eta Apostoluek ihardestean erran zuten: Premiago da jainkoari begiratzea, ezenez gizonei.

        30. Gure arbasoen Jainkoak biztu du Jesus, zuek, zur batetarik urkhatuz hilarazi izan duzuena.

        31. Hura altxatu du Jainkoak bere eskuinaz, Israeli ekhartzea gatik urrikia eta bekhatuen barkhamendua.

        32. Eta gauza horien lekhuko gare gu, gu eta Izpiritu saindua, Jainkoak ethordun zatzaizkonei eman izan diotena.

        33. Horiek aditu zituztenean, ihartzen zauden, eta hekien hilarazteko asmuak zerabilzkaten.

        34. Bainan Gamaliel deitzen zen Farisau bat, legearen irakhasle, populu guziak ohoratzen zuena, jaiki zen biltzarrean, eta manatu zuen aphur batentzat kanporat ilkhiaraz zetzazten Apostoluak.

        35. Eta bertzeei erran zioten: Ohart-emazue zeren egitera zihoazten gizon horien gainean.

        36. Ezik egun haukiek baino lehen jaiki izan da Theodas, bere burua norbaitentzat aiphatuz; haren alde atheratu dire lau ehun gizon bezala; hila izan da hura; eta haren baithan sinheste zutenak, oro izan dire barraiatuak eta ezdeusetaratuak.

        37. Hartaz geroztik atheratu da Judas Galilearra, jendearen khondatzeko egunetan; eta bereganatu du populua, eta galdu da bera; eta hari batu ziren guziak, barraiatuak izan dire.

        38. Orai nik erraten darotzuet beraz: Aldara zaitezte gizon haukietarik eta utzatzue; ezen gizonetarikakoa balin bada asmu edo lan hori, urmariaturen da.

        39. Ordean Jainkoaren ganikakoa balin bada, ezin urraturen duzue, eta beldur izateko duzue Jainkoaren beraren kontra gudutan aurkhi zaiteztezen. Ba-da, harekilako jarri ziren.

        40. Eta beren aitzinera deithurik Apostoluak, joarazirik debekatu zioten Jesusen izenean etzitezen den-gutienekorik mintza, eta igorri zituzten.

        41. Eta hekiek biltzarraren aitzinetik boztuz zihoazen, doi aurkhituak izan zirelakoz Jesusen izenaren gatik hidoi jasaiteko.

        42. Etziren bada baratzen egun oroz tenploan eta etxeetan irakhasten eta Jesu-Kristoren erantzuten haritzetik.

VI. KAP.

        1. Bada, egun hekietan, nola dizipuluen moltzoa hari baitzen berhatzen, Hebrearren kontra erasia bat atheratu zen Greziarren ganik, haukien alhargunentzat ikhustaterik etzela egun orozko jateemateetan.

        2. Orduan hamabiek bilarazirik dizipulu guziak, erran zuten: Ez da bide utz dezagun Jainkoaren hitza, mahainen zerbitzatzeko.

        3. Anaiak, zuen artetik beraz ikhusatzue aithor oneko zazpi gizon, Izpiritu sainduaz eta zuhurtziaz betheak, zeinak ezarriko baititugu lan horren buruko.

        4. Gu aldiz, othoitzari eta hitzaren erantzuteari jarraikiko gare.

        5. Solas hori oste guziaren gogarako izatu zen. Eta hautatu zituzten Eztebe, sinhestez eta Izpiritu sainduaz bethea zen gizona, Filipe, Prokoro, Nikanor, Timon, Parmenas eta Nikolas, Antiokiako arrotza.

        6. Erakharri zituzten Apostoluen aitzinera; eta haukiek, othoitzean egonik, eskuak ezarri ziozkaten gainean.

        7. Eta Jaunaren hitza hedatzen hari zen, eta hainitz berhatuz zihoazen dizipuluak Jerusalemen.

        8. Eztebek berriz, graziaz eta indarrez bethea baitzen, sendagaila eta mirakulu handiak egiten zituen populuaren artean.

        9. Bada, Libratuen eta Zirenearren eta Aletsandriarren, eta Ziliziako eta Asiako direnen deitzen den sinagogatik ilkhi ziren gizon batzu, Ezteberen kontra hizkatzen zirenak;

        10. Eta ezin iharduk ziozoketen haren ahoz mintzo zen zuhurtzia eta Izpirituari.

        11. Orduan atheratu ziozkaten gizon batzu, erranen zutenak hura aditu zutela Moisesen eta Jainkoaren kontra burhozko solasen arthikitzen.

        12. Builan ezarri zituzten beraz populua, zaharrak eta Iskribauak; eta laster eginik, bortxaka eraman eta biltzarraren aitzinera erakharri zuten.

        13. Eta atheratu zituzten gezurrezko lekhukoak, ziotenak: Gizon hau toki sainduaren eta legearen kontra mintzatzetik ez da baratzen.

        14. Ezik aditu diogu erraten, Jesus Nazarethar harek urratuko duela toki hau eta aldatuko dituela Moisesek eman darozkigun legeak.

        15. Eta biltzarrean jarriak ziren guziek haren gainean baitzaduzkaten begiak, ikhusi zuten haren begithartea Aingeru batena iduri.

VII. KAP.

        1. Bada, aphez handiak erran zioen: Hola dire horiek?

        2. Ihardetsi zuen: Anaiak eta aitak, adi zazue. Gure aita Abrahami, Mesopotamian zagoenean Karanen egon baino lehen, agertu zitzaioen ospezko Jainkoa,

        3. Eta erran zioen: Ilkhi zaite zure lurretik eta zure ahaideen artetik, eta zato nik erakhutsiko darotzudan lurrera.

        4. Orduan ilkhi zen Kaldearren lurretik, eta egotu zen Karanen. Eta haren aita hil zenean, Jainkoak erakharri zuen handik, orai zuek zaudezten lur huntara.

        5. Eta hemen etzioen bererik eman, urhats baten eremurik ere; bainan agindu zioen hau gozamenetan emanen zioela, eta haren ondotik haren ganikako iraulgiari, haurrik etzuen arren orduan.

        6. Bainan erran zioen Jainkoak, haren umeak lur arrotz batean egoiliar izanen zirela, sehi eginen eta gaizki erabiliko zituztela lau ehun urthez.

        7. Eta Jaunak erran zuen: Hekiek zerbitzatuko duten jendakia juiaturen dut nik; eta gero ilkhiko dire, eta ni zerbitzatuko naute toki huntan.

        8. Eta eman zioten ingurephaitza batasuneko seinaletzat; eta haletan Abraham aitatu zen Isaakez, eta ingurebaki zuen zortzi arren egunean; eta Isaakek izan zuen Jakob, eta Jakobek hamabi Patriarkak.

        9. Bekhaizgotan sarthurik, Patriarkek Egiptora saldu zuten Josep, eta harekin zen Jainkoa:

        10. Eta hestura guzietarik atheratu zuen, eta eman zioen zuhurtzia, eta Egiptoko errege Faraonen gogarako izatea; eta hunek ezarri zuen Egiptoaren eta bere etxe guziaren buruko.

        11. Bada, gosetea eta hestura gaitz bat ethorri ziren Egipto guzira eta Kanaanera, eta etzuten gure arbasoek jatekorik aurkhitzen.

        12. Jakobek ordean, aditurik Egipton ogia bazela, harat lehen aldiko igorri zituen gure aitak.

        13. Eta bigarren aldian, Josep ezagutua izan zen bere anaiez; eta haren ethorkiaz Faraon jakintsun egina izan zen.

        14. Orduan Josepek igorri zuen bere aita Jakoben eta etxeko guzien bilha, hirur hogoi eta hamabortz baitziren.

        15. Eta Jakob Egiptora jautsi zen eta han hil izan ziren hura eta gure arbasoak.

        16. Eta ekharriak izan ziren Sikemera eta ezarriak Abrahamek dirutan Hemorren umeei, Sikemen arresemeei, erosi hobian.

        17. Bada, nola hurbiltzen hari baitzen Jainkoak Abrahami egin agintzaren ordua, populua berhatu eta ostetan igan zen Egipton,

        18. Josep ezagutu etzuen bertze errege bat Egipton jaiki zen eguneraino.

        19. Harek gure jendakiari jazarriz, hestutu zituen gure arbasoak bortxatzeraino bide bazterretan bere haurren uztera, galaraztekotzat hekien odola.

        20. Muga berean sorthu zen Moises; Jainkoaren gogarako izan zen hura, eta hirur hilabethez bere aitaren etxean hazia izan zen.

        21. Gero utzia izan baitzen, Faraonen alabak altxatu eta bere semetzat hazi zuen.

        22. Eta Moises argitua izan zen Egiptoarren jakitate guziez, eta ahaldun zen bere solas eta egintzetan.

        23. Bainan berrogoi urthetako adina bethe zuenean, bururara ethorri zitzaioen bere anaien, Israelen umeen ikhusten ibili behar zuela.

        24. Eta nola ikhusi baitzuen hekietarik bat zerbait bidegaberen jasaiten, aspertu zuen; eta Egiptoar bat hilik asperkunde eman zioen bidegabea egartzen zuenari.

        25. Uste zuen bada haren anaiek ezagutzen zutela, Jainkoak haren eskuz emanen ziotela librantza; bainan hekiek etzuten ezagutu.

        26. Biharamunean berriz, eskatiman hari ziren batzuetara agertu zen, eta baketzen zituen, erranez: Gizonak, anaiak zarete, elkharri zertako gaizki egin?

        27. Bainan bere lagunari bidegabe egiten hari zenak hastandu zuen, zerralarik: Hi gure gainean nork ezarri hau buruzagi eta juie?

        28. Ni ere hil nahi othe nauk, atzo Egiptoarra hil dukan bezala?

        29. Moisesek aldiz, hitz horren gainean, ihes egin zuen, eta Madiango lurrean arrotz egotu zen, non izan baitzituen bi seme.

        30. Handik berrogoi urtheren buruan, Aingeru bat agertu zitzaioen Sina mendiko mortuan, sutan zen sasi bateko garrean.

        31. Bada, Moises ohartzearekin harritu zen horren ikhusteaz, eta begiratzeko hurbiltzen zelarik, Jauna mintzatu zitzaioen, erraten ziolarik:

        32. Ni naiz zure arbasoen Jainkoa, Abrahamen Jainkoa, Isaaken Jainkoa eta Jakoben Jainkoa. Moises berriz, ikharan, begiratzera etzen ausartatzen.

        33. Aldiz Jaunak erran zioen: Soinetik khen zatzu zure oinetakoak, ezen zu zauden tokia, lur saindua da.

        34. Ene begiz ikhusi dut ene populu Egiptoan denaren hestura, eta aditu dut hekien auhena, eta hekien atheratzera jautsi naiz. Eta orai zato, eta bidaliko zaitut Egiptora.

        35. Hekiek ukhatu zuten Moites hura, erranez: Nork ezarri hau buruzagi eta juie? hura igorri zuen Jainkoak buruzagi eta atheratzaile, sasian agertu zitzaioen Aingeruaren eskuz.

        36. Harek erakharri zituen, sendagailak eta ezagutkariak eginez Egiptoko lurrean, itsaso Gorrian eta mortuan berrogoi urthez.

        37. Moises hura da, Israelen umeei erran diotena: Profeta bat eraikiren darotzuete Jainkoak zuen anaien artetik, ni bezala; hura entzun zazue.

        38. Hura da baldarnan zena mortuan, Sina mendian mintzatzen Aingeruarekin, eta gure aitekin; bizitzerako hitzak harek izatu zituen guri emateko.

        39. Gure arbasoak etziren hari begiratu nahi izan; bainan arbuio zioten egin, eta bihotzez Egiptora itzuli ziren,

        40. Aaroni erraten ziotelarik: Gure aitzinean goanen diren jainkoak egizkigutzu; alabainan ez dakigu zer gerthatu zaioen, Egiptoko lurretik erakharri gaituen Moises hari.

        41. Eta orduko egunetan egin izan zuten aratxe bat, eta bitima eskaintzen haritu ziren jainko-moldeari, eta bozkario zuten beren eskuetako lanetan.

        42. Aldiz Jainkoa aldaratu zen, eta utzi zituen zeruetako armadaren zerbitzatzera, Profeten liburuan iskribatua den bezala: Israelen etxea, mortuan berrogoi urthez niri eskaini othe ditutzu bitimak eta holokaustak?

        43. Eta hartu ditutzue Moloken tabernaklea, eta zuen jainko Errenphamen izarra, adoratzeko egin ditutzuen molde batzu. Eta nik Babilonaz haindirat eramanen zaituztet.

        44. Lekhukotasuneko tabernaklea mortuan izatu da gure arbasoekin, Jainkoak manatu zioten bezala, Moisesi erran zionean, egin zezan hura, ikhusi izan zuen moldearen arabera.

        45. Gure arbasoek harturik, Josuerekin eraman zuten jendaiek gozatzen zuten lurrera, eta Jainkoak hekiek gure arbasoen aitzinean iraizi zituen, eta han egotu da tabernaklea Dabiden egunetaraino.

        46. Dabidek esker aurkhitu zuen Jainkoaren aitzinean, eta Jakoben Jainkoari egoitza baten altxatzea galdatu zuen.

        47. Salomonek ordean egin zioen tenploa.

        48. Bainan Guziz-Gora ez dago eskuz eginikako egoitzetan, profetak dioen bezala:

        49. Zerua da ene jarlekhua; lurra berriz, ene oinetako alkhia. Zer etxe eginen darotadazue, dio Jaunak? edo zein izanen da ene phausuko toki hura?

        50. Ez othe ditu ene eskuak egin haukiek oro?

        51. Buru gogorreko gizonak, bihotz eta beharri ingurebakigabekoak, zuek Izpiritu sainduari gogor egiten diozue bethi; nola zuen arbasoek, hala zuek ere.

        52. Profetetarik zein da zuen aitek hainari ez baitiote jazarri? Hil izan dituzte Zuzenaren ethortzeaz aitzinetik berri ematen zutenak, orai zuek izatu baitzarete haren saltzaile eta hiltzaile;

        53. Zuek, Aingeruen eskutik legea izatu-eta, begiratu ez duzuenak.

        54. Bada, horiek aditzean, bihotzez ihartzen eta haren kontra hortzez karraskaka hari ziren.

        55. Ordean, Izpiritu sainduaz bethea baitzen, zerura begiratzean ikhusi zituen Jainkoaren ospea, eta Jesus xutik zagoela Jainkoaren eskuinean. Eta erran zuen: Hara, ikhusten ditut zeruak zabalduak, eta gizonaren Semea Jainkoaren eskuinean dagoela.

        56. Hekiek aldiz, marrumaka hasirik, tapatu zituzten beharriak, eta guziak batean jauzi zitzaizkon gainera.

        57. Eta hiriz kanporat herrestaturik, harrikatu zuten; eta lekhukoek utzi zituzten beren soinekoak Saul deitzen zen gizon gazte baten oinetan.

        58. Eta harrikatzen zuten Eztebe, zeinak dei eginez erraten baitzuen: Jesus Jauna, har zazu ene arima.

        59. Gero belhaunikaturik, gora egin zuen oihu, zioelarik: Jauna, ez horien gain ezar bekhatua. Eta hori erran zuenean lohakhartu zen Jaunaren baithan. Saul berriz, gogoz haren heriotzean barne zen.

VIII. KAP.

        1. Orduan bada, gogorki jazarri izan zitzaioen Jerusalemen zen Elizari; eta guziak, Apostoluak lekhat, barraiatuak izan ziren Judeako eta Samariako eremuak gaindi.

        2. Bainan Jainkoaren beldur ziren gizon batzuek artha izan zuten Eztebez, eta deithore handi bat egin zuten haren gainean.

        3. Saulek berriz, desmasiatzen zuen Eliza; etxeetan sarthuz, eta gizon eta emaztekiak herrestatuz, preso ezartzen zituen.

        4. Bazterretara barraiatuak zirenak beraz, bazabiltzan Jainkoaren hitza erantzunez.

        5. Berriz, Samariako hirira jautsirik, Filipek Samariarrei erantzuten zaroeten Kristo.

        6. Jendeak aldiz atzarriak zauden Filiperen erranei, bihotz batean entzuten egonez eta ikhusten baitzituzten harek egiten zituen sendagailak.

        7. Ezen izpiritu lohiak deihadarka ilkhitzen ziren asko debrudunen baitharik.

        8. Sendatuak izan ziren, berriz, hainitz enblai eta maingu.

        9. Hargatik bozkario handi bat egin zen hiri hartan. Bazen bada gizon bat, Simon deitzen zena, hirian lehenago azti izatua, eta Samariako jendea zoratzen zuena, bere burua norbait handirentzat emanez;

        10. Eta guziak, xumeenetik handieneraino, hari begiratzen ziren, ziotelarik: Hau da Jainkoaren indar, handia deitzen dena.

        11. Bada, haren ondotik zabiltzan, zeren aspaldi hartan tentua galarazi baitzioten bere gaizkinkeriez.

        12. Bainan sinheste eman ziotenean Filiperi, zeinak erantzuten baitzioten Jainkoaren erresuma, gizonek eta emaztekiek bathaioa hartzen zuten Jesu-Kristoren izenean.

        13. Orduan Simonek berak ere sinhetsi zuen; eta bathaiatua izan zen ondoan, Filiperi iratxikia zagoen. Ikhusten baitzituen halaber egiten ziren sendagaila eta mirakulu handiak, harriturik espantatzen zen.

        14. Bada, Jerusalemen ziren Apostoluek aditu zutenean Samariarrek onhetsi zutela Jainkoaren hitza, hekien gana bidali zituzten Piarres eta Joanes,

        15. Zeinek, ethorri-eta, hekientzat othoitz egin baitzuten, izan zezatentzat Izpiritu saindua;

        16. Ezik etzen oraino hekietarik nihoren gainera jautsi, bainan bathaiatuak ziren bakharrik Jesus Jaunaren izenean.

        17. Orduan Apostoluek eskuak ezartzen zituzten hekien gainean, eta izaten zuten Izpiritu saindua.

        18. Aldiz Simonek ikhusi zuenean, Apostoluen esku ezartzearen bidez ematen zela Izpiritu saindua, eskaini zioten diru,

        19. Zioelarik: Niri ere indazue ahal hori, edozeinek, nik eskuak gainean ezarri ondoan, izan dezan Izpiritu saindua. Piarresek ordean erran zioen:

        20. Hire dirua galtzapenetarako izan bedi hirekin, zeren uste izan dukan dirutan izan daitekela Jainkoaren dohaina.

        21. Ez haiz phartedun eta ikhustekorik ez duk gauza hortan, ezen hire bihotza ez duk Jainkoaren aitzinean zuzena.

        22. Tzarkeria hortaz urrikitan sar hadi beraz eta othoitz egiok Jainkoari, hean bederen barkhatuko deraian hire bihotzeko asmu hori.

        23. Ikhusten diat alabainan khelderraren kharastasunean eta gaixtakeriaren lokharrietan hagoela.

        24. Simonek aldiz ihardestean erran zuen: Zuek enetzat Jaunari egiozue othoitz, zuek erran horietarik ez dakidan deusere gertha.

        25. Eta hekiek, lekhukotasun eginik eta Jaunaren hitza erantzunik, Jerusalemera bihurtzen ziren, eta Samariarren aurkhintza askotan hedatzen zuten ebanjelioa.

        26. Bada Jaunaren Aingerua Filiperi mintzatu zitzaioen, erraten zuelarik: Jaiki zaite eta zoaz hegoaldera, Jerusalemetik Gazara jausten den bidera; xahutua baita hiri hura.

        27. Eta jaikirik goan zen. Eta hara Ethiopiar gizon ebaki bat, Ethiopiako erregina Kandazen azpiko handietarik, erreginaren khutxa guzietako kargua zuena, adoratzera ethorri zela Jerusalemera.

        28. Eta bere orga-lasterrean jarria itzultzen zen, Isaias profetaren irakurtzen hari zelarik.

        29. Izpirituak berriz, Filiperi erran zioen: Aitzina zaite eta hurbil zakizkio orga-laster horri.

        30. Orduan laster eginik, Filipek aditu zuen Isaias profetaren irakurtzen hari zela, eta erran zioen: Uste duzu ardiesten duzula irakurtzen duzuna?

        31. Harek ihardetsi zuen: Eta noletan dezaket, baldin ez badarot norbaitek erakhusten? Eta othoiztu zuen Filipe igan eta jar zadien harekin.

        32. Hau zen bada, irakurtzen hari zuen Iskriturako aurkhintza: Ardi bat bezala hiltzera eramana izan da; eta nola ixilik baitago bildotsa murrizten hari duenaren aitzinean, hala da egotu ahorik ideki gabe.

        33. Beheramenduan, hautsia izan da haren kontrako juiamendua. Nork erranen du haren ethorkia, ezen lurretik khendua izanen da haren bizia?

        34. Horren gainean ebakiak erran zioen Filiperi: Erradazu othoi, nortaz dio profetak hori? bere buruaz, ala bertze norbaitez?

        35. Orduan Filipek hitza harturik, eta Iskriturako aurkhintza hortan hasirik, ezagutarazi zioen Jesus.

        36. Eta bidean zihoazelarik, ethorri ziren ur batetara, eta ebakiak erran zuen: Zer traba da ni bathaia nadien?

        37. Aldiz Filipek erran zuen: Egin daiteke, baldin bihotz oroz sinhesten baduzu. Eta ihardetsi zuen: Sinhesten dut Jesu-Kristo Jainkoaren semea dela.

        38. Eta geldiarazi zuen orga-lasterra; Filipe eta ebakia jautsi ziren biak urera, eta bathaiatua izan zen ebakia.

        39. Gero uretik igan zirenean Jaunaren Izpirituak eraman zuen Filipe, eta ebakiak etzuen gehiago ikhusi, bainan bozkariotan goan zen bere bidean.

        40. Filipe berriz, Azoten khausitu zen, eta iragaitean ebanjelioa erantzuten zaroten hiri guziei Zesareara heldu arteo.

IX. KAP.

        1. Bada, Saul, Jaunaren dizipuluentzat dixidu eta sarraskiz bertzerik burutan gabe, aphez handiaren gana goan zen,

        2. Eta Damaserako gutunak galdatu ziozkan sinagogentzat; arren-eta khausitzen bazuen urhats hortako gizonik eta emaztekirik, preso ekhar zetzan Jerusalemera.

        3. Eta bidean zihoalarik, gerthatu zen Damasera hurbiltzearekin, argi batek zerutik bat-batean alde orotarik jo zuela.

        4. Eta lurrerat erortzean, aditu zuen mintzo bat erraten zioena: Saul, Saul, zertako darotak jazartzen?

        5. Harek ihardetsi zuen: Nor zare, Jauna? Eta mintzoak: Ni nauk Jesus, hik jazartzen diokan hura; gogor zaik hiri akhuloari uztarka haritzea.

        6. Eta ikharan eta laztua, erran zuen: Jauna, zer nahi duzu egin dezadan?

        7. Jaunak ihardetsi zioen: Jaiki hadi eta sar hirian, eta han errana izanen zaik zer dukan egin beharrik. Harekilako lagunak aldiz, harrituak zauden, mintzo bat aditzen baitzuten, nihor ordean ez ikhusten.

        8. Saul berriz, lurretik jaiki zen, eta begiak ideki, eta deusere etzuen ikhusten. Eta eskutik eramanez sarrarazi zuten Damasen.

        9. Eta han zen hirur egun hartan, etzuelarik ikhusten, eta etzuen ez jan ez edan.

        10. Bazen bada Damasen dizipulu bat, Ananias deitzen zena; eta ikhuspen batean Jaunak erran zioen: Ananias. Eta harek ihardetsi zuen: Huna ni, Jauna.

        11. Eta Jaunak hari: Jaiki zaite eta zoaz karrika Zuzena deitzen dutenera, eta Judasen etxean bilha zazu Saulen izena duen Tarsoar bat; hara ezen othoitzean hari dela.

        12. (Eta Saulek ikhusten zuen Ananias deitzen zen gizon bat sartzen, eta eskuak gainean ezartzen ziozkala, argia bihur zakion begietara.)

        13. Ananiasek berriz, ihardetsi zuen: Jauna, gizon hortaz askoren ganik aditua naiz zenbateko gaizkiak Jerusalemen egin dituen zure sainduei.

        14. Eta badu harek aphez buruzagietarik, zure izenari dei egiten diotenen preso hartzeko eskua.

        15. Jaunak ordean erran zioen: Zoaz, zeren hura baita ene hautuko gizona, ene izenaren atheratzeko jendaien, erregeen eta Israelgo umeen aitzinera.

        16. Ezen erakhutsiko diot nik zenbat beharko duen ene izenaren ariaz egarri.

        17. Eta goan zen Ananias, sarthu zen etxean, eta Sauli eskuak gainean ezartzen ziozkalarik, erran zioen: Saul anaia, heldu zinelarik bidean agertu zaitzun Jesus Jaunak bidali nau, ikhus dezazun, eta Izpiritu sainduaz bethe zadientzat.

        18. Eta han berean haren begietarik erori ziren ezkatak bezalako batzu, eta argia itzuli zitzaioen begietara; eta jaikirik, bathaiatua izan zen.

        19. Eta zerbait jan ondoan, indar hartu zuen. Gero zenbait egunez egotu zen Damasen ziren dizipuluekin.

        20. Eta berehala abiatu zen Jesusen erantzuten, hura zela ezen Jainkoaren Semea.

        21. Bada, hura aditzen zuten guziak harritzen ziren eta erraten zuten: Ez othe da bada hau, izen horri dei egiten ziotenak Jerusalemen eragozten zituen hura; eta ez othe da hunat ethorria halakoen preso eramateko aphez nausien aitzinera?

        22. Bainan Saul geroago eta hainitzez nausituzago zihoan, eta Damasen egoten ziren Juduak ahalketan ezartzen zituen, Jesusi aithor emanez, hura zela Kristo.

        23. Asko egun holetan bethe ziren ondoan, Juduek elkharren artean iragan zuten hilarazi behar zutela.

        24. Bainan Saulen jakinera ethorri ziren hekien zelatak. Bada, gau-egun zaintzen zituzten atheak ere, hura hil beharrez.

        25. Dizipuluek ordean, gabaz harturik, saski batean jautsiz harrasien gainetik igorri zuten.

        26. Gero, Jerusalemera ethorri zenean, dizipuluekin batu beharrez zabilan, eta guziak haren beldur ziren, ez baitzuten sinhesten dizipulu zela.

        27. Bainan Barnabasek harturik, Apostoluetara eraman zuen, eta erran zaroeten nola bidean ikhusi izan zuen Jauna eta mintzatu zitzaioela, eta nola Damasen heraberik gabe haritu zen Jesusen izenean.

        28. Eta Jerusalemen egotu zen, hekiekin erabiliz bere sar-ilkhiak, eta heraberik gabe mintzatuz Jaunaren izenean.

        29. Mintzatzen zen halaber jendaiei, eta ihardukika haritzen zen Greziarrekin; haukiek berriz, hura hil beharrez zabiltzan.

        30. Anaiek ezagutu zutenean hori, Zesareara eraman, eta Tarsora igorri zuten.

        31. Bizkitartean Elizak bakea zuen Judea guzian, Galilean eta Samarian, eta altxatzen hari zen, Jaunaren beldurrean ibiliz; eta Izpiritu sainduaren gozakariek bethetzen zuten.

        32. Bada, dizipulu guzien baithan gaindi iragaiten zelarik Piarres, gerthatu zen Lidan zauden sainduetara ethorri zela.

        33. Han aurkhitu zuen, berriz, Eskas deitzen zen gizon bat, zortzi urthe hartan enblai ohean zatzana.

        34. Eta Piarresek erran zioen: Eskas, Jesu-Kristo Jaunak sendatzen zaitu. Jaiki zaite eta egizu zure ohea. Eta jaiki zen berehala.

        35. Eta ikhusi zuten Lidan eta Saronan egoten ziren guziek eta hartu zuten Jaunaren legea.

        36. Jopen berriz, dizipulen artean emazteki bat bazen, Tabitha deitzen zena, bertzenaz erran nahi baita Dorkas. Haren bizia egintza onez eta egiten zituen karitateez bethea zen.

        37. Gerthatu zen bada egun hekietan eriturik hil zela. Garbitu zuten ondoan, ezarri zuten gaineko gelan.

        38. Eta nola Lidatik hurbil baitzen Jope, dizipuluek aditurik han zela Piarres, igorri zituzten bi gizon othoitz hunekin: Ez berant gure gana ethortzera.

        39. Aldiz Piarres, jaikirik hekiekin goan zen; eta heldu izan zenean, eraman zuten gaineko gelara, eta alharguntsa guziak ingurura bildu zitzaizkon, erakhusten zaroztelarik Dorkasek egiten ziozkaten soinak eta aldatzekoak.

        40. Orduan guziak ilkhiarazirik, Piarres belhaunikatuz othoitzean egotu zen, eta gorphutzaren alderat hurbildurik erran zuen: Tabitha, jaiki zaite. Eta harek ideki zituen begiak, eta ikhusirik Piarres, jarri zen.

        41. Piarresek berriz, eskua emanez xutiarazi zuen; eta deithu ondoan sainduak eta alhargunak, bizirik bihurtu zioten.

        42. Bada, sendagaila hori Jope guzian jakina izan zen, eta hainitzek Jaunaren baithan hartu zuten sinheste.

        43. Piarres berriz, asko egun egotu zen Jopen, Simon deitzen zuten zurratzaile baten etxean.

X. KAP.

        1. Bada, Zesarean bazen gizon bat, izena baitzuen Kornelio, Italiarra deitzen den ezkardan Ehuntari,

        2. Gizon jainkotiarra, eta bere etxe guziarekin Jainkoaren beldur zena, jendeari amoina hainitz egiten eta bethi Jainkoari othoitzean zagoena.

        3. Behin, bederatzi orenen gainera, ikhuspen batean garbiki ikhusi zuen Jainkoaren Aingerua haren aitzinera ethortzen eta erraten zioela: Kornelio.

        4. Eta Aingeruari begiratzean, izialdura lothurik, erran zuen: Zer da, Jauna? Aingeruak aldiz ihardetsi zioen: Zure othoitz eta amoinak orhoitgarri igan dire Jainkoaren aitzinera.

        5. Eta orai Jopera igor zatzu gizonak, eta erakharraraz zazu Simon, izengoitiz Piarres deitzen den bat.

        6. Hura ostatatua da zurratzaile baten etxean, Simonen baithan, zeinaren etxea itsas-aldean baita: harek erranen darotzu zer egin behar duzun.

        7. Eta hari mintzo zen Aingerua goan zenean, deithu zituen bere bi muthil eta Jainkoaren beldur zen soldado bat, bere azpikoetarik.

        8. Hekiei gauza guziak erranik, Jopera bidali zituen.

        9. Bilharamunean berriz, hekiek bidean zihoazelarik eta hirirat hurbiltzen hari, Piarres othoitz egitera gaineko selharura igan zen seietako heinean.

        10. Eta gosetu baitzen, nahi izan zuen jan. Bainan jatekoa aphaintzen zioten artean, izpiritu jauzte batek hartu zuen;

        11. Eta ikhusi zituen zerua idekia eta halako oihal bat, saihal handi bat iduri, jausten zena, eta lau mokoetarik zerutik lurrera beheititzen zutena.

        12. Hartan baziren lau hatzetako abere, lurreko zierpe eta zeruko hegastin guzietarik.

        13. Eta mintzo bat egin zitzaioen Piarres: Jaiki hadi, Piarres; hil eta jan zak.

        14. Piarresek ordean erran zuen: Ez holakorik, Jauna; ezen arrontekorik eta lohi denik ez dut egundaino jan izan.

        15. Eta bigarren aldian mintzoak erran zioen: Arrontzat ez aipha Jainkoak xahu egin duena.

        16. Bada, hiruretan egin izan zen hori; eta berehala gero, oihala zerurat bildua izan zen.

        17. Eta duda-mudaka zabilalarik Piarres zer othe zen izatu zuen ikhuspena, hara Korneliok bidali gizonak, Simonen etxeaz galdeka, athera agertu zirela.

        18. Eta hela egin ondoan, galdatzen zuten hean harat biltzen zen Simon, izengoitiz Piarres.

        19. Aldiz ikhuspenaz gogoetaka zagoelarik Piarres, Izpirituak erran zioen: Horra hirur gizon zure galdez.

        20. Xuti zaite beraz, jauts zaite, eta deblauki zoaz horiekin, zeren nik bidaliak baitire.

        21. Orduan gizonetara jautsirik, Piarresek erran zioten: Huna, ni naiz zuek bilhatzen duzuena; zer ariak zerakharzte?

        22. Hekiek ihardetsi zuten: Kornelio Ehuntariak, gizon zuzen eta Jainkoaren beldur denak, eta Juduen jendaki guziaren aithor ona duenak, Aingeru saindu baten ganik izatu du mezua erakharraraz zaitzan bere etxera, eta entzun detzan zure ganikako hitzak.

        23. Barnera sarrarazirik beraz, Piarresek leihorrera hartu zituen. Biharamunean berriz, jaikirik bideari eman zen hekiekin; eta anaietarik zenbait Jopetik goan ziren haren lagun;

        24. Eta biharamunagoan sarthu ziren Zesarean. Bada, hekien iguri zagoen Kornelio, bere ahaideak eta adiskide minenak bildurik.

        25. Eta Piarres sarthu zenean, Kornelio aitzinera goan zitzaioen, eta haren oinetara eroririk, adoratu zuen.

        26. Bainan Piarresek xutiarazi zuen, zerralarik: Jaiki zaite, gizon bat naiz ni ere.

        27. Eta harekin mintzo zelarik, sarthu zen, eta hainitz jende atzeman zituen bilduak;

        28. Eta erran zaroeten: Zuek badakizue zein hasgarri den Judu batentzat arrotzari iratxikitzea edo hurbiltzea; bainan irakhatsi izan darot Jainkoak, gizonetarik ez dela nihor arront edo lohitzat iduki behar.

        29. Hargatik, deithua izan naizen ber, ethorri naiz deblauki. Galdegiten dut beraz, hean zer ariaz bidali duzuen ene bilha?

        30. Korneliok ihardetsi zuen: Orai duela laur egun, bederatzi orenetan, othoitzean nindagoen etxean; eta hara gizon bat gelditu dela ene aitzinean, soineko xuritan, eta erran izan darot:

        31. Kornelio, entzuna da zure othoitza, eta zure amoinak orhoituak izan dire Jainkoaren aitzinean.

        32. Bidalazu beraz Jopera eta erakharraraz zazu Simon, izengoitiz Piarres deitzen dena; Simon zurratzailearen etxean itsas-aldean dago.

        33. Hargatik berehala igorri dut zure bilha, eta ongi-ethorri zarela. Orai beraz hemen gare zure aitzinean guziak, Jaunak manatu darozkitzun guzien entzutekotzat.

        34. Orduan Piarresek, ahoa idekirik erran zuen: Zin-zinez ikhusten dut, nor-nor-den ez duela Jainkoak begiratzen;

        35. Bainan haren beldur dena eta zuzenbidean dabilana haren gogarako dela edozein jendakitan.

        36. Jainkoak Israelgo umeei igorri diote hitza, bakea erantzunez Jesu-Kristoren arartekoz: (hau da guzien Jauna.)

        37. Zuek badakizue zer den gerthatu Judean, Galileatik hasirik, Joanesek erantzun izan duen bathaioaren ondoan;

        38. Nola Jainkoak Izpiritu sainduaz eta indarraz gantzutu izan duen Jesus Nazarethekoa, zeina iragan baita eginez ongia eta sendatuz debruak hestutzen zituenak oro, zeren harekin baitzen Jainkoa.

        39. Eta gu, Juduen herrialdean eta Jerusalemen egin izan dituen guziez lekhuko gare; eta hil izan dute habe batetik dilindan.

        40. Jainkoak hura biztu du hirugarren egunean, eta ager zadien nahi izan du,

        41. Ez populu guziari, bainan Jainkoak aitzinetik berezi lekhukoei, guri, zeinek hiletarik biztu den ondoan harekin jan eta edan izan baitugu.

        42. Eta manatu daroku populuaren aitzinean erantzun eta lekhukotasun bihur dezagun, hura dela Jainkoak hilen eta bizien juie ezarri duena.

        43. Profeta guziek lekhukotasun ekhartzen diote, haren baithan sinheste duten guziek, haren izenaren bidez ardietsiko dutela bekhatuen barkhamendua.

        44. Piarresek hitz horiek ahoan zituelarik oraino, Izpiritu saindua jautsi zen hitza entzuten zuten guzien gainera.

        45. Eta Piarresekin ingurebakietarik ethorriak ziren fededunak harritu ziren, Izpiritu sainduaren grazia hedatu zelakoz paganoen gainera;

        46. Aditzen zituzten ezik asko mintzaietan solas egiten eta Jainkoaren handiesten.

        47. Piarresek erran zuen orduan: Nihork debeka othe dezake ura, guk bezala Izpiritu saindua izatu duten haukiek ez ditezen bathaia?

        48. Eta manatu zuen izan zitezen Jesu-Kristo Jaunaren izenean bathaiatuak. Orduan hekiek othoiztu zuten egon zadien zenbait egun hekien baithan.

XI. KAP.

        1. Bada, Judean ziren Apostoluek eta anaiek aditu zuten jendaiek ere izatu zutela Jainkoaren hitza.

        2. Berriz, Jerusalemera igan zenean Piarres, ingurebakietarik zirenak, haren kontra hari ziren ihardukika,

        3. Ziotelarik: Ingurebakigabeetara zertako sarthu zare eta hekiekin jan izan duzu?

        4. Piarresek aldiz, hasirik xehatu ziozkaten gauzak lerroan, zioelarik:

        5. Jopeko hirian nintzen othoitzean hari, eta izpirituko altxapen batean izatu nuen ikhuspen bat, jausten zen halako oihal bat, saihal handi bat iduri, lau mokoetarik zerutik beheititzen baitzuten, eta ene alderaino ethorri zen.

        6. Hartara begiak emanik, begira nindagoen, eta ikhusi izan nituen lau hatzetako aziendak, eta lurreko basabereak, eta zierpeak eta zeruko hegastinak.

        7. Bada, mintzo bat ere aditu izan nuen zerratana: Jaiki hadi, Piarres; hil eta jan zak.

        8. Aldiz ihardetsi nuen: Ez, Jauna, zeren arrontekorik edo lohirik egundaino ez baita ene ahoan sarthu.

        9. Bainan bigarren aldian zerutikako mintzoak erran izan zarodan: Jainkoak xahu egin duena, hik ez deith arronteko.

        10. Bada, hori hirur alditaraino gerthatu izan zen; eta gero guziak zerurat bilduak izan ziren.

        11. Eta hara ordu berean, hirur gizon Zesareatik ene gana bidaliak baratzen direla ni nindagoen etxean.

        12. Izpirituak berriz, erran zarodan, deblauki nindohala bekiekin. Aldiz sei anaia haukiek ere enekin ethorri ziren, eta sarthu ginen gizonaren etxean.

        13. Harek berriz, erran zarokun nola ikhusi izan zuen Aingeru bat bere etxean xutik eta erraten ziona: Bidalazu Jopera eta erakharraz zazu Simon, izengoitiz Piarres deitzen dena,

        14. Harek erraten baitarozkitzu hitzak zeinen bidez salbaturen baitzarete, zu eta zure etxe guzia.

        15. Bada, mintzatzen abiatu nintzenean, hekien gainera jautsi zen Izpiritu saindua, hala-nola hatsarrean gure gainera.

        16. Orduan orhoitu nintzen Jaunaren hitzaz, nola erraten zuen: Joanesek urez bathaiatu izan du; zuek ordean Izpiritu sainduaz izanen zarete bathaiatuak.

        17. Baldin beraz Jainkoak hekiei eman izan badiote grazia bera nola guri, Jesu-Kristo Jaunaren baithan sinhetsi dugunei, nor nintzen ni Jainkoari bihurri egiteko?

        18. Horiek entzunik ixildu ziren, eta goretsi zuten Jainkoa, ziotelarik: Jainkoak jendaiei ere eman izan diote beraz bizitzerako urrikia.

        19. Eta-bada, Ezteberen egunetan egin izan zen hesturak barraiatu dizipuluak ibili ziren Phenizia barna, Ziproa eta Antiokia gaindi, Juduei baizik bertze nihori erantzun gabe hitza.

        20. Bainan hekietarik zenbait Ziproarrak ziren eta Zirenearrak, eta Antiokiara sarthu ondoan, Greziarrei ere mintzatzen ziren erantzunez Jesus Jauna.

        21. Eta hekiekin zen Jaunaren eskua, eta sinhesten zuten hainitz Jaunaren ganat itzuli ziren.

        22. Bada, berri horrek jo zuen Jerusalemen zen elizara, eta Antiokiaraino bidali zuten Barnabas.

        23. Ethorri eta Jaunaren grazia ikhusi zuenean, boztu zen eta hizitatzen zituen oro, Jaunarekin gogo hazkarrez egotera;

        24. Ezik gizon prestua zen, fedez eta Izpiritu sainduaz bethea. Eta oste handia iratxiki zen Jaunari.

        25. Gero Barnabas Saulen bilha goan zen Tarsora; eta aurkhiturik, Antiokiara erakharri zuen.

        26. Eta urthe osoa eman zuten hango Elizan, eta oste handia argitu zuten, haletan non Antiokiako dizipuluak lehenak izatu baitziren Kristau izenez deithuak.

        27. Orduko egunetan berriz, Jerusalemetik Antiokiara ethorri ziren profeta batzu;

        28. Eta hekietarik Agabo deitzen batek, jaikirik, Izpiritu sainduaren argiz erantzuten zuen gosete handi bat lurreko bazter orotara ethortzekoa zela, gerthatu zen bezala Klaudioren egunetan.

        29. Orduan dizipuluek burutan hartu zuten, bakhotxak zuenaren arabera laguntzak igortzea Judean egoten ziren anaiei;

        30. Hala ere egin izan zuten, zaharrei Barnabasen eta Saulen eskuz bidaliz.

XII. KAP.

        1. Ordu hekietan beretan abiatu zen Herodes erregea Elizaren ume batzuei hestura ematen.

        2. Ezpatatik hilarazi zuen beraz Jakobe, Joanesen anaia.

        3. Ikhusirik, berriz, Juduen gogara egiten zuela, harrarazi zuen Piarres ere. Bada, Airisetako egunak ziren.

        4. Hartu ondoan, preso ezarri zuen, eta lau soldado andanei eman zioten zaintzera, Bazko ondoan populuaren aitzinera nahi baitzuen ilkhiarazi.

        5. Piarres beraz presondegian zaindua zen. Elizatik berriz, othoitza harentzat baratu gabe egiten zen Jainkoari.

        6. Bada, noiz-ere Herodesek atheratzera baitzaramakan, aitzineko gauean berean Piarres lo zagoen bi soldadoren artean, bi gathez tinkatua; eta zainak athe aitzinean zauden presondegiaren begiratzen.

        7. Eta hara agertu zela Jaunaren Aingerua, eta argi batek dirdiratu zuen toki hartan; eta sahetsean jorik Aingeruak atzarrarazi zuen Piarres, erraten zioelarik: Jaiki zaite laster. Eta burdinak erori ziren haren eskuetarik.

        8. Aingeruak erran zioen orduan: Ezar zazu gerrikoa eta jauntz oinetakoak. Eta hala egin zuen. Eta Aingeruak erran zioen: Ezar zazu soingainekoa eta jarraik zakizkit.

        9. Eta ilkhirik jarraikitzen zitzaioen; eta etzakien zinezkoa zela Aingeruaren bidez egiten zen gauza; bainan uste zuen idurikunde bat ikhusten zuela.

        10. Iraganik ordean lehenbiziko eta bigarren zain araldeak, heldu ziren hirira daraman burdinazko athera, zeina bere baitharik ideki baitzitzaioten. Eta ilkhirik goan ziren karrika bat gaindi, eta bat-batean Aingerua galdu zen haren ganik.

        11. Eta bere baithara itzulirik, Piarresek erran zuen: Orai ikhusten dut zinez, bere Aingerua igorri duela Jainkoak, eta itzurrarazi nauela Herodesen aztaparrei eta Judu populuaren igurikitza guziari.

        12. Eta gogoeta horietan ethorri zen Mariaren etxera (Maria hura zen, Joanes izengoitiz Mark deitzen zutenaren ama); eta han baziren asko bilduak eta othoitzean zaudezenak.

        13. Bada, etxe sartzeko athea jo zuenean, Erhode deitzen zen neskatxa bat ethorri zen entzutera.

        14. Eta Piarresen mintzoa ezagutu zueneko, bozkarioaren bozkarioz etzuen athea ideki, bainan barnera laster eginez berria eraman zuen, athean zagoela Piarres.

        15. Bainan hekiek erran zioten: Burutik goan zare. Aldiz hura thematzen zen, hala zela. Hekiek zioten ordean: Haren Aingerua da.

        16. Piarres, berriz, aitzina hari zen joka. Eta ideki zutenean, ikhusi zuten eta harritu ziren.

        17. Bainan ixil zitezen eskuz kheinu eginik, erran zioten noletan presondegitik atheratu zuen Jaunak, eta erran zuen oraino: Berria eremozuete Jakoberi eta anaiei. Eta ilkhirik goan zen bertze toki batetara.

        18. Bada, argitu zenean, etzen nahastura xumea soldadoen artean, hean zer egin othe zen Piarres.

        19. Herodesek berriz, bilharazi eta khausitu etzuenean, estiran erabilirik zainak, manatu zuen hiltzerat eraman zetzazten; eta Judeatik Zesareara jautsirik, han egotu izan zen.

        20. Bada Tiriarren eta Sidondarrentzat hasarre zen. Bainan hekiek gogo ber-batean ethorri zitzaizkon; eta amainaturik Blasto, erregeren gelazaina, galdatu zuten bakea, zeren erregeren lurretarik hazten baitziren hekien tokiak.

        21. Egun berezian beraz, errege soinekotan Herodes tronuan jarri zen, eta pergario bat egiten zioten.

        22. Populuak berriz, oihu egiten zuen: Jainkoaren hitzak dire horiek, eta ez gizon batenak.

        23. Bainan Jaunaren Aingeruak jo zuen han berean, zeren etzioen Jainkoari aithor bihurtu; eta harrek iretsia hil izan zen.

        24. Bada, Jaunaren hitza aitzinatuz eta hedatuz zihoan.

        25. Berriz, Barnabas eta Saul Jerusalemetik itzuli ziren, beren eginbidea betherik, eta berekin harturik Joanes, izengoitiz Mark deitzen zutena.

XIII. KAP.

        1. Baziren orduan Antiokiako Elizan profetak eta irakhasdunak, zeinen arteko baitziren Barnabas, eta Simon, Beltza deitzen zutena, Luzio Zirenearra, eta Manahen, Herodes tetrarkaren unhithaurridea, eta Saul.

        2. Bada Jaunaren eginbideetan eta barurean bizi zirelarik, Izpiritu sainduak erran zioten: Berezkidatatzue Saul eta Barnabas, nik hartu ditudan lanekotzat.

        3. Orduan, barur eta othoitz eginik, eta eskuak gainean ezarririk, igorri zituzten.

        4. Izpiritu sainduak bidali zituen bezala, Seleuziara goan ziren, eta handik itsasoz Ziprora.

        5. Eta Salaminara ethorri zirenean, Juduen sinagogetan erantzuten zuten Jainkoaren hitza. Joaneses berriz, han zuten beren zerbitzuko.

        6. Eta irla guzian Paphoseraino ibili ondoan, aurkhitu zuten Barjesu deitzen zen halako Judu gizon azti eta profetaizun bat,

        7. Zeina baitzagoen Serjio Paulo, kontsulorde, gizon zuhurrarekin. Hunek, Jainkoaren hitzaren lehiarekin, galdatu zituen Barnabas eta Saul.

        8. Bainan Elimas aztiak (ezen hori erran nahi zuen haren izenak) zeiher egiten zuen, fedetik gibelarazi beharrez kontsulordea.

        9. Orduan Saul, zeina Paulo ere deitzen baita, Izpiritu sainduaz bethea, begira jarri zitzaioen,

        10. Eta erran zuen: Oi gizon zimarkhuz eta zer-nahi maltzurkeriaz bethea, debru semea, zuzentasun guzien etsaia, ez haiz baratzen Jaunaren bide zuzenen makhurraraztetik.

        11. Eta orai huna Jaunaren eskua hire gainean, eta itsu izanen haiz, noizbait arteo ez baituk ikhusiren iguzkiaren argia. Eta han berean lanbro bat eta ilhunbeak jautsi ziren haren gainera, eta inguruka ibiliz bilhatzen zuen hean, nork emanen zioen eskua.

        12. Orduan, gerthatu zena ikhusirik, sinhetsi zuen kontsulordeak eta ederresten zuen Jaunaren irakhasmena.

        13. Paphosetik ilkhi zirenean Paulo eta bere lagunak, Perje Panphiliakora goan ziren. Joanes aldiz, hekiek utzirik, Jerusalemera bihurtu zen.

        14. Bertzeak berriz, Perje gaindi iraganik ethorri ziren Antiokia Pisidiakora, eta larunbat batez sinagogan sarthu eta jarri ziren.

        15. Bada, legea eta profetak irakurtuak izan zirenean, sinagogako aitzindariek hekien gana bidali zuten erratera: Anaiak, zuetarik nihor balin bada populuarentzat solas on zerbait duenik, errazue.

        16. Orduan, xutiturik eta ixil zitezen eskuaz kheinu eginik, erran zuen Paulok: Israeldar gizonak, eta Jainkoaren beldur zaretenak, adi zazue.

        17. Israelgo populuaren Jainkoak hautatu zituen gure arbasoak, eta altxatu populua, Egiptoko lurrean egoiliar ziren egunetan, eta handik bere eskuaren indarraz zituen erakharri;

        18. Eta mortuan berrogoi urthez jasan zituen hekien aztura tzarrak.

        19. Eta zazpi jendaki xahuturik Kanaango lurrean, zorthera berezi ziozkaten hekien lurrak,

        20. Lau ehun berrogoi eta hamar urtheren buruan bezala; eta gero juieak eman ziozkaten, Samuel profetara dino.

        21. Ordutik galdatu zuten errege bat; eta Saul, Zisen semea, Benjaminen leinukoa eman zioten Jainkoak berrogoi urthez.

        22. Eta hura khendurik, erregetzat eraiki zioten Dabid, zeinari lekhukotasun bihurtu baitzion, zioelarik: Ene bihotzaren araberako gizona aurkhitu dut Dabid, Jeferen umea, zeinak eginen baititu ene nahi guziak.

        23. Hunen ganikako iraulgitik Jainkoak, bere agintzaren arabera, Israeli salbatzaile atheratu dio Jesus,

        24. Hura ethortzeko aitzinean, Joanesek populu guziari erantzun ondoan urrikizko bathaioa.

        25. Bada, bere aldia akhabatzerakoan Joanesek erraten zuen: Ez naiz ni zuek uste nauzuena, bainan huna ene ondotik dathorren bat, dina ez bainaiz haren oinetako lokharrien barraiatzeko.

        26. Anaiak, Abrahamen odoletikako umeak, eta zuen artean Jainkoaren beldur direnak, salbamenduzko hitz hori zuei zaitzue bidalia.

        27. Ezen ezagutu gabez hura, eta larunbatetan irakurtzen diren profeten hitzak, bethe dituzte Jerusalemgo egoiliar eta buruzagiek, juiatu dutenean Jesus;

        28. Eta heriotzerako ariarik batere haren baithan aurkhi etzezaten arren, Pilatori galdegin diote hilaraz zezala.

        29. Eta hartaz iskribatuak diren guziak bethe dituzten ondoan, habetik jautsirik hobian ezarri dute.

        30. Bainan Jainkoak hirugarren egunean hiletarik biztu du; eta asko egunez hura ikhusi izan dute

        31. Harekin Galileatik Jerusalemera ethorriak zirenek, zeinak orai arteo lekhuko baitire populuaren aitzinean.

        32. Eta guk zuei ekhartzen darotzuegu berria, gure arbasoei egina izan den agintza hura,

        33. Gure haurrei bethe diotela Jainkoak, biztu duenean Jesus, hala-nola ere baita bigarren Psalmoan iskribatua: Ene Semea zare zu, egun zaitut nik munduratu.

        34. Eta nola hiletarik biztu baitu, ez dadien gehiago usteltzera bihur, hunela mintzatu da: Betheko darozkitzuet Dabidi egin diozkadan agintza zinak.

        35. Eta oraino bertzerik ere baderra: Usteldura zure Sainduari ikhustera ez diozu utziko.

        36. Ezen Dabid, bere mendean Jainkoaren nahien bethetzen haritu ondoan, lokhartu izan da; eta bere arbasoen aldean ezarri dute, eta ikhusi izan du usteldura.

        37. Zeina ordean Jainkoak hiletarik biztu baitu, ez du harek usteldura ikhusi.

        38. Jakizue beraz, anaiak, haren bidez zaitzuela erantzuten bekhatuen barkhamendua; eta Moisesen legeaz ezin garbitu izan zaitezten gauza guziez,

        39. Hortaz dela garbitzen sinhesten duen bakhotxa.

        40. Begira beraz zuei ez dakizuen gertha profetetan errana dena:

        41. Ikhusazue, arbuiariak, harri eta urth zaitezte; zeren lan bat eginen baitut zuen egunetan, lan bat sinhetsiko ez duzuena, norbaitek erran balezazuete ere.

        42. Bada, ilkhitzen zirelarik, othoiztu zituzten, ondoko larunbatean mintza zekizkioten gauza horietaz.

        43. Eta sinagoga hustearekin, Juduetarik eta Jainkoa adoratzen zuten arrotzetarik moltzo bat jarraiki zen Paulori eta Barnabasi, zeinek beren solasez ekhartzen baitzituzten Jainkoaren grazian gogor egotera.

        44. Ondoko larunbatean berriz, hurran hiri guzia bildu zen Jainkoaren hitzaren entzutera.

        45. Bainan Juduek ikhusi zituztenean gizon murru hekiek, bekhaizgoz bethe ziren, eta burhoka hariz zeiher egiten zioten Pauloren erranei.

        46. Orduan Paulok eta Barnabasek heraberik gabe erran zioten: Zuei behar zitzaitzuen lehenik adiarazi Jainkoaren hitza; bainan hastantzen duzuenaz geroztik, eta ezagutzen duzuenaz geroz etzaretela bethiereko bizitzeaz merezdun, huna non jendaien gana itzultzen garen.

        47. Jaunak alabainan huneletan gaitu manatu: Ezarri zaitut jendaien argitzat, izan zaitezen hekien salbagarri lurraren bazterretaraino.

        48. Paganoak aldiz, hori entzunik, bozkariotan sarthu ziren, eta goresten zuten Jaunaren hitza; eta sinheste hartu zuten Jainkoaz aitzinetik bethiko bizitzerako hautetsiak ziren guziek.

        49. Horreletan aurkhintza guzia gaindi barraiatzen zen Jaunaren hitza.

        50. Bainan Juduek subermatu zituzten emazteki jainkotiar eta handietarikako. batzu, eta hiritar lehenbizikoak, eta jazarketa bat bitzarazi zuten Pauloren eta Barnabasen kontra, eta beren eremuetarik iraizi zituzten.

        51. Hekiek berriz, oinetako herrautsa hekien kontra jorik, Ikoniora goan ziren.

        52. Dizipuluak bizkitartean, bozkarioz eta Izpiritu sainduaz betheak ziren.

XIV. KAP.

        1. Bada, Ikonion gerthatu zen, Juduen sinagogara sarthu zirela biak batean, eta haletan mintzatu zirela, non Judu eta Greziar aralde handi batek hartu baitzuen sinheste.

        2. Bainan sinhesgogor gelditu ziren Juduek jauzarazi zituzten paganoen gogoak eta sumindu zituzten anaien kontra.

        3. Luzez egotu ziren beraz, heraberik gabe harituz Jaunaren eginbideetan, eta Jaunak bere hitzari lekhukotasun egiten zioen, hekien bidez sendagailak eta mirakuluak eginez.

        4. Hiriko jendea berriz, bi aldetara jarria zen, batzu Juduen alde, eta bertzeak Apostoluentzat.

        5. Bainan nola paganoak eta Juduek baitzabiltzan hekiei irain egin nahiz eta harrikatu beharrez;

        6. Nabariturik, Apostoluek ihes egin zuten Likaoniako hirietara, Listrara, Derbera, eta inguruan aurkhintza guzira, eta han erantzuten zuten ebanjelioa.

        7. Listran bazen gizon bat, oinetarik hebain izanez, bethi jarririk egoten zena, amaren sabela danik maingu zelakoz, egundaino ez baitzen ibili.

        8. Harek aditu zuen mintzatzen Paulo. Paulok begiratu zioen, eta ikhusirik sinhesten zuela sendatuko zela,

        9. Erran zioen goraki: Jaiki zaite oinen gainera xuxen. Eta jauzi zen, eta bazabilan.

        10. Jendeek berriz, ikhusi zutenean Paulok egin zuena, altxatu zituzten mintzoak, likaonaraz erraten zutelarik: Jainkoak, gizon itxuraren azpian, gure gana jautsi dire.

        11. Eta Barnabas, Jupiter deitzen zuten; eta Paulo, Merkurio; zeren hunek ekhartzen baitzuen hitza.

        12. Jupiterren apheza ere, zeina hiri buruan baitzen, athearen aitzinera ethorri zen, zezenak eta khoroak ekharriz, eta populuarekin sakrifizioak nahi zituen egin.

        13. Bainan Apostoluek, Barnabasek eta Paulok, hori aditu zuteneko, beren soinekoak urraturik jendearen erdira jauzi ziren, oihu eginez

        14. Eta erranez: Gizonak, zer hari zarete? Gu ere hilkizun gare, zuek bezalako gizonak, zuei erantzuten hari garenak, auza hutsal horietarik bihur zaitezten Jainko biziaren ganat, zeinak egin izan baititu zeru-lur-itsasoak, eta hekietan diren guziak;

        15. Zeinak iragan mendeetan utzi baititu jendaiak oro beren bideetan ibiltzera.

        16. Halabadere, ez du bere burua lekhukotasunik gabe utzi, ongia zerutik eginez, uriak eta fruitu aroak igorriz, hazkurria nasai emanez, eta bozkarioz bethez gure bihotzak.

        17. Eta horrela mintzatuz, etzuten nekhez baizik bitimak beren buruei imolatzetik baratu populua.

        18. Bada, Antiokiatik eta Ikoniotik ethorri ziren Judu batzu; eta bereturik populua, Paulo harrikaturik, hila zelakoan hiriz kanpora herrestatu zuten.

        19. Bainan dizipuluak ingurura bildurik, jaiki eta hirira sarthu zen, eta biharamunean Derbera goan zen Barnabasekin.

        20. Eta hiri hari erantzunik ebanjelioa, eta hainitz jende argitu ondoan, itzuli ziren Listrara, Ikoniora eta Antiokiara.

        21. Dizipuluen gogoak hazkartuz, eta fedean irautera berotuz, zeren-eta asko hesturen artetik Jainkoaren erresuman behar baikare sarthu.

        22. Eta eliza bakhotxean aphezak ezarri ondoan, eta barur eta othoitzetan egonik, gomendatu zituzten Jaunari, zeinaren baithan hartu baitzuten sinheste.

        23. Gero Pisidia gaindi ethorri ziren Panphiliara,

        24. Eta Perjen erantzunik Jaunaren hitza, jautsi ziren Ataliara.

        25. Handik itsasoz goan ziren Antiokiara, hiri hartara zeintarik igorriak izan baitziren Jainkoaren graziara, egin zuten lanerakotzat.

        26. Haratu ondoan berriz, eta Eliza bilarazirik, erran zituzten zenbateko gauzak egin zituen Jainkoak hekien bidez, eta nola jendaiei ideki zuen fedearen athea.

        27. Eta han dizipuluekin egotu ziren ez ephe laburra.

XV. KAP.

        1. Bada, Judeatik jausten ziren batzuek, irakhasmen hau ematen zioten anaiei: Baldin Moisesen legearen arabera ingurephaiten ez bazarete, ezin salba zaitezkete.

        2. Nola beraz hazkarki ihardetsi baitzioten Paulok eta Barnabasek, xedatua izan zen Paulo eta Barnabas, eta bertzeetarik ere zenbait, gauza hortaz goanen zirela Jerusalemera Apostoluen eta aphezen gana.

        3. Elizakoek beraz hiritik lagundurik, Phenizia eta Samaria gaindi iragaiten ziren, jendaien bihurpenaren berria emanez, eta bozkario handitan ezartzen zituzten anaiak oro.

        4. Aldiz, Jerusalemera ethorri zirenean, berria emanez zenbateko gauzak egin zituen Jainkoak hekiekin, beren ganat hartu zituzten Elizak, Apostoluek eta zaharrek.

        5. Bada, Farisauen aldebandatikako sinhestun zenbait jaiki ziren, ziotelarik, premia zela ingurebak zitezen paganoetarikakoak, eta manatu behar zitzaiotela halaber iduk zezaten Moisesen legea.

        6. Apostoluak eta zaharrak bildu ziren ikhusteko zer egin behar zen gauza horren gainean.

        7. Eta hortaz ongi bilhatu zirenean, Piarresek xutiturik erran zioten: Anaiak, badakizue Jainkoak aspaldi danik gure artean hautu egin duela, jendaiek ene ahotik adi dezaten Ebanjelioko hitza, eta har dezaten sinheste.

        8. Eta bihotzetako berri dakien Jainkoak, lekhukotasun egin izan du, hekiei guri bezala emanez Izpiritu saindua;

        9. Eta hekien bihotzak fedeaz garbituz, ez du egin hekien eta gure artean niholazko berezkuntzarik.

        10. Orai beraz, zergatik frogetan ezartzen duzue Jainkoa, ez gure arbasoek ez guk ezin jasan dugun uztarri bat dizipuluen lephoetara emanez?

        11. Bainan Jesu-Kristo Jaunari esker, salba uste dugu, hala-nola hekiek ere.

        12. Bada, bilkhua oro ixilik gelditu zen, eta entzuten zituzten Barnabas eta Paulo, zeinek ezagutarazten baitziozkaten nolako mirakulu eta sendagailak jendaien artean hekien bidez egin zituen Jainkoak.

        13. Eta ixildu zirenean, Jakobe mintzatu zen zioelarik: Anaiak, entzun nezazue.

        14. Simonek xeheki erran du, nola Jainkoak begiratu duen hastetik, bere izenari jendaien artetik bereztekotzat populu bat.

        15. Eta hortara bat daude profeten erranak, iskribatua den bezala:

        16. Bihurturen naiz gero, eta berriz altxaturen dut Dabiden etxe eroria; osaturen ditut zathi urratuak, eta altxaturen dut hura;

        17. Bilha dezaten Jauna gainerako gizonek eta jendaia guziek zeinen gainera deithua baita ene izena, dio horiek egiten dituen Jaunak.

        18. Jaunak egundainotik ezagutzen du bere obra.

        19. Hargatik dadukat nik; khexurik ez dela emateko jendaietarik Jaunaren ganat itzultzen direnei;

        20. Bainan iskribatu behar zaiotela, begira ditezen idoletan khutsatzetik, lohikeria, haragi itho eta odoletarik.

        21. Alabainan beihala danik Moisesek hiri bakhotxean baditu ezagutarazten dutenak sinagogetan, zeinetan irakurtzen baita larunbat oroz.

        22. Orduan Apostolu eta zaharren gogarako izatu zen Eliza guziarekin, beren artean gizon zenbaiten hautatzea, eta Paulorekin eta Barnabasekin Antiokiara bidaltzea Juda, izengoitiz Barsabas, eta Silas, anaien artean lehenbizikoak zirenak,

        23. Hekiekin hau iskribatzen zutelarik: Apostoluek eta anaia zaharrek Antiokian, Sirian eta Zilizian diren jendaietarikako anaiei, agur.

        24. Nabarituak baikare, gutarikako anaia batzuek nahasi zaituztetela beren solasez, asaldatuz zuen arimak, guk manatu izan gabetarik;

        25. Elkhar gana bildurik egotu ondoan, gure gogarako izatu da hautatzea gizonak eta zuen gana bidaltzea hekiek, Paulo eta Barnabas xitezkoekin,

        26. Zeinak baitire gizon batzu beren biziak eskaini dituztenak Jesu-Kristo gure Jaunaren izena gatik.

        27. Bidali darozkitzuegu beraz Juda eta Silas, zeinek gauza berak hitzez erranen baitarozkitzuete.

        28. Alabainan iduritu zaio Izpiritu sainduari eta guri ere bai, bertze eginbiderik gainera etzaitzuela eman behar, baizik-ere premiazko haukiek:

        29. Begira zaitezten idolei imolatu gauzetarik, odoletik, haragi ithotik eta lohikeriatik, zeinetarik zuen buruak zainduz ontsa eginen baituzue. Izan ongi.

        30. Bidaliak zirenak beraz Antiokiara jautsi ziren, eta sinhestunak bilarazirik, eman zioten gutuna.