www.armiarma.com
idazleak eta idazlanak Herri literatura TESTUAK Corpus arakatzailea Klasikoen Gordailuari buruz



Biblia (2)
Jose Antonio Uriarte
1858-1859, 2004

      [liburua osorik RTF formatuan]
      [inprimitzeko bertsioa PDFn]
      [Literaturaren Zubitegia]

 

Iturria: Bonaparte Ondareko Eskuizkribuak, (Rosa Miren Pagola eta taldearen edizioa). CD-ROMa, Bilduma osoaren edizio digitala. Deustuko Ubibertsitatea / Eusko Jaurlaritza, 2004

 

 

aurrekoa hurrengoa

ISAIASEN PROFEZIA

 

LENBIZIKO KAPITULUA

        1. Isaias, Amosen semeak iduki zuen ikusketa, Judako eta Jerusalengo gauzen ganean, Josiasen, Joatamen eta Akazen, Judako erregeen denboran.

        2. Aditu ezazute, o zeruak, eta zu, o lurra, zaude arreta guziarekin, zeren Jauna dan itz egiten duena. Semeak azi ditut, eta goratu ditut, eta berak mezpreziatu naute.

        3. Idiak berak ere ezagutzen du bere jabea, eta astoak bere nagusiaren ganbela, baña Israelek ez nau ezagutzen, eta nere erriak ez du aditzen nere boza.

        4. Ai erreñu bekatariaren, gaiztakeriaz betea dagoen erriaren, arraza biurriaren, eta seme dongen doakabeak! Utzi dute Jauna, Israelko Santuagatik gaizki esaka ari dirade, atsea eman diote.

        5. Zertarako izango da otsa otsaren gañean zuei ematea, bekatuari bekatua itsasten ari bazerate? Buru guzia eri dago, eta biotz guzia miñez.

        6. Oñaren azpitik buruaren garairaño ez dago beragan osasunarekin dagoen gauzarik, baizik zauriak, eta zanbroa eta arraza usteldu, izan ez dana ondatua, ez inguruan lotua, ez balsamuarekin biguñdua.

        7. Zuen lurra eremutua dago, zuen erriak suz erazekiak, zuen aurrean iretsiten ditue arrotzak zuen gauzak, eta etsaien gisara arrasatzen dituzte.

        8. Eta Siongo alaba geldituko da masti bateko itzaltokia bezela, eta meloidi bateko txaola bezela, eta indarrez arrapatutako erri bat bezela.

        9. Alako moduan, non, baldin ejerzituen Jaun Jainkoak utzi izan ez baligu jatorria, Sodoma bezelakoak izango giñan, eta Gomorraren antzekoak.

        10. Aditu itzatzute Jaunaren itzak o Sodomako prinzipeak, zaude kontuan belarriakin entzuteko gure Jaungoikoaren legea, zu, o erri Gomorraren antzekoa.

        11. Zertarako det nik, esaten du Jaunak, zuen eskeñtzen ugaritasuna? Onezkero nazkatua naukate. Ez naiz ni arien holokaustoen, ez idi gizenen gantzaren, ez txalen, ez bildotsen ez auntz akerren odolaren zalea.

        12. Nere aurrean agertzen zeratenean, nork agindu dizute zuen eskuetan alako doañak eramateko, ibilteko nere atarietatik?

        13. Etzadazute onezkero eskeñtza alferrikakorikan egin, zeren inzensoa nazka det. Illargiberria, eta larunbata, eta beste jaiak ezin sufritu ditut onezkero denbora geiagoan, zeren zuen batzarreak gaiztoak diraden.

        14. Zuen kalendak eta zuen jai andiak aier ditu nere animak; gorroto diotet, nekatua nago sufritzez,

        15. Eta niganontz eskuak jasotzen dituzutenean, nik alde eraziko diot zuekgandik nere arpegiari: eta zenbat eskari geiago egiten didazuten, anbat gutxiago adituko zaituztet, zeren zuen eskuak odolez beteak dauden.

        16. Garbitu zaitezte bada, zuritu zaitezte, alde erazi zaiozute nere begietatik zuen gogorazioen gaiztakeriari, utzi zaiozute gaizki egiteari.

        17. Ikasi ezazute ongi egiten, billatu ezazute zuzentasuna, lagundu zaiozute menderatuari, justizia egin zaiozute umezurtzari, zaitu ezazute andre alarguna,

        18. Eta orduan, atozte, eta arkitu zadazute, esaten du Jaunak, zuen bekatuak grana bezela jarri bezaituzte ere, zuen animak geldituko dirade elurra bezela; eta bermejoia bezin gorri jarriko balirade ere, biurtuko dirade illerik zurrenaren kolorea idukitzera.

        19. Nai badezute eta aditzen banazute, zuen lurreko frutuakin bazkatuak izango zerate.

        20. Baña baldin naiko ez bazendute, eta aserretu eraziko baziñidate, etsaien ezpatak iragoko ditu zuen eztarriak, zeren ala esan du Jaunak bere aoz.

        21. Nola erri leial eta zentzu andiko bat itzuli da emakume galdu bat bezelakoa izatera? Bera beste denbora batean justiziaren tokia izan zan, gaur berriz da gizon erallena.

        22. Zure zillarra sarra biurtu da, eta zure ardoa uraz nahasi da.

        23. Zure juezak desleialak dirade, guziak dirade doañ zaleak. Diruaren ondoren dijoaz. Ez diote justiziarik egiten umezurtzari, eta ez dute zaitzen andre alargunaren auzia.

        24. Argatik ejerzituen Jaun Jainkoak, Israelko Jainko sendoak esaten du: Zeñ ederki gozatuko naizan nere etsaien gañean, eta nere arerioai, bengatuko natzaien!

        25. Eta zuzenduko det nere eskua zugana, eta garbitzen zaitudala, kenduko det zure sarra, eta berezituko det zugandik estañu guztia.

        26. Eta berriz ipiñiko ditut zure juezak, egiten dedala izan ditezela len bezelakoak, eta zure konsejariak anziña izan ziraden bezelakoak. Oien ondoan Justoaren erria, erri leiala deitua izango zera.

        27. Bai, Sion izango da juizioan erredimitua, eta justizian berriz bere autakeran jarria.

        28. Baña bereala Jaungoikoak desegingo ditu gaiztoak, eta bekatariak, eta ezereztuak izango dirade, Jauna utzi zutenak.

        29. Idoloak berak, zeñaen aurrean egin zituzten eskeñtzak, izango dira beren lotsarik andiena, eta lotsatuko zerate autatu dituzuten jardiñakin.

        30. Orduan izango zerate, osto gabe gelditu dan artelatza bezelakoak, eta ur gabeko baratza bat bezelakoak.

        31. Eta zuen sendotasuna izango da, mulloaren geldoa bezelakoa, eta zuen obrak txinparta bezelakoak, bata ta bestea egongo dirade iñork ere itzaliko ez duen suan erazekiak.

 

BIGARREN KAPITULUA

        1. Isaias Amosen semeak ikusi zituen gauza, Jerusalen, eta Judari dagozkienak.

        2. Atzeneko egunetan Jaunaren Etxea bere gañean egiña izango dan mendiak idukiko ditu bere zimenduak mendi guzien gañean, eta muñoen gañera igoko da, eta erreñu guziak beragana joango dirade.

        3. Eta erri asko etorriko dirade eta esango dute: Ots, igo gaitezen Jaunaren mendira, eta Jakoben Jaungoikoaren etxera; eta berak erakutsiko dizkigu bere bideak, eta bere bidetxigorretatik ibilliko gera, zeren Siondikan legea aterako dan, eta Jaunaren itza Jerusalendikan.

        4. Eta bera izango da jende guzien jueza, eta asko erriri adiraziko die gaizki ibilli diradela, zeñak beren ezpatakin egingo dituzte golde ortzak, eta beren lantzakin igitaiak. Erri batek ez du beste baten kontra ezpata magitikan aterako, eta ez dirade ere berriz gerrako arteak ikasten arituko.

        5. O zuek Jakoben etxekoak, atozte, eta Jaunaren argitan ibilli gaitezen.

        6. Bada zuk, o Jauna, bota dezu zure erria, Jakoben etxekoak, zeren dauden, anziña bezala gaiztakeriaz beteak; eta iduki dituzte aztiak Filistintarrak bezela, eta gozatzen dirade arrotzak mendean idukitzen.

        7. Beren erria zillarrez eta urrez gañez egiña dago, eta beren tesoroak agortu eziñak dirade.

        8. Beren lurra zaldiz estalia dago, eta beren kotxeak zenbatu ezin adiña dirade. Eta beren erria idoloz betea dago, eta adoratu dute beren eskuen obra, beren beatzakin egin zutena.

        9. Eta obra onen aurrean gizonak lepoa makurtu zuen, eta umillatu zan bere aurrean gizasemea. O Jauna, ez, etzaiozu barkatu.

        10. Sartu adi aitzartean, erri desleiala, ezkutatu adi lurraren utsunetan, iges egin ezak Jaun aserretuaren arpegiaren aurretik, eta bere anditasunaren gloriatik.

        11. Gizonaren begi goratuak umillatuak izango dirade; eta andizkien andiustea beeratuak geldituko da, eta Jauna bakarrik izango da egun artan goratua.

        12. Zeren ejerzituen Jaunaren eguna arrigarria dijoan agertzera arro eta urgullutsu guzientzat, eta andiuste guzientzat, eta umillatuak izango dirade.

        13. Eta Libanoko zedrorik goratuen, eta zutatuen guztientzat, eta Basango arte guzientzat;

        14. Eta mendi goratu guzientzat, eta muño altu guzientzat;

        15. Eta dorre goratu guzientzat, eta murru sendotu guzientzat;

        16. Eta Tarsisko ontzi guzientzat, eta begientzat ederra dan gauza guzientzat.

        17. Eta gizonen urgulleria azpiratua izango da, eta umillatua andizkien lepoa, eta Jauna bakarrik izango da egun artan goratua.

        18. Eta idolo guziak piskatuak izango dirade.

        19. Eta sartuko dirade gizonak aitzen zuloetan, eta lurraren utsunetan, Jauna aurrean ikusteak ematen dien beldurragatik, eta bere anditasunaren gloriagatik, jaikitzen danean lurra kastigatzeko.

        20. Egun artan arriturik gizonak aurtikiko ditu beragandik urrutira bere idolo zillarrezkoak, eta bere otallu urrezkoak; eta satorren eta sagusiarren irudi, berak adoratzeko egin zituenak.

        21. Eta sartuko da arkaizdien bitartetatik, eta aitzen zuloetatik, arriturik Jaunaren beldurragatik eta bere anditasunaren gloriagatik, lurra kastigatzeko jaikitzen danean.

        22. Utzi zaiozute bada espiritua sudurretan daukan gizonari aserretu erazitzeari, zeren bera dan izan dana idukia Goratutzat.

 

IRUGARREN KAPITULUA

        1. Zeren ona non ejerzituen Jaun Nagusienak kenduko ditu Jerusalen, eta Judatik gizon sendo eta errutsu guztiak, eta ogizko janari guztia, eta urezko edari guztia;

        2. Eta gizon alai ta gerraria, eta jueza eta profeta eta aztia, eta zarra,

        3. Eta berrogeita amar gizonen agintaria, eta gizon irudi beneragarrikoa, eta konsejaria, eta langilla jakintsua, eta gizon zentzuduna gauza onen gañeko izketan.

        4. Eta emango dieztet prinzipetzat mutikoak, eta gizaseme emetuak idukiko dituzte berak mendean eta berai agintzen.

        5. Eta aurtikiko da sendo erria, gizona gizonaren kontra, eta bakoitza bere projimuaren kontra. Jaikiko da gaztea zarraren kontra, eta giza zatarra odolgarbikoaren kontra.

        6. Gertatuko da eltzea batek besotikan bere anaia, bere aitaren etxean azitakoari; esaten diola: Aizazu, zu, ongi jantzia zaude, izan zaite gure prinzipea, zaitu gaitzatzu galmen onetan.

        7. Berak orduan erantzungo dio: Ez naiz ni sendagillea, eta nere etxean ez dago zer janikan, ez zer jantzirikan. Ez nazazutela arren erriko prinzipe egin.

        8. Zeren Jerusalen eroriaz dijoa, eta galdu bear du Judak, zeren beren mingaña ta beren asmazioak Jaunaren kontrakoak dirade, bere anditasuneko begiai aserretu erazitzeraño.

        9. Ipintzen duten arpegiera lotsagaldukoak beren kontra itz egiten du, zeren, Sodomakoak bezela gozatzen dirade beren bekatuak zabaltzen, eta ez dituzte estalitzen. Ai bere animen doakabeak! Zeren emango zaie, diña diraden kastigua.

        10. Eman zaiozute gizon justoari ongietorria; zeren berak jango ditu bere obra onen frutuak.

        11. Ai gaitzerako gaiztoa danaren doakabea! Zeren emango zaio ordaña, bere egiteak diña diraden araura.

        12. Nere erria bere eskaleak ezerere gabe utzi dute, eta bere agintariak emakumeak dirade. Nere erria, doatsua deitzen dizutenak, oriek dirade engañatua zarabiltzatenak, eta desegiten dute zuk jarraitu bear diozun bidea.

        13. Ona emen non dagoan Jauna justizia egiteko, ona emen non dagoan erriak juzgatzeko.

        14. Jaunak artuko diezte kontuak bere erriko Zarrai, eta bere Prinzipeai. Zeren zuek zerate, esango diote, nere mastia iretsi dezutenak, eta zuen etxeetan daude beartsuai egindako lapurretak.

        15. Eta zergatik zatitutzen dezute nere erria, eta beartsuen arpegiak otsakin zapaltzen dituzute, esaten du ejerzituen Jaun Jainkoak?

        16. Eta Jaunak esan ere zuen: Siongo alabak goratu diradelako, eta lepo jasoarekin dabiltzalako, begiakin keñuak eta eskuakin siñuak, eta beren oñakin otsak egiten dituztela, eta pausu apainduakin dabiltzalako,

        17. Moistuko ditu Jaunak Siongo alaben buruak, eta utziko ditu illerikan gabetanik.

        18. Egun artan kenduko diezte Jaunak oñetakoetako eta, buruko illargierdietako apaingarriak,

        19. Eta lepandeak, eta soñeko ederrak eta besakiak, eta buruko kofiak;

        20. Eta ille berezitzalleak, eta lokarriak, eta katetxoak, eta usai gozozko ontzitxoak, eta zirzilluak,

        21. Eta ille berezitzalleak, eta beren kopetetatik zinzilika dauden arri baliotsuak,

        22. Eta aldatzeko dauzkaten soñekoak, eta mantuak, eta beloak, eta orratzak,

        23. Eta ispilluak, eta eun finak, eta zintak, eta udako soñekoak;

        24. Eta usai gozoen lekuan idukiko dute kiratsa, eta gerrikotzat soka bat, eta ille kiskurtuen tokian kasket motsa, eta bularreko fajaren tokian zilizioa.

        25. Zure gizonik galantenak ere ezpataren aoz eroriko dirade, eta zure gerraririk sendoenak gudan ari diradela etzunik geldituko dira.

        26. Eta Jerusalengo ateak eremutuak, tristezaz eta lutuz beteak egongo dirade, eta Jerusalen bera arrasatua, egongo lurrera eroria.

 

LAUGARREN KAPITULUA

        1. Eta egun artan zazpi emakume atxituko dute gizon bat, esaten dutela: Guk jango degu gure ogia, eta gure soñekoakin jantziko gera. Asko degu zure izena guri adiraztea. Gure lotsaritik libratu gaitzatzu.

        2. Egun artan Jaunaren muskillak irtengo dira anditasun eta gloriarekin, eta lurreko frutuak goratuak izango dirade, eta izango da Israeltik salbatzen diraden aien bozkarioa.

        3. Eta gertatuko da, Sionen utziak diraden guzi aiei eta Jerusalenen gelditzen diradenai, santuen izena emango zaiote, Jerusalen bizitzarako eskribatua dagoen guziari.

        4. Eta oiek gertatuko dirade Jaunak garbitzen dituenean Siongo alaben zikinkeriak; eta garbitzen duenean Jerusalen loitua daukan odola justiziazko espirituaren eta zelozko espirituaren bitartez.

        5. Eta egin ta ipiñiko du Jaunak Siongo mendiko toki guzietan eta berari ots egiten dioten edozeñ tokitan odei itzalez beteriko bat egunaz, eta argi sutsu bat gauaz, zeren kutxa gloriaz beteriko guziaren gañean argi egingo du bere bitartekotasunak.

        6. Eta tabernakuloak balioko du itzaltzat egunazko berotasunaren kontra; eta gordetzalle, eta ezkutatokitzat ekaitz eta euriaren kontra.

 

BOSGARREN KAPITULUA

        1. Orain kantatuko diot nere maiteari nere aidearen kanta bere mastiaren gañean. Erosi zuen nere maiteak masti bat muño txit ugari batean.

        2. Zeñ esiz ingurutu zuen, eta kendu zituen ango arriak, eta ipiñi zituen matszepa autuak, eta bere erdian egin zuen dorre bat, baitaere egin zuen bertan dolare bat, eta itxedon zuen matsak eman artean, eta eman zituen astamatsak.

        3. Orain bada Jerusalenen bizi zeratenak, eta o Judako gizonak, izan zaitezte juezak nere, eta nere mastiaren artean.

        4. Zer da egin bear nuena, eta egin ez nuena nere mastiagatik? Ote da itxedon nuelako eraman zitzala matsak, eta berak eman zituelako mats zoritu gabeak?

        5. Bada orain argiro esango dizutet zer egitera noan nere mastiarekin: kenduko diot bere esia, eta desegiña izango da; botako det bere pareta, eta zapaldua izango da.

        6. Utziko diot otadi biurtzen, ez da izango podatua, ez aitzurtua, eta aziko dirade bertan sasiak, eta arantzak, eta agindu diot odeiai, euri tantorik ere ez dezatela bota bere gañera.

        7. Orain bada ejerzituen Jaunaren mastia Israelko etxea da, eta Judako gizonak dirade bere muintegi atsegingarria, eta itxedotzen nuen berakgandik zentzua, eta ez ditut ikusten gaiztakeriak baizik, zuzentasuna, eta ez det aditzen menderatuen deadarrak baizik.

        8. Ai zuen, etxea etxearekin elkartzen dezutenen, eta soroak soroai, lurrik geiago gelditu ez dedin artean itsasten diezutenen doakabeak! Zuek bakarrik bizituko al zerate lurraren erdian?

        9. Gauza oiek nere belarrietara allegatzen dirade, esaten du ejerzituen Jaunak. Iduki ezazute ziertotzat, etxe andi, eta eder asko geldituko dirala eremutuak eta beretan iñor ere bizi ez dala.

        10. Zeren amar goldeko mastiak ez du emango pitxar txiki bat bete ardo baizik; eta ogeita amar modio ereinda, ez da artuko iru modio baizik.

        11. Ai zuen doakabeak, goizean jaikitzen zeratenenak moskortzeko, eta geiegi edaten egoteko gaberaño, ardoz erreak gelditu artean!

        12. Zitara, eta lira, eta zaldabaia eta txirola zuen janedanetan, eta ez diozute begirakune bat bederik egiten Jaunaren obrari, eta ez darabiltzute ere zuen gogoan bere eskuen obrak.

        13. Argatik nere erria katibu eramana izandu zan, etzuelako jakinduriarik iduki, eta bere odolgarbiko gizonak gosez il ziran, eta erriko jendea egarriz galdu zan.

        14. Argatik infernuak zabaldu zuen bere barrena, eta idiki zuen bere ao neurrigabekoa, eta bertara eroriko dira bere gizonik errutsuenak, eta erria, eta bertan dauden gauzarik argitsuenak eta gloriaz beteenak.

        15. Eta makurtu bearko du erriko jendeak, eta umillatu andizkiak, eta beeratuak izango dirade urgullutsuen begiak.

        16. Eta ejerzituen Jauna goratua izango da bere erabakien zuzentasunagatik, eta Jaungoikoaren santutasuna izango da ezagutua berak egiten duen justiziagatik.

        17. Eta bildotsak bazkatuko dirade beren oituraren araura, eta arrotzenak izango dirade kanpo eremutu, landa ugari biurtuak.

        18. Ai zuen doakabeak, arrastaka daramazutenak gaiztakeria urgulleriako sokakin, eta bekatua gurdiaren gisara, zeñi tiraka ari zeraten!

        19. Zoaztenak esaten: ibilli bedi arin, eta betor agudo berak egin nai duena, ikusi dezagun bera; eta alderatu bedi, eta egin bedi Israelko Santuak erabakita daukana, eta jakingo degu.

        20. Ai zuen doakabeak, deitzen dezutenenak gaitza onari, ta ona gaitzari, eta artzen dituzutenenak illuntasunak argitzat, ta argia illuntasuntzat, eta daukazutenenak samiña gozotzat, eta gozoa samintzat!

        21. Ai zuen doakabeak, zauzkatenenak jakintsutzat zuen begietan, eta zentzuduntzat an zuen barrenen!

        22. Ai zuen doakabeak, zeratenenak errutsuak ardoa edateko eta gizon sendoak moskortzeko ardo mota askorekin!

        23. Zuek, doañak gatik ontzat ematen dezutenak gaiztoa, eta utziten dezutenak justoa berari zegokiona gabe.

        24. Argatik, nola suaren mingañak iretsitzen duen mulloa, eta garraren berotasunak erretzen duen; ala beren sustraia izango da geldoa bezela, eta autsa bezela desegingo da bere muintegia. Zeren aurtiki duten ejerzituen Jaunaren legea, eta gaizki esan duten Israelko Santuaren itzagatik.

        25. Argatik Jaunaren sumintasuna erazeki zan bere erriaren kontra, eta luzatu zuen bere eskua bere gañera, eta zauritu zuen, eta mendiak dardaraz jarri ziraden, eta beren gorputz illak datzaz zimaurra bezela plazen erdian. Eta gauza guzi oiekin ere ez da bere sumintasuna paketu. Oraindikan bere eskua jasota dago.

        26. Eta jasoko du bandera bat, izan dizakion siñaletzat urrutiko erri bati, eta ots egingo dio txirola batekin lurraren atzeneko mugetatik, eta ona non, nola dan arduratsua, agudo etorriko da.

        27. Beragan ez dago nekatu, ez arikatuko danik; ez logalea daukanik, ez lotirik. Batek ere ez du kenduko uala bere pretinatik, eta ez du ere askatuko bere oñetakoetako lokarria.

        28. Bere saietak zorroztuak daude, eta bere uztai guztiak sendo punterian ipiñiak; bere zaldien beatzalak txingar arria bezelakoak dirade, eta bere gurdien burpillak ekaitz andi bat bezelakoak.

        29. Orroa egingo du leoiak bezela, orroa egingo duk leoitxo talde batek bezela, eta egingo ditu orroak, eta aurtikiko da arrapatu nai duen gauzaren gañera, eta elduko dio, eta ezin iñork ere kenduko dio.

        30. Eta bere dunbotsa izango da egun artan Israelentzat itsasoaren orroa bezela. Begiratuko diogu lurrari, eta ona non aldamen guztietatik dauden naigabezko illuntasunak, zeñaen illuntasunak illunduko duten egunaren argitasuna.

 

SEIGARREN KAPITULUA

        1. Ozias erregea ill zan urtean ikusi nuen Jauna zegoala eseria jargoi altu eta goratu batean, eta bere soñekoen franjak betetzen zuten tenploa.

        2. Jargoiaren inguruan zeuden serafinak, beretatik bakoitzak sei ego zeuzkan. Birekin estalitzen zuten beren arpegia, eta birekin estalitzen zituzten oñak, eta birekin egan egiten zuten.

        3. Eta deadar andiakin kantatzen zuten aldizka, esaten zutela: Santua, Santua, Santua, ejerzituen Jaun Jainkoa, lur guzia dago bere gloriaz betea.

        4. Eta dardaratu ziraden ateen ataburu eta opoak kantatzen zuenaren bozera, eta tenploa keez bete zan.

        5. Eta esan nuen: Nere zorigaiztokoa! Zeren ez det itzik egin, ezpañ zikinduetako gizona naizelako ni, eta bizi naizelako erri baten erdian, zeñaen ezpañak loituak dauden, eta nere begiakin ikusi det ejerzituen Jaun ta erregea.

        6. Eta serafiñetatik bat etorri zan egan niganontz, eta bere eskuan zeukan, aldarearen gañetik orrikakin artu zuen txingar erazeki bat.

        7. Eta berarekin ukitu zion nere aoari, eta esan zuen: Ona non txingarrak ukitu dien zure ezpañai, eta kendua izango da zure gaiztakeria, eta zure bekatua garbitua izango da.

        8. Eta andik laister aditu zuen Jaunaren boz bat, esaten zuena: Zeñ bialduko det? Eta zeñ joango da gutatik? Eta nik erantzun nuen: Emen nago, bialdu nazazu.

        9. Eta orduan esan zuen Jaunak: Zoaz, eta esango diozu erri orri: Adituko dezute, eta geiago adituko dezute, eta ez dezute konprenditu naiko. Eta ikusiko dezute zer jartzen dedan zuen begien aurrean, eta ez dezute ezagutuko.

        10. Astundu ezazu erri orren biotza, estali itzatzu bere belarriak, eta itxi zaiozkazu bere begiak, bere begiakin ikusi ez dezan, eta bere belarriakin aditu ez dezan, eta bere adimenarekin zenprenditu ez dezan, eta nigana itzuli ez dedin, eta arkitu ez nadin bera sendatzeko premian.

        11. Eta esan nuen nik: Noizarteraño, Jauna, iraungo du zure aserreak? Eta erantzun zuen: Aliketa arrasaturik bere erriak, iñor ere beretan bizi ez dala gelditu ditezen bitartean, eta etxeak jende gabe, eta lurra eremutua.

        12. Eta Jaunak aurtikiko ditu gizonak beren erritik urrutira, eta lurraren gañean gelditzen diradenak ugarituko dirade.

        13. Eta oraindikan oiek ere amarrenduak izango dirade, eta berriz ere biurtuko dirade Jaunagana, eta erakutsiko dute beren lengo anditasuna terebinto batek bezela; eta arte zar, bere erramak txit urrutira luzatzen dituena bezela; eta berakgandik geldituko dan azia, azi santu bat izango da.

 

ZAZPIGARREN KAPITULUA

        1. Eta gertatu zan agintzen zuela Judean Akaz Joatanen semeak, Oziasen semeak, etorri zan Rasin Siriako erregea, Fazek Romeliaren Israelko erregearen semearekin Jerusalen gañera bere kontra gudatzera, eta ezin izan zuten arrapatu.

        2. Adirazi zioten bada Dabiden etxeari, esaten zutela: Siria elkartu da Efraimekin, eta mugitu ziran Akazen biotza, eta bere erriaren biotza, zuaitzak basoetan mugitzen diraden bezela aize andi batekin.

        3. Eta esan zion Jaunak Isaiasi: Zoaz, eta atera zatzakio bidera Akazi, zu eta Jasub, gelditzen zatzun semea, goiko ainzirara ura daraman odiaren atzenera, Bataneroen kanpora zuzentzen dan bidetik.

        4. Eta esango diozu: Zaude geldirikan, etzaite beldur izan, aserre sumiñean kea dariotela dauden, ille ikondo bi oiek, Rasin Siriako erregea, eta Romeliaren semea ikusteagatik.

        5. Eta danik geien badirade ere zure kontra darabiltzaten asmazio gaiztoak Siriak, Efraimek, eta Romeliaren semeak, esaten dutela:

        6. Goazen Judaren kontra, eta aupadak egin dizaiozkagun, eta atera dezagun indarrez, eta bere erdian ipiñi dezagun erregetzat Tabeelen semea.

        7. Bada au da Jaun Jainkoak esaten duena: Ez du ongi irtengo, ez da egiztatuko alako asmazioa,

        8. Baizik Damasko Siriako errege uria, eta Rasin Damaskoko agintaria, desegiñak izango dirade, eta emendikan irurogeita bost urtera, Efraim ez da erria izango.

        9. Eta Samaria ere ez da izango Efraimgo errege-erria, eta Romeliaren semeak ere ez du Samarian agintatuko. Baldin zuek ez badezute sinisten etzerate iraunkorrak izango.

        10. Eta berriz itz egin zion Jaunak Akazi, esaten zuela:

        11. Eskatu zaiozu zure Jaun Jainkoari siñale eta mirari bat, naiz infernuaren barrenekoa, naiz goikoa zeruaren guenekoa.

        12. Eta erantzun zuen Akazek: Ez det alakorik eskatuko, Jauna ez tentatzeagatik.

        13. Orduan esan zuen Isaiasek: Aditu ezazu bada zuk orain, o Dabiden jatorria. Gutxi al deritzatzute gogaikarriak izatea gizonentzat, nere Jaungoikoarentzat ere izaten ausartatzen zeratenok?

        14. Argatik Jaunak berak siñalea emango dizute, Jakin ezazute birjiña bategan sortua izango dala, eta au aur seme batez erdiko dala, eta bere izena izango da Emmanuel.

        15. Guria eta eztia jango ditu, aliketa jakin dezan artean txartzat ematen gauza gaiztoa, eta aututzen gauza ona dana.

        16. Zeren aur semeak jakin dezan baño lenago gauza gaiztoa txartzat ematen, eta gauza ona dana autatzen, zuk aier dezun lurra, bere bi erregeak utzia izango da.

        17. Bialduko ditu Jaunak Asiriako erregearen bitartez zure gañera, zure erriaren gañera, eta zure aitaren etxearen gañera alako denborak, eta ain samiñak, nolakorik ez dan izan, Efraim Judatik berezitu zan egunetik.

        18. Eta gertatuko da egun artan txistu egitea Jaunak, Egiptoko ibaien atzena euliak bezela estalitzen duten erriai, eta beste batzuei, zeñak erleak bezela dauden Asurko lurrean.

        19. Eta etorriko dira egan, eta geldituko dira guztiak ibarretako erreketan, eta aitz zuloetan, eta arantzadietan, eta zirritu guztietan.

        20. Egun artan Jaunak alogerean artutako labaña batekin, au da Eufrates ibaiaren beste aldamenean bizi diranen bitartez, Asiriatarren erregearen bitartez mostuko ditu buru guztiak, oñetako illeak, eta bizar guztiak.

        21. Eta gertatuko da egun artan gizon batek azitzea bei bat, eta bi ardi;

        22. Eta ezne geiegiagatik guria jango du, zeren guria eta eztia jango ditu, errian gelditzen dan guziak.

        23. Eta gertatuko da egun artan, len milla mats zepak milla diru zillarrezko balio zituzten lekuan, ez ditu emango arantzak eta sasiak baizik.

        24. Sartuko dira bertan fletxakin eta uztaiakin, zeren sasiz eta arantzaz betea egongo dan lur guzti hura.

        25. Eta aitzurrarekin eta jorraiarekin landutzen ziran mendi guztiak, ez dute onezkero idukiko berak zaitzeko len inguruan zeuzkaten arantza eta sasien izua, baizik izango dira idiak bazkatzeko, eta abereak etzateko.

 

ZORTZIGARREN KAPITULUA

        1. Esan ere zidan Jaunak: Artu ezazu liburu andi bat, eta eskribatu ezazu bertan letra argietan. Artu itzatzu agudo kutsuak, zoaz arin arrapatua artzera.

        2. Eta artu nituen eskribitzen nuenaren testigu leialtzat, Urias apaiza, eta Zakarias Barakiasen semea.

        3. Eta bizitu izan nintzan nere emazte profetisarekin, eta bera aurdun gelditu zan, eta aur seme bat egin zuen. Eta Jaunak esan zidan: Jarri zaiozu, zerbait adirazten duen izen bat. Artu itzatzu arin arrapatutako gauzak, ibilli zaite agudo artzeko arrapatu dezuna.

        4. Zeren aurrak aitaren eta amaren izenak esaten ikasi baño lenago, Asiriatarren erregeak desegin izango du Damaskoren indarra, eta arrapatu Samariako ondasunak.

        5. Eta berriz itz egin zidan Jaunak, esaten zuela:

        6. Erri onek nai izan ez dituelako Siloeko ur, Sionen astiro dijoazenak, eta naiago izan dituen ezkero Rasin, Eta Romeliaren semea,

        7. Argatik ona non Jaunak ekarriko dituen beren gañera Eufrates ibaiko ur ugari, eta arin dijoazenak (au da Asiriatarren erregea bere indar guztiakin) eta igoko dira bere erreka guzien gañera, eta zabalduko dira beren erribera guztietatik.

        8. Eta joango dira Judako erritik, eta iragotzean ondatuta ipiñiko dute guztia, eta eztarriraño allegatuko dira. Eta ibai onek bere egoen zabalerarekin beteko du, o Emmanuel, zure erriaren lurreko zabalera guztia.

        9. Bildu zaitezte, o erriak, eta atozte, bada garaituak izango zerate, zuek, o alderririk urrutienekoak, aditu ezazute, alaitu zaitezte, eta izango zerate garaituak; jarri zaitezte gudarako gertuak, eta garaituak izango zerate.

        10. Iduki itzatzute batzarreak, eta desegiñak izango dirade zuen asmazioak. Eman itzatzute aginteak, ez dirade kunplituko, zeren Jaungoikoa gurekin dago.

        11. Bada oiek esan zizkidan Jaunak, esku sendoarekin esan zidanean, ez nendilla joan erri onen bidetik. Begira,

        12. Etzaitezte egon esaten: Matxiñada, zeren erri orrek ez du besteren gañean itzik egiten matxiñaden gañean baizik, bestera, ez ezazute iduki bera beldur dan gauzaren beldurrik, eta etzaitezte ere ikaratu.

        13. Ejerzituen Jauna, au alabatu ezazute, bakarrik bera da beldurrez eta ikaraz begiratu bear diozutena. Eta bera da santutuko zaituztena.

        14. Bitartean izango da beaztopoko arria, eta eskandaluko arria Israelko bi etxeentzat, eta txibistea, eta galmena Jerusalenen bizi diradenentzat.

        15. Eta beretatik txit askok beaztopo egingo dute, eta eroriko dirade, eta zatituko dirade, eta ikusiko dirade txibistean arrapatuak, eta geldituko dirade atxituak.

        16. Artu ezazu orain testimonioa, sillutu ezazu legea nere jarraitzalleentzat.

        17. Nik alaere itxedotzen det Jaunagan, zeñak ezkutatu duen bere arpegia Jaunagandik, eta itxedopen onetan iraungo det.

        18. Ona emen non naukazun ni, eta Jaunak eman zizkidan nere semeak; izan ditezen Israelentzat siñalea eta miraria, Siongo mendian bizi dan ejerzituen Jaunaren aldetik.

        19. Baldin berriz esaten badizute: Zoazte galdeak egitera azti ta asmatzalleai, zeñak irringa egiten duten beren sorgindeetan, erantzun zaiezute: Erria ez al da zuzendu bear bere Jaungoikoagana? illakgana joango al da bizien berriak jakitera?

        20. Legea da eta kutxa santa, zuzendu bear duten tokia. Eta baldin ez badute itz egiten esan danaren araura, ez da zabalduko berentzat argitasuneko eguna.

        21. Eta argia bere etxetik iragoko da gelditu gabe; eta berak eroriko dira lurrera, eta gose izango dira; eta gose diranean suminduko dira, eta madarikatuko dute beren erregea, eta beren Jaungoikoa, eta begiak goirontz altxatuko dituzte,

        22. Eta lurrerontz beeratuko dituzte, eta ez dute ikusiko, baizik atsekabea, eta illuntasunak, eta ondamena, eta antsia, eta itzalbeltz persegitzen dituena, eta eginalak eginda ere, ezin libratuko dira bere estutasun anditik.

 

BEDERATZIGARREN KAPITULUA

        1. Lenengoan gutxiago atsekabetuak izan ziran Zabulongo lurra, eta Neptaliko lurra; eta gero txit zauritua izan zan itsas aldea, erreñuen Galilea, Jordandik arontzagokoa.

        2. Illuntasunetan zebillan erriak ikusi eban argi andi bat, argitu zitzaien eguna eriotzaren alderri illunean bizi ziradenai.

        3. Ugaritu zenduen jendea; baña etzenduen ugaritu poza. Alaere poztuko dirade egunen batean zure aurrean, poztutzen diradenak bezela uztako denboran; edo poztutzen diraden bezela garailariak partitzen dituztenean etsaiai arrapatutako ondasunak.

        4. Zeren bere uztarri pisua, eta bizkarrak zauritzen zituen zigorra, eta bere eskateratzallearen eskumakilla, zuk zatitu ziñituen, Madiango egunean bezela.

        5. Zeren indarrez eta matxinadarekin arrapatutako gauza guzia, eta odolez mantxatutako soñekoak, izango dira erreak, eta suaren bazka egiñak.

        6. Orain jaio zaigunean, aur seme txikitxo bat, eta emana izan zaigunean seme bat, zeñak bere bizkarraren gañean daraman lenendizatea, eta idukiko du izentzat Miragarria, Konsejaria, Jaungoikoa, Sendoa, etortzeko dagoan gizaldiaren Aita, pakeko Prinzipea.

        7. Bere agintaritza zabaldua izango da, eta pakeak ez du mugarikan idukiko. Dabiden jargoiaren gañean eseriko da, eta izango da bere erreñuaren jabe sendotzeko, eta indartzeko agintatu erazirik berdintasunari eta zuzentasunari oraindandik betiko. Ejerzituen Jaunaren zeloa da gauza oiek egingo dituena.

        8. Aurtiki zuen Jaunak itz bat Jakoben kontra, eta Israelen gañera erori zan.

        9. Eta jakingo du Efraimgo erri guztiak, eta Samarian bizi diradenak, zeñak biotzeko andiuste eta urgulleriarekin dabiltzaz esaten:

        10. Adrilluak erori dira, baña guk arlanduakin egingo ditugu, pikoarrak ebaki dituzte; baña beren lekuan zedroak ipiñiko ditugu.

        11. Bitartean Jaunak egingo du etsaiak Rasin garaitu dezatela, eta bilduko ditu gero nahasian etsaiak berak Efraimen kontra.

        12. Sirotarrak eguzkiaren Sortaldetik, eta Filistintarrak Sartaldetik, eta sumintasunez beteak nola egongo diran, iretsiko dute Israel. Oiekin guziokin ere ez da bigunduko bere aserrea, baizik oraindikan bere besoa jasoa dago.

        13. Zeren erria ez da biurtu zauritu duenaganontz, eta ejerzituen Jauna ez du billatu.

        14. Eta Jaunak desegingo die egun batean burua; eta alla, ala obeditzen dutenai, nola agintzen dutenai.

        15. Zarra eta gizon beneragarria, ori da burua: gezurrak saltzen dituen profeta, ori da alla.

        16. Eta ala erri oni doatsua deitzen diotenak, engañatzen dutela, nola doatsuak deituak diradenak berak, galduko dirade zorigaitzakin.

        17. Argatik ez da samurtuko Jauna erri orretako gaztetxoakin, eta ez du ere idukiko bertako umezurtz, ez andre alargunen errukirik, zeren erri ori guzia da onirudi utsa, eta gaiztoa, eta bere ao guziak ez dute esaten gauza eragabeak baizik. Gauza guzti oiekgatik bere aserrea ez da bigunduko, baizik oraindikan bere eskua jasoa dago.

        18. Zeren gaiztakeria erazeki zan, sasi eta arantzak iretsitzen dituen sua bezela, eta baso zarratuan indarra artzen duena, eta kee txit trinkozko txirimola goira dijoana bezela.

        19. Lurra dago txit izutua ejerzituen Jaunaren aserreagatik, eta erria izango da suaren bazka bezela; gizonak ez dio barkatuko bere anaiari ere.

        20. Eta itzuliko da eskuiera, eta oraindikan gose izango da, eta jango du ezkerrean, eta alaere ezin aseko da, bakoitzak iretsiko du bere besoko aragia. Manassesek Efraim, eta Efraimek Manasses, gero biak Judaren kontra elkartuko dira.

        21. Gauza guzi oiekin ere ez dago bigundua Jaunaren aserrea, baizik oraindikan bere besoa jasoa dago.

 

AMARGARREN KAPITULUA

        1. Ai lege gaiztoak ipintzen dituztenen, eta aspertu gabe sentenzia dongak eskribatzen dituztenen doakabeak!

        2. Menderatuteko beartsuak juizioan, eta indar egiteko nere erriko errukarriai, iretsitzeko andre alargunak bazka bezela, eta umezurtzai kentzeko daukatena!

        3. Zer egingo dezute, kontuak artzen zazkizuten egunean, eta urrutitikan keñatuaz datorren atsekabean? Zeñgana zuzenduko zerate lagundu dizazuten? Eta non utziko dezute zuen anditasuna,

        4. Ez makurtzeko lepoa kateari, eta illen artean ez erortzeko? Gauza guzi oiekin ere ez dago bigundua Jaunaren aserrea, baizik oraindikan bere eskua jasoa dago.

        5. ¡Ai Asurren doakabea! Nere aserrearen zigorra eta eskumakilla. Bere eskuan nere aserrea ipiñi det.

        6. Bidalduko det itza zaitzen ez duen erri baten kontra, eta nere aserrea biztu duen erri baten kontra, eta emango diozkat aginteak eraman ditzan berari arrapatutako gauzak, eta arrapatu dezan bertan dagoena, eta ipiñi dezala oñazpian zapaltzeko eran plazetako lokatsa bezela.

        7. Egia da ez duela berak ala pensatuko, eta bere biotzean ez duela alako usterik idukiko. Bere biotzeko erabakiak bakarrik egongo dirade desegin, eta arrasatzen erreño ez gutxi.

        8. Zeren esango duen:

        9. Nere jauregitarrak ez al dirade beste anbeste errege? Karkamisi gertatu zaiona ez al zaio gertatu Kalanori? Eta Ematena Arfadi? Samariari ez al zaio irago Damaskorena bera?

        10. Nola nere eskuak irabazi zituen idolo askoren erreñuak, era berean garaituko ditut Jerusalengo eta Samariako iduriak ere.

        11. Egin nuena Samariarekin eta bere idoloarekin, ez al det egingo Jerusalenekin eta bere iduriakin ere?

        12. Baña Jaunak bukatzen dituenean bere obra guztiak Siongo mendian, eta Jerusalenen, berak kontuak artuko diozka Asiriako erregeari bere biotz urgullutsuko asmazioen gañean, eta bere begi arroen andikeriaren gañean.

        13. Esan duen ezkero: Nere eskuaren indarrarekin egin nuen, egin nuena, eta nere jakinduriarekin artu nituen neurriak. Eta aldatu ditut errien mugak, eta kendu ditut beren erregeak, eta daukadan eskubidearekin beera aurtiki ditut toki goratuetan zeudenak.

        14. Eta errien indarra zan nere sendotasunarentzat txori kabia bat bezelakoa; eta nola biltzen diran utziak izan diran arraultzak, ala jarri nuen nik nere eskubidearen mendean lur guztia, eta etzegoan nork mugitu zezan ego bat, ez nork idikirinokorik, ez nork egin pi-rik.

        15. Baña eta aizkora gozatu al liteke berarekin ebakitzen duenaren kontra, edo urgullutuko al da zerra darabillenaren kontra? Ori da jaikiko balitza bezela zigorra eskuan daukanaren kontra, eta arrotuko balitza bezela eskumakilla, zeñ atzenean makilla bat baizik ez dan.

        16. Argatik ejerzituen Jaun andiak bialdu die ergitasuna bere gerrari sendoai, eta bere gloriaren azpian egongo da erazekia, su andia bezelako bat, zeñak desegingo dituen.

        17. Eta Israelko argia sua izango da, eta bere Santua garra, zeñarekin erazekiko diran eta egongo diran erazekiak Asurko arantza eta sasiak egun bakar batean.

        18. Eta baso onetako eta Karmelo onetako gloria izango da ezereztua gorputz eta anima, eta berak (Senakeribek) iges egingo du urduria.

        19. Eta baso onetan gelditzen diran zuaitzak kontatu alko dirade gutxi diralako, eta aur batek eskribituta ipiñi alko ditu.

        20. Eta orduan izango da noiz Israeltik gelditzen diradenak, eta Jakoben etxekoetatik iges egin dutenak, ez dirade berriz fiatuko zauritzen dituenean, baizik txit gogotik ipiñiko dute beren itxedopena Jaunagan, Israelko Santuagan.

        21. Jakoben kutsuak berriz, kutsuak esaten det, Jaungoiko sendoagana itzuliko dirade.

        22. Zeren erria, o Israel, itsasoko ondarra adiña balitza ere; bakarrik bee kutsuak dirade nigana biurtuko diradenak, baña ondamenean bizirik gelditzen diradenak, justizian gañez egiñak egongo dirade.

        23. Zeren ejerzituen galmena eta gutxituera egingo du Jaunak Judako lur guztian.

        24. Argatik au da ejerzituen Jaun Jainkoak esaten duena: Sionen bizi zeran nere erria, ez ezazu Asiriatarren beldurrikan iduki. Berak zigorrarekin joko zaitu, eta altxatuko du zure kontra bere eskumakilla Egiptora dijoan bidetik.

        25. Baña denbora gutxiren barrenen, txit laister, bere gaiztariakgatik biztutako nere aserrea, eta nere sumintasuna allegatuko dirade goenengo mallara.

        26. Eta ejerzituen Jaun Jainkoak altxatuko du bere besoa Asiriatarren kontra, eta egingo du berakgan, Madiantarrakin Horebko aitzean egin zuen ondamena. Eta nola jaso zuen bere zigorra Itsasgorriaren gañean, era berean jasoko du Egiptoko bidean ere.

        27. Eta egun artan kendua izango da zure bizkarren gañetik Asurren pisua, eta bere uztarria zure lepotik, eta uztarria ustelduko da olioaren ugaritasunagatik.

        28. Allegatuko da Asiriako erregea Aiaberaño, iragoko da Magronera, Makmasen ipiñiko du bere bagakia.

        29. Iragoko dira albait ariñen, eta Gaban ipiñiko dituzte beren etzauntzak, Rama dago arritua, Saulen Gabaat dijoa agudo igesi.

        30. Sendo deadar egin ezazu, o Galimgo erria, begiratu ezazu zugatik, o Laisa; eta baita zuk ere Anatot gaixotxoa.

        31. Medemena joan da beste toki batera. Zaudete sendo Gabimen bizi zeratenak.

        32. Oraindikan badago egun bat Noben gelditutzeko. Andik jasoko du Senakeribek bere eskua, mugituko du keiñatzen dituela Siongo alabaren mendia eta Jerusalengo muñoa.

        33. Baña ona non ejerzituen Jaun goratuak desegingo duen sendo, lurrezko ontzia, eta goianteak izango dira ebakiak, eta goian daudenak beeratuak.

        34. Eta baso zarratua burniarekin ebakia izango da, eta Libano bere zedro goratuakin eroriko da.

 

AMAIKAGARREN KAPITULUA

        1. Eta Jeseren sustraitik zigor bat aterako da, eta bere sustraitik igoko da lora bat.

        2. Eta bere gañean egonga da atsedetera Jaunaren Espiritua, jakinduriako eta aditzako espiritua, konsejuko eta sendotasuneko espiritua, jakindeko eta biotz beratasuneko espiritua.

        3. Eta Jaunaren beldurrezko espirituaz betea geldituko da. Ez du berak juzgatuko, begien aurrean kanpotikan agiri danetik, eta ez du ere iñor kondenatuko, esaten dutela aditzen danagatik bakarrik,

        4. Baizikan juzgatuko ditu beartsuak justiziarekin, eta artuko du zuzentasunarekin lurreko umillak zaitzea; eta bere aoko zigorrarekin lurra zaurituko du, eta bere ezpañetako asnasarekin ilko du gaiztoa.

        5. Eta justizia izango da bere gerri inguruko lokarria; eta fedea, uala zeñarekin lotuko duen bere gorputza.

        6. Otsoa bildotsarekin batean biziko da, eta katamotza egongo da etzinda antxumearen aldean. Txala, leoia eta ardia elkarrekin ibilliko dirade, eta aurtxo bat izango da beren artzaia.

        7. Idiskoa eta artza bazka bat batzuetara joango dirade; eta beren umeak toki batean etzinda egongo dirade: eta leoiak lastoa jango du idiak bezela.

        8. Eta oraindikan titia artzen duen aurra jostaketan ariko da suga lotari baten zuloan; eta titia kendu berri dagoenak eskua sartuko du ersugearen ezkutatokian.

        9. Berak ez diote iñori kalterik egingo eta ez dute ere iñor ilko nere mendi santu guztian, zeren Jaunaren ezagerak beteko du lurra, urak itsasoa betetzen duten bezela.

        10. Egun artan erreñuak ots egingo diote Jeseren sustraiko zigor, ipiñita dagoenari siñaletzat errientzat, eta bere obia gloriaz betea izango da.

        11. Eta egun artan luzatuko du Jaunak berriz bere eskua erakarteko bere erriko kutsu, gelditzen diradenak Asiriatarren artean, eta Egipton, eta Fetrosen, eta Etiopian, eta Elamen, eta Senaarren, eta Ematen, eta itsasoko ugartetan.

        12. Eta zutik ipiñiko du estandarte bat erreñuen artean, eta bilduko ditu Israelko igeslariak, eta batuko ditu Judako barreiatuak lurraren lau aldamenetatik.

        13. Eta kendua izango da Efraimgo zeloa, eta desegiñak izango dirade Judaren etsaiak. Efraimek ez du Judaren ondamurikan idukiko, eta Judak ez dio gerrarik egingo Efraimi.

        14. Eta egan joango dirade elkarrekin Filistintarren gañera itsasoaren aldamenetik, eta batean arrapatuko diozkate beren ondasunak eguzkiaren sortaldeko semeai. Idumea eta Moabtarrak txit laister izango dirade beren eskuz arrapatuak, eta obedituko diozkate Ammonen semeak.

        15. Jaunak leortuko du Egiptoko itsasoaren mingaña, eta luzatuko du bere eskua ibaiaren gañera bere aize sendoarekin, eta bere zazpi aoetan zaurituko du, alako eran non irago alko dan oñustu gabe.

        16. Eta geldituko zaie iragotzeko bidea nere erriko kutsu Asiriatarrak bizirik utzi zituztenai, Israelek iduki zuen bezela Egiptoko lurretik atera zan egun artan.

 

AMABIGARREN KAPITULUA

        1. Eta egun artan esango dezu: Alabatuko zaitut, o Jauna, zeren nerekin aserretua zeunden, eta urrutiratu zan zure sumintasuna, eta gozatu nazulako.

        2. Ona emen non Jaungoikoa dan nere salbatzallea. Itxedopenez beterik biziko naiz, eta ez naiz beldur izango, zeren nere sendotasuna eta nere gloria Jauna dan, eta berak bere kontura artu du nere salbazioa.

        3. Pozik aterako dezute ura Salbatzallearen iturrietatik;

        4. Eta egun artan esango dezute: Eman zaiozkazute eskerrak Jaunari, eta bere izenari ots egin zaiozute, adirazi zazkiezu jendeai bere asmazioak. Oroitu zaitezte bere izena goratua dala.

        5. Eman zaiozkazute alabantzak Jaunari, gauza andiak egin dituelako: zabaldu ezazute au mundu guzitik.

        6. Pozez goragoraka ari zaite, eta kantatu itzatzu alabantzazko kantak, o Siongo etxea; zeren andia agertzen dan zure erdian Israelko Santua.

 

AMAIRUGARREN KAPITULUA

        1. Babiloniaren kontra berri garratz, Isaias Amosen semeari zerutikan adirazia.

        2. Illuntasunaz estalia dagoen mendiaren gañean jarri ezazute estandartea, altxatu ezazute boza, luzatu ezazute eskua, eta gialariak ateetatik sartu bitez.

        3. Nik eman dieztet nere aginteak, prestatuak dauzkadan gerrariai, ots egin diotet nere aserrean nere gudari sendo bozkarioz beteai nere gloria zaitzeko.

        4. Jendetza andiaren, erri askorena bezelakoaren murmurra mendien gañean, prinzipeen, eta bilduak dauden erreñoen boz nahasiak. Ejerzituen Jaunak eman diozka bere aginteak gudaritegi gerralariari,

        5. Zeñ datorren toki urrutietatik munduaren atzenetik, Jauna eta bere aserreko erremientak datoz lur guztia soildua utzitzera.

        6. Ari zaitezte sendo alarauka, zeren Jaunaren eguna aldean dan: ondamena izango da Jaunaren eskuarena bezelakoa.

        7. Argatik beso guziak beren bizitasuna galduko dute, eta gizonen biotz guztiak indargatuko dirade,

        8. Eta izango dirade autsiak. Ikusiko dirade oñazez eta alaz beteak, eta suspirioz egongo dirade aurregiten ari dan andrea bezela. Bakoitza arritua geldituko da besteari begiratuta, beren arpegiak erkituak eta beltzituak geldituko dirade.

        9. Begira ezazute allegatzera dijoala Jaunaren eguna, egun izugarria, eta aserrez, eta iraz eta sumitasunez betea, lurra eremu biurtzeko, eta kentzeko beratatik bekatariak.

        10. Zeren zeruko izarrik ederrenak ez dute emango oi duten beren argia, illunduko da eguzkia bere irteeran, eta illargiak ez du bere argiarekin argi egingo.

        11. Eta kastigatuko det lurra bere gaiztakeriakgatik, eta gizon biurriak beren biurrikeriagatik; eta jarriko diot bukaera fedegabeen urgulleriari, eta azpiratuko det sendoen arrokeria.

        12. Gizona izango da balio andiagokoa urrea baño, eta ongien garbitutako urrea baño.

        13. Gañera nastuko det zerua, eta lurra bere opoetatik mugituko da; ejerzituen Jauna aserretua dagoelako, eta zeren dan bere aserre eta bere sumintasuneko eguna.

        14. Eta iges egingo dute oreñak bezela, eta izango dirade nork bildu ez dagoen ardiak bezela. Bakoitza bere errira itzuliko da, eta iges egingo du bakoitzak bere lurrera.

        15. Errian arkitua dan guztia illa izango da, eta berari laguntzera dijoazen guziak, ezpataz galduak izango dirade.

        16. Beren aurrak beren begien aurrean zatituak izango dirade; beren etxeetan daukatena izango da arrapatua, eta beren emazteak indarrez galduak.

        17. Ona non nik jasoko ditudan beren kontra medoarrak, zeñak ez duten billatuko zillarrik, eta ez duten ere urrerik naiko;

        18. Baizik ilko dituzte aurrak saietakin, eta ez dute idukiko aurdun dauden andren urrikaltasunik, eta beren semetxoai ere ez die barkatuko.

        19. Eta arako Babilonia ospatsua, beste erreñoen artean gloriaz betea, eta zeñatan alako moduan urgullutuak zeuden Kaldeatarrak, izango da, Sodoma eta Gomorra bezela, Jaunak desegiña.

        20. Beñere berriz ez da iñor bertan bizituko, eta ez da berriz egiña izango mendeen mendeetan; eta Arabiatarrak berak ere ez ditu jarriko bertan bere etzauntzak, eta artzaiak ere ez dituzte egingo saletxeak,

        21. Baizik an atsedengo dute pistiak, eta beren etxeak sugulnaz beteak egongo dirade, eta an biziko dirade saieak, eta an jostaketan ariko dirade illetsuak.

        22. Eta bere jauregi erorien artean adituko dirade ontzen kantak, eta sirenak atsegiñezko toki aietan.

 

AMALAUGARREN KAPITULUA

        1. Aldean dago denbora onen allegaera, eta bere egunak ez daude urrutian. Zeren atzenean ere, Jaunak idukiko du Jakoben urrikaltasuna, eta oraindikan Israelko batzuek autuko ditu, eta beren jaioterrian atsedeneraziko diote. Oiekin arrotza bilduko da, eta Jakoben etxeaganatuko da.

        2. Eta erriak ostatuz artuko dituzte, eta lagunduko diete beren errira; eta Israelko etxea izango da beren jabe, Jaunaren lurrean, morroi eta neskame mendekotzat. Eta arrapatuko dituzte, berak arrapatu zituztenak, eta mendean idukiko dituzte, berai indarrez kentzen zienak.

        3. Eta denbora artan, Jaungoikoak ematen dizunean grazia atsedetzeko zure lanetatik, eta zure estutasunetik, eta egon ziñan mendetasun gogorretik,

        4. Kantatuko dezu kantatxo au Babiloniako erregearen kontra, eta esango dezu: Nola da ez agertzea onezkero eskalea, eta kotiza aitua izatea?

        5. Jaunak zatitu du gaiztoen zetroa, agintzen zutenen zigorra;

        6. Aserretuta erriak azotatzen zituena, egiten zieztela sendatu ezin litezkean zauriak; eta erreñuak mendetasun txit gogorrean zeuzkana, eta laztasunarekin gaizki tratatzen zituena.

        7. Lur guztia dago ixillik eta pakean, eta jostaketan ari da, eta arkitzen da bozkarioz.

        8. Libanoko abeto eta zedrorañokoak jostatzen dirade zure bizkarretik. Il intzanetik onera, esaten dute, ez datork iñor ere gu ebakitzera.

        9. Infernua an bean mugitu zan zuri bidera irten zizunean; bialdu zizkizun goianteak. Jaiki ziran bere tronuetatik lurreko prinzipe guziak, erreñoetako prinzipe guziak.

        10. Guztiak, zuzentzen dizutela itza, esango dizute: Beraz zu ere gu bezela zauritua izan zera, eta izan zera egiña gure antzekoa?

        11. Zure urgulleria infernuetaraño beeratua izan da, zure gorpua lurrean datza, idukiko dezu usteltasuna koltxoetzat, eta zure estalkia arrak izango dirade.

        12. Nola erori ziñan zerutik, o artizar, goizean alako argitasunak botatzen ziñituena? Nola izan ziñan lurrera aurtikia, zu, erreñuen galmena izan zerana?

        13. Zu, esaten zenduena zure izotzean: Zerura igoko naiz, Jaungoikoaren izarren gañetik jasoko det nere tronua, eseriko naiz testamentuko mendiaren gañean, zeñ dagoen ifarreko aldamenean.

        14. Iragoko det odeien altuera, Jaungoiko txit goratuaren antzekoa izango naiz,

        15. Baña zu izan zera aurtikia infernura, lurlizearen zakonenera.

        16. Ikusten zaituztenak makurtuko dirade zuganontz, eta begiratuko dizute. Eta, au ote da, esango dute, lurra matxiñadan ipiñi zuen, erreñuak dardaraz jarri zituen,

        17. Mundua eremu egiñik utzi zuen, erriak desegin zituen, eta katibu zeuzkanai beñere karzelarik idiki etzioten gizon hura?

        18. Erreñuetako errege guztiak, guztiak il ziran, eta izan ziran gloriaz obiratuak; bakoitza dago bere familiaren obian atsedeten,

        19. Baña zu aurtikia izan zera zure obitik urrutira, zur, deus balio ez duen eta zikin bat bezela, eta nastua, gorpu usteldua bezela, ezpataz illak izan ziradenakin, eta obiaren zakonenera jetxi ziradenakin.

        20. Etzera zu beren lagun izango, ez da obian ere; desegin dezulako zure jaiotlurra; eta galduerazi diozulako zure erriari. Gaizkigillen arrazaren oroipenak ez du iraungo.

        21. Gertutu zaitezte iltzeko beren semeak, beren gurasoen gaiztakeriagatik, bada ez dirade aziko, eta ez dirade ere lurraren jabe izango, eta ez dute erriz beteko munduaren gaña.

        22. Zeren ni jaikiko naiz beren kontra, esaten du ejerzituen Jaunak, eta desegingo det Babiloniaren izena, eta kutsuak, eta birternea, eta bere arraza guztia, esaten du Jaunak.

        23. Eta ipiñiko det trikuen etzauntz, eta ur geldien putzu egiñik, eta garbituko det eskoba ondatzalle batekin, esaten du ejerzituen Jaunak.

        24. Juramentu egin zuen ejerzituen Jaunak, esaten zuela: Nola pensatu nuen, ala izango da, eta nola erabaki nuen nere adimenean, ala gertatuko da.

        25. Desegingo det Asiriatarra nere lurrean, eta nere mendien gañean zapalduko det. Onenbesterekin kendua izango zaio Israeli uztarria, eta bere bizkarretatik zama hura.

        26. Au da pensatu eta erabaki dedana lur guziaren gañean, eta onela luzatuko det eskua erreñu guzien gañera.

        27. Ejerzituen Jaunak erabaki du, eta, zeñ da galerazi dizaiokena? Bere besoa altxatua dago, eta nork gelditu dezake?

        28. Akaz erregea il zan urtean, albista garratz au egiña izan zan:

        29. Etzaite txit poztu, o Filistintarren erria; zauritzen zinduen zigorra zatitua izan dalako, zeren sugearen jatorritik ersugea jaioko da, eta onegandik irtengo danak, egaztiak iretsiko ditu.

        30. Eta eskaleen artean lenbizikoak ogia idukiko dute, eta beartsuak beldur gabe atsedengo dute. Eta zure arrazari, o Filistintarra, gosez illeraziko diot, eta zugandik gelditzen dan guztia desegingo det.

        31. Alarauka ari bitzate ateak, sendo egin bitzate zure deadarrak erriak, Palestina guzia lurrera eroria dago, zeren ifarraldetik dator kedia, eta ez da egongo bere zaldizko taldetik iges egin dezakeanik.

        32. Eta, zer erantzun emango zaiote erreñoen bialkiñai? Jauna dala, Sion egin zuena eta bere erriko umillak beragan itxedotzen dutela.

 

AMABOSGARREN KAPITULUA

        1. Berri garratza Moaben kontra. Gau batean Ar, bere errege erria arrasatua izan zalako, Moab mututua gelditu da. Gau batean bere murrua arritua gelditu zalako, Moab mututua gelditu da.

        2. Errege etxea, eta Dibon guztia igo dira toki goratuetara, negar egiteko Naboren gañean, eta Medabaren gañean. Moabek alarau andiak egin ditu. Buru guziak moistuak ikusten dirade, eta bizar guziak kenduak.

        3. Dabiltza beren karrikaetatik zakuz jantzita, beren sabaien gañean, eta beren plazaetatik bakarrik aditzen dirade txillioak suspirioakin batean.

        4. Hesebon eta Elealek deadar andiak egingo dituzte, Jasaraño beren boza aditua izan da. Ikusmen onetara Moabko gerrariak berak txillioka ariko dirade, beretatiko bakoitzaren anima negarrez egongo da bere egoeraren gañean.

        5. Nere biotza suspirioetan egongo da Moabgatik. Bere irozleak Segorreraño iges egingo dute iru urteko bigaiaren gisara. Luithko aldapatik igoko da bakoitza negarrez, eta Oronaimgo bidetik joango dirade deadarrez beren penagatik.

        6. Nemringo urak utziak izango dirade. Argatik leortu zan belarra, umeldu ziran birterne guziak, berdetasun guzia galdu zan.

        7. Beren gaiztakerien anditasunaren araura kastigatuak izango dirade. Saratzen errekara eramanak izango dirade.

        8. Deadarrak adituak izan ziran inguruan Moaben muga guztietan. Beren txillioak Galimeraño allegatu ziran, eta beren ojuak Elimgo putzuraño.

        9. Zeren Dibongo urak Moabtarren odolez beteak dauden, bada etorri eraziko diotet zorigaitzai Dibonen gañera aziaz; eta Moabtik iges egin izango dutenen gañera, edo errian gelditu diradenen gañera, leoiak bialduko ditut.

 

AMASEIGARREN KAPITULUA

        1. Bialdu ezazu, o Jauna, Bildots lurreko agintaria, eremuko aitzetik Siongo alabaren mendiraño.

        2. Baña, ai! Gertatuko da Moabko alabak egotea, Arnonen iragoeran, izututa igesi dijoan egazti bat bezela, eta kabiatik kanpora egan egiten duten txorikumeak bezela.

        3. Akonsejatu zaite, galde ezazu gertakari onen gañean, itzala egin zaiezu igesi dijoazenai; alako moduan, non, ezkutatu ditezela egunaren erdian, gau illun batean bezela; ezkutatu itzatzu igesi dabiltzanak, eta ez itzatzu jarri etsaien eskuan galduta dabiltzanak.

        4. Iduki itzatzu ostatuz zure aldean nere seme igesi dabiltzanak. Izan zaite zu, o Moab, igeslekua ondatzallearen kontra, zeren autsa bezela dago onezkero ezereztua; galdu zan atzenik doakabe hura; izutua dago, lurra kalkatzen zuena.

        5. Eta fundatuko da tronu bat urrikaltasunaren gañean, eta eseriko da bertan Dabiden etxean Juez zuzen eta justizia zale bat, zeñak bakoitzari agudo emango dion zuzen dana.

        6. Aditu degu itz egiten Moabko urgulleriaren gañean, bera da txit arroa. Bere urgulleria, bere arrokeria, eta bere errutasuna dirade bere indarrak baño andiagoak.

        7. Argatik Moab egongo da alarauka Moaben kontra, eta bertan bizi diraden guztiak alarauka ariko dirade. Suan erreko adrilluz eginda beren murrikak dauzkatelako poztutzen diradenai adirazi zaiozkazute beren atsekabeak.

        8. Zeren Hesebongo uriaurreak onezkero eremutuak daude, eta erreñuetako prinzipeak arrasatua izan da Sabamako mastia, zeñaen sarmentuak izan dirade eramanak Jazerreraño, eta gelditu ziran maspurukai gutxiak, irago ziran itsasoaren beste aldamenera.

        9. Argatik nastuko ditut nere negarrak Jazerrenakin, negar egingo det Sabamako mastiagatik, nere malkoakin bustiko zaitut guztiori, o Hesebon, zu ere, o Eleale, zeren etorri zan erasoa, eta aitu zan mendainak kalkatzen dituztenen, eta uztak traillatzen dituztenen pozezko deadartea.

        10. Eta Karmelotik iges egingo du bozkarioak eta gozotasunak, eta ez da onezkero egongo mastietan jostaketarik, ez bozkariorik; eta dolarean matsai ardoa ateratzen zienai, ez die berriz aterako, eta ez dirade onezkero adituko, dolarean kalkatzen ari oi ziradenen kantak.

        11. Argatik nere sabelak eta nere erraiak ots egingo dute zitarak bezela Moabko zorigaitzak gatik, eta suan erretako adrilluz agindako murru sendoaren ondamenagatik.

        12. Eta gertatuko da, Moab bere toki goratuetara zuzentzeaz aspertuta dagoanean, sartuko da bere tenploetan eskariak egiteko; baña ezerere ezin iritxiko du.

        13. Denbora da Jaunak Moaben gañean itz au esan zuela.

        14. Eta au da orain Jaunak esaten duena: iru urteren barrenen, urte osoak mirabearen urteak bezela, kendua izango zaio Moabi bere erri andi guztiaren gloria, eta gutxi geldituko dira, eta oiek txikiak eta batere ez sendoak.

 

AMAZAZPIGARREN KAPITULUA

        1. Berri garratza Damaskoren kontra. Ona emen non Damaskok utziko dion erri izateari, eta geldituko dan arri montoi batean, etxe desegin batean.

        2. Aroerko erriak utziak izango zaiezte, beren etzauntzak an idukiko dituzten abereai, eta ez da izango nork berak andik aurtiki.

        3. Eta Efraimek galduko du bere sostena, eta aituko da Damaskoko erreñua, eta Siriako kutsuakin izango da, Israelko seme gloriaz beteakin izan zana. Galduko dirade, esaten du ejerzituen Jaunak.

        4. Bada egun artan Jakoben gloria gutxituko da, eta bere aragiaren gizentasuna argaldu.

        5. Eta gertatuko da, uztan gelditu ziran galburuak batek biltzen dituenean, eta bere eskuarekin artzen dituenean bezela; edo Rafaimgo ibarrean galbatzallen ondorik galburu billa dabillana bezela.

        6. Eta bakarrik geldituko da beratatik mordo bat, edo beste mats batzallean ondokoentzat; edo nola oliboa astinduta gelditzen diran bi edo iru azeituna errama baten puntan; edo lau edo bost frutua ematen duen erramaren garaiean, esaten du Israelko Jaun Jainkoak.

        7. Egun artan umillatuko da gizona bere Egillearen aurrean, eta bere begiak itzuliko dira Israelko Santuari begiratzeko;

        8. Eta ez da auzpeztuko bere eskuen lana izan ziraden aldaren aurrean, eta ez die jaramonik egingo berak egiñak izan ziraden idoloen baso eta tenploai.

        9. Egun artan utziak izango dirade bere erri murrutuak, izan ziraden bezela goldeak eta uztak Israelko semeak allegatu ziradenean, era berean izango zera zu ere utzia.

        10. Aztu ziñalako Jaungoiko zure salbatzallearekin, eta zure gordetzalle almentsuarekin oroitu etziñalako. Argatik ipiñiko dezu landare ona, eta ereingo dezu azia, jende arrotzentzat izango dana.

        11. Eta zuk ipiñi zenduen landaretik basa mats bat irten zan; baña arrapatua izango zatzu uzta bildu bear zanean, eta onek pena andi bat emango dizu.

        12. Ai erri talde orien, itsasandi baten baga ugarien antzekoaren doakabea, eta ejerzitu nastu, arin dijoazen uren otsaren antzeko orrena!

        13. Erriak egingo dute ots bat, ugolde bateko urena bezelakoa, baña Jaungoikoak errierta egingo die, eta berak urrutira iges egingo dute, eta barreiatuak izango dirade, mendien gañean autsa aizearekin dan bezela.

        14. Ez dezute ikusten nola ikaratzen zuten arratsaldeko denboran? Badator goiza, eta onezkero ez daukate izaterik. Alakoa da gu ondatu gaituztenak idukiko duten ordaña; alakoa itxedotzen dioten izaera gure gauzak arrapatu dizkigutenai.

 

EMEZORTZIGARREN KAPITULUA

        1. Ai arako lur, eskillatxo egodun, Etiopiako ibaien andiko aldamenean dagoanaren doakabea!

        2. Zeñak bialtzen dituen mandatariak itsazoz papirozko ontzietan, zeñak korrika dijoazen uren gañean. Zoazte, mandatari agudoak, mugitua eta zatitua dagoen erreñura; arako erri besteak baño beldurgarriagora; arako erreñu itxedotzen duenera, eta bitartean kalkatua danera, zeñaen lurra janaz dijoazen ibaiak.

        3. Munduan bizi zeraten guztiak, zuen errian egotez zaudetenak, mendien gañean estandartea altxatua danean, zuek ikusiko dezute, eta adituko dezute tronpetaren ots zurrungatua.

        4. Zeren ona emen Jaunak esaten didana: Ni geldi egongo naiz, eta egongo natzaio begira nere esertokitik, egunaren erdiko argi ederra ikusten dan bezela, eta izango naiz intzezko odei bat uztako denboran bezela.

        5. Zeren uzta baño lenago guztia loretu zan, eta guztia moteatuko da denbora baño lenago, eta bere zortenak aiotzarekin ebakiak izango dira, eta gelditzen dana izango da zatitua eta aurtikia.

        6. Eta bat batean utziak izango zaiezte mendietako egaztiai, eta lurreko pistiai; eta uda guztian egongo dirade egaztiak beren gañean, eta bere gañean iragoko dute negua lurreko pisti guztiak.

        7. Denbora artan, erri berezitu eta zatitua; erri beste guztiak baño beldurgarriagoa, itxedotzen eta geiago itxedotzen dagoan erreñua, eta bitartean kalkatua dana (zeñaen lurra dagoen ibaiak erorierazia) eramango diozka doañak ejerzituen Jaun, dagoenari, ejerzituen Jaunaren beraren izenari ots egiten zaion tokian, Siongo mendian.

 

EMERETZIGARREN KAPITULUA

        1. Berri garratza Ejiptoren kontra. Ona non Jauna jarriko dan odei arin baten gañean, eta sartuko da Egipton, eta bere aurrean nastuko dira Egiptoko idoloak, eta Ejiptoren biotza txit ustelduko da bere bularrean.

        2. Eta egingo det eskuetara etorri ditezela Egiptoarrak Egiptoarren kontra, eta gudatuko da anaia bere anaiaren kontra, eta adiskidea bere adiskidearen kontra, erria erriaren kontra, eta erreñua erreñuaren kontra.

        3. Eta Egipto geldituko da espiritu gabetanik bere erraietan, eta nastuko ditut bere erabakiak, eta galdeak egingo diozkate beren idoloai, eta beren aztiai, beren elizasmatzalle ta mirarigin beltzai

        4. Eta ipiñiko det Ejipto Jaun gogorren mendean, eta errege odolgiro batek aginduko diote, esaten du ejerzituen Jaun Jainkoak.

        5. Eta itsasoa geldituko da bere ura anbeste igotzen ez dala, eta ala gutxituko da Nilo ibaia, eta etorriko da leortzera.

        6. Eta desagertuko dira ibaiak, gutxituaz joango dira, aliketa leortu arteraño lurresien artetik dijoazen odiak, kañabera eta ia mastrikatuko dira.

        7. Ibaiaren erretena ur gabe geldituko da, bere jatorria daukan toki artatik, eta erregadioko alor guztia sikatuko da, leortuko da, eta galduko da.

        8. Eta arraitzaleak triste ibilliko dirade, eta negar egingo dute amua ibaiean botatzen duten guztiak, eta uretan sareak zabaltzen dituztenak, penaz desegingo dira.

        9. Geldituko dira nastuak linoan lanean ari ziradenak, eta txarranatxatzen zutenak, eta berarekin eun fiñak egiten zituztenak.

        10. (Zeren erregadioko tokiak ezade gabe geldituko diran) eta triste arraiak artzeko putzuak egiten zituztenak.

        11. O zeñ jakinduriagabeak diraden Tanisko prinzipeak! Faraonen konsejari jakintsuak eman diote eragabeko konseju bat. Nola esango diozute Faraoni, esan dezala: Ni naiz jakintsuen semea, ni naiz anziñako erregeen semea?

        12. Non daude orain zure jakintsuak? Adirazi ta esan dizazutela, ejerzituen Jaunak zer daukan erabakita Ejiptoren gañean.

        13. Tanisko prinzipeak jakinduria gabeak izatera itzuli dirade, nastu eta illunduak daude Memfisko prinzipeak, engañatu dute Ejipto, beren errien baluartea.

        14. Jaunak isuri du beren artean zorabillako espiritua, eta berakgaitik erratuaz dijoa Egipto, egiten dituen gauza guzietan, nola ez dakian ordi batek zer iragotzen zaion bomitoan dagoanean.

        15. Eta Ejiptok ez du egingo oñik, ez bururik daukan gauzarik, ez agintzen duenak, ez obeditzen duenak.

        16. Egun artan Ejiptoarrak izango dira emakume beldurtiak bezelakoak, eta geldituko dira zentzugabeko eta ikarakor egiñik, ejerzituen Jaunaren eskua mugitzean, zein aurtikiko duen beren kontra.

        17. Eta Judako lurra izango da Ejiptoren izua; eta bakoitza berarekin oroitzean, dardar jarriko da, ejerzituen Jaunak aren alde egin zituen asmazioak gatik.

        18. Egun artan egongo dira Ejiptoko lurrean bost erri Kanaango izkuntzan itz egingo dutenak, eta juramentu egingo dutenak ejerzituen Jaunagatik. Bataren izena izango da Eguzkiaren erria.

        19. Egun artan Jaunaren aldarea egongo da Ejiptoko lurraren erdian, eta Jaunaren garaisena bere mugetaraño,

        20. Zeñ izango dan Ejiptoko lurrean ejerzituen Jaunari emandako mendetasunaren señale ta aitorrera; zeren Jaunari ots egingo diote mendean dauzkanaren kontra, eta ark bialduko diote libratuko dituen salbatzalle, eta gordetzalle bat.

        21. Eta Jauna izango da Ejiptok ezagutua, eta ijitoak aitortuko dute Jauna egun artan, eta honratuko dute doañ eta eskeñtzakin, eta egingo diozkate botoak, eta kunplituko dituzte.

        22. Eta Jaunak zaurituko du Ejipto plagakin, eta sendatuko du, eta Jaunagana biurtuko dirade, eta bigunduko da berakin eta sendatuko ditu.

        23. Egun artan egongo da idikia bidea Ejiptotik Asiriara, eta Asiriotarra sartuko da Ejipton, eta ijitoak Asirian, eta elkar adituko dira, eta serbituko dute Jauna ijitoak Asiriarrakin.

        24. Egun artan Israel izango da bitartekoa ijitoen eta Asiriarren artean; bendizioa egongo da lurraren erdian,

        25. Zeñ bedeikatu zuen ejerzituen Jaunak, esaten zuela: Bedeikatua Ejipto nere erria, eta Asiriatarra, zeñ dan nere eskuen lana; baña nere herenzia Israel da.

 

OGEIGARREN KAPITULUA

        1. Tartan, Sargon Asiriatarren erregeak bialdua, Azotora allegatu zan, eta oni eraso zion, eta artu zuen urtean,

        2. Denbora artan beratan, itz egin zion Jaunak Isaias Amosen semeari, esaten zuela: Zoaz, eta erantzi ezazu soñean daukazun zakua, eta kendu itzatzu zure oñetakoak. Eta egin zuen ala, zijoala billosik, eta ortozik.

        3. Eta Jaunak esan zuen: Nola nere serbitzari Isaias ibilli zan billosik eta ortozik, señalatu eta adirazten zuela iru urteko gerra Ejiptoren kontra, eta Etiopiaren kontra,

        4. Ala Asiriatarren Erregeak ere katibu bere aurrean eramango ditu Ejiptoarrak, eta iragoko ditu Etiopiakoak, gazteak eta zarrak, billosik eta ortozik, eta esergarriak agirian dituztela, Ejiptoren lotsarirako.

        5. Eta nere errikoak beldurturik egongo dira, eta lotsatuko dira beren itxedopena ipiñi zutelako Etiopian, eta beren gloria Ejipton.

        6. Eta isla artan bizi diradenak esango dute egun artan: Begira or ziradenak gure itxedopena, eta nolako gizonakgana zuzendu giñan laguntasunaren billa, libratu gindezen Asiriatarren erregeagandik. Nola bada guk iges egingo dezakegu?

 

OGEITA BATGARREN KAPITULUA

        1. Berri txarra itsasoko eremuaren kontra. Eremu batetik, lur izugarri batetik dator etsaia, Egoetik aize txirimolak datozten bezela.

        2. Ikusketa garratz bat adirazia izan zat. Sinisgaitza danak, desleialkiro egiten ditu gauzak; ondatzalleak ondatzen du. Jarri zaite bidean, o Elam, ipiñi zaiozu inguru esia, o Medotarra. Nik emango diet atsedena, berak negarrerazitzen zien guztiai.

        3. Argatik minberatuak daude nere erraiak; eta nago aurregiten ari dan andre baten irudiko larritasun batean, beldurtu nintzan adituaz; eta ikusi nuenean, asnasa gabe gelditu nintzan.

        4. Biotza urtutzen zat, izuz arritua gelditzen naiz. Babilonia, Babilonia nere maitea da ni ikaratua ipintzen nauena.

        5. Jarri ezazu maia, zaude zelatan beatoki batetikan, zuek, o prinzipe, jaten eta edaten zaudetenak, jaiki zaitezte, eldu zaiezute eskutarmai.

        6. Zeren Jaunak itz egin dit onela: Zoaz, eta ipiñi ezazu zelatari bat, eta ikusten duen guztiaren berri eman dezala.

        7. Eta berak ikusi zituen gerrako bi gurdi, zaldun birekin, bata asto baten gañean, eta bestea gamelu baten gañean, eta denbora luzean egon zan berai adi, eta begira arretarekin.

        8. Eta deadar egin zuen leoe batek bezela: Ni naiz Jaungoikoaren aginduz nagoan zelataria. Egunaz beti nago emen, eta iragotzen ditut nere tokian gau osoak.

        9. Ona emen non datozten bi zaldizkoak beren zaldietan, eta gañera jarraitu zion itz egiteari, eta esan zuen: Erori zan, Erori zan Babilonia, eta bere jainkoen irudi guztiak lurraren kontra zatituak izan dirade.

        10. O zuek, nere tralla, zuek nere larrañako semeak, ejerzituen Jaunagandik, Israelko Jaungoikoagandik aditu dedana, ori adirazi dizutet.

        11. Berri garratza Dumaren kontra Seirtik deadarrez daude. Zelataria, Gau onetan zer gertatu da? Zelataria, Gau onetan zer gertatu da?

        12. Zelatariak erantzuten du: Goiza etorri da, eta gaua etorriko da. Billatzen badezute, gogotik billatu ezazute; biurtu zaitezte, eta atozte.

        13. Berri gogorra Arabiaren kontra: Zuek lo egingo dezute gauaz basoan, Dedaningo bidearen gañean.

        14. Bizi zeratenak Egoe aldetik, irten zaitezte bidera, eraman zaiozute ura egarri danari, eta joan zaitezte ogiarekin igesi dijoanari laguntzeko.

        15. Zeren igesi dijoaz ezpata billosagandik, gañean daukaten kanibetaren izutik, punterian jarria dagoen uztaiaren izutik, guda odoltsuaren izutik.

        16. Zeren au da Jaunak esaten didana: urte beteren barrenen, urte bete egin eginaren, morroi batena bezela, iges egingo du Zedarko gloria guziak.

        17.Eta Zedarko fletxari sendoetatik geldituko diranak gutxi izango dira, zeren Israelko Jaun Jainkoak ala esan duen.

 

OGEITA BIGARREN KAPITULUA

        1. Berri garratza Ikusketako ibarrarentzat. ¿Zer da zuk ere daukazuna, zeren zure jende guzia sabaietara igotzen dan?

        2. Erri matxinadaz betea, erri txit jende askokoa, bozkarioko erria. Zure illak etziraden galdu ezparen puntaz, eta etziraden ere gudan erori.

        3. Zure andizki guziak elkar adituta iges zuten, eta izan ziraden garratz lotuak. Arkituak izan diraden guziak, izan dirade batean kateez lotuak, eta erbestetuak urrutira.

        4. Argatik esan nuen: Alde zaitezte nigandik, nik negar mingoitzak egingo ditut, etzaitezte ari ni gozatzen nere eriko alabaren ondamenean;

        5. Zeren au dan ilkintzako, eta galmeneko, eta negarretako egun ejerzituen Jaun Jainkoak izendatua ikusketako ibarrarentzat. Bera dijoa barrendik aitzurtuaz murruaren zimenduen billa, eta mendiaren gañean bere gloria agertzen du.

        6. Eta Elamtarrak artu du berarekin fletxatokia, eta gerrako gurdia zaldidunarentzat, eta deseseki du paretetik lurresia.

        7. Eta zure ibar ederrak egongo dira gerrako gurdiz estaliak, eta zaldidiaren etzauntzak jarriko dira atean.

        8. Eta itxiko da Judako kortina, eta joango dira egun artan Basoko jauregiko armen billan.

        9. Eta ikusiko dituzute Dabiden erriko bretxak, zeñak txit asko diraden; eta zarratuteko bildu dituzute beeko putzuko urak,

        10. Eta kontatu dituzute Jerusalengo etxeak, eta batzuek bota dituzute, murruak sendotzeko.

        11. Eta egin dezute erreten bat murru bien erdian, putzu zarreko ura biltzeko, eta ez dituzute altxatu begiak bere Egilleaganontz, eta urrutitik bederik, ez dezute begiratu egin zuenagana.

        12. Eta ejerzituen Jaun Jainkoak ots egingo dizute egun artan negarrera, eta suspirioetara, eta burua moistutzera, eta zakuz jantzitera.

        13. Baña ona non zuek ez dezuten idikiko zuen gogorazioa beste gauzatan, baizik dantzetan, eta bozkarioetan, eta txalak iltzen eta ariai lepoak ebakitzen, eta beren aragiak jaten, eta ardoa edaten, esaten dezutela: Jan dezagun eta edan dezagun zeren biar ilko gera.

        14. Eta nere belarriai adirazia izan zaiote ejerzituen Jaunaren boz au: Ez, etzatzute barkatu gaiztakeria au il zaitezten artean, esaten du ejerzituen Jaun Jainkoak.

        15. Esaten ere du ejerzituen Jaun Jainkoak: Zoaz arkitzera tabernakuloan bizi dan hura, Sobna, esaten det, tenploko agintaria, eta esango diozu:

        16. Zer egiten dezu zuk emen? Edo, zeñ da zuk emen iruditzen dezuna? Zu, obi bat emen prestatu dezuna zuretzat, landu erazi dezuna kontu andiarekin oriopengarri bat toki goratu batean, tabernakulo bat aitzean.

        17. Bada jakin ezazu, Jaunak egingo duela eraman zaitzatela emendik, ollar bat eramana dan gisan, eta eramaten duten bezela gizon gaizto bat arpegia estalita.

        18. Ipiñiko dizu buruan sasillarrazko koroea, aurtikiko zaitu pelota plaza zabal ta andian bezela, an ilko zera zu, Jaunaren etxearen desonra zerana, eta an geldituko da zure gloriako gurdia.

        19. Nik aurtikiko zaitut zure tokitik, eta kenduko zaitut daukazun langintzatik.

        20. Eta egun artan deituko diot nere serbitzari Eliazim, Helziasen semeari.

        21. Eta jantziko diot zure tunika, eta apainduko det zure gerrikoarekin, eta bere eskuetan ipiñiko det zure eskubidea, eta bera izango da aita bezela Jerusalenen bizi diradenentzat, eta Judako etxearentzat.

        22. Eta bere bizkarren gañean ipiñiko det Dabiden etxeko giltza, eta idikiko du, eta ez da izango nork itxi dezakean; eta itxiko du, eta ez da izango nork idiki dezakean.

        23. Eta ipiñiko det iltze tinkatua toki sendoan bezela; eta bera izango da gloriazko tronua bezela bere aitaren etxearentzat.

        24. Beragandik zinzilika egongo da beren aitaren etxeko gloria guztia, asko eratako alajak, baso txiki mota guzia, katillu fiñetatik asita, musika jotzeko erremientaetarañoko guztia.

        25. Egun artan, esaten du ejerzituen Jaunak, ateratua izango da, toki sendoan sartuta tinkatu zan iltzea, eta ausia izango da; eta lurrean jiran ibilliko da, eta galduko da beratatik esekia zegoen guzia; zeren Jaunak ala esan duen.

 

OGEITA IRUGARREN KAPITULUA

        1. Berri gogorra Tiroen kontra. Ari zaitezte alarauka, itsasoko ontziak, zeren arrasatua izan dan etxe hura, zeñatatik itsasora irtetzen ziran. Zetimgo lurretik etorri zaiote berria.

        2. Zaudete ixillikan, o zuek ugartean bizi zeratenak, o zu ugarte, Sidongo merkatari, itsasoa iragotzen zeudenez betea zeundena.

        3. Niloko ur ugariakin azitzen dan alorra, eta ibai onek ematen dituen uztak beretzat ziraden, eta erreñuen merkatu uri allegatu zan izatera.

        4. Lotsatu zaite,o Sidon, bada onela itz egiten du itsasoko erri onek, itsasoko agintariak: Zuk, esaten dezun orrek, etzan nigan sortu, eta ez nuen ere aurregin; eta ez nituen ere mutil gazteak azi, eta ez nituen ere iduki donzellak erakutsiak ematen edade loreturaño:

        5. Eji